Duits Kruis: verschil tussen versies

37 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
sp, opmaak
(Ridderorde (onderscheiding)|)
(sp, opmaak)
Het '''Duitse Kruis''', (Duits:" ''Das Deutsche Kreuz"'' of ook wel "''Deutsches Kreuz"''), niet te verwarren met het [[IJzeren Kruis]] of de katholieke [[Duitse Orde]], is een door [[Adolf Hitler]] op 28 september 1941 ingestelde [[Ridderorde (onderscheiding)|ridderorde]]<ref>Paul Hieronymussen noemt het een "decoration" maar plaatst haar tussen de orden.</ref>. De Duitse regering voelde behoefte aan een exclusieve onderscheiding naast de duizenden malen verleende Orde van het IJzeren Kruis en de [[Orde van het Kruis voor Oorlogsverdienste]]. In de Eerste Wereldoorlog was het ridderkruis met de zwaarden van de [[Huisorde van Hohenzollern]] meer dan 5000 maal toegekend om te voorkomen dat men de orde "[[Pour le Mérite]]" moest toekennen. Nu de Pruisische orde was vervangen door het ridderkruis van de Orde van het IJzeren Kruis kreeg het Duitse Kruis deze rol.
 
Hitler liet vastleggen dat men alleen na het behalen van de Eerste Klasse van die twee orden een Duits Kruis, in zilver voor uitmundend leiderschap aan het front en in goud voor meerdere daden die van uitzonderlijke dapperheid getuigden, kon ontvangen. Er zijn veel meer gouden dan zilveren kruisen verleend.
[[Image:DeutschesKreuzinGold.jpg|right|200px|Duits Kruis in Goud]]
[[Image:DeutschesKreuzinGoldStoff.jpg|right|200px|Duits Kruis in Goud, uitvoering van textiel.]]
Hitler liet een Duits Kruis in Goud met Briljanten wel in de ordestatuten opnemen maar hij heeft de met 105 briljanten versierde sterren nooit toegekend. Hoogstwaarschijnlijk was dat omdat deze een concurentconcurrent voor de exclusieve "gouden eikenbladeren met zwaarden en briljanten" bij het IJzeren Kruis zouden zijn. De 20 in oktober 1942 voor 2.800 Reichsmark per stuk bij de Fa. Hofjuweliere Rath in [[München]] bestelde sterren werden in de Rijkskanselarij in [[Berlijn]] onder de hoede van de voor onderscheidingen verantwoordelijke onderstaatssecretaris Dr. Heinrich Doehle bewaard. Toen het Nazi-rijk onderging verhuisde de Rijkskanselarij naar Kasteel Kleßheim bij [[Salzburg]]. Daar werden de 20 sterren met briljanten samen met tal van andere , vaak zeer kostbare, onderscheidingen door de Amerikanen buitgemaakt. Drie sterren met briljanten zijn in de collectie van de Amerikaanse regering beland en worden in de Militaire Academie van West Point tentoongesteld. De andere zeventien zijn als "aandenken" in de plunjezakken van soldaten terechtgekomen.
 
Men droeg het kruis dat in werkelijkheid een achtpuntige ster met stralen was, op de linkerborst. Duitse militairen droegen het kruis altijd op hun uniform en vervingen het daarom vaak door de veel gemakkelijker te dragen en geriefelijker stoffen uitvoeringen. Omdat deze zelden bewaard zijn gebleven zijn de stoffen sterren kostbaarder dan de zilveren en gouden sterren.
 
Het Duitse Kruis in goud was een achtpuntige ster met donkergouden stralen met zilveren punten. Rond het medaillon is een heldergouden lauwerkrans gelegd. Op het witte medaillon staat een groot zwart op een punt gezet hakenkruis afgebeeld. Er werden ongeveer 3800038.000 sterren uitgereikt.
 
Het Duitse Kruis in zilver was een achtpuntige ster metzwartgemaaktemet zwartgemaakte zilveren stralen met glanzende zilveren punten. Rond het medaillon is een helderzilveren lauwerkrans gelegd. Op het witte medaillon staat een groot zwart op een punt gezet hakenkruis afgebeeld. Er werden ongeveer 2000 sterren uitgereikt.
 
De weinig subtiele vormgeving van de onderscheiding leidde bij het Duitse leger tot bijnamen als "Spiegelei" en "partijspeldje voor slechtzienden".
 
== Het Duitse Kruis in de Bondsrepubliek Duitsland ==
Men verzamelt de oude Nazi-orden desondanks op grote schaal en daarom werden er tal van copiën en vervalsingen vervaardigd. Een stoffen kruis kostte in 2002 €1500,- (goud) of 2500,- (zilver) een origineel kruis bracht op de veiling €869,- (goud) of €1943,- (zilver) op<ref>Veilingcatalogus van Jörg Nimmergut, 2002</ref>.
 
{{bron|bronvermelding=
{{Bron|
{{references}}
 
* Paul Hieronymussen:, "Europaeiske ordner i farver", Kopenhagen 1967
* Jörg Nimmergut:, "Orden und Ehrenzeichen, 2002
}}