Snuitkevers (superfamilie)

superfamilie van kevers (Coleoptera)

De snuitkevers (Curculionoidea) zijn een superfamilie van kleine kevers uit de infraorde Cucujiformia. Er zijn ongeveer 97.000 soorten beschreven en benoemd. Het rostrum (de snuit) van een snuitkever is sterk verlengd, en bevat monddelen waarmee de kever zich kan voeden. De monddelen worden vaak gebruikt om tunneltjes te maken in granen. Bij sommige soorten wordt het eerste segment van zijn antennen in het rostrum gevouwen.

Snuitkevers
Fossiel voorkomen: Midden-Juraheden
Stokroossnuitkever (Rhopalapion longirostre)
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse:Insecta (Insecten)
Orde:Coleoptera (Kevers)
Onderorde:Polyphaga
Infraorde:Cucujiformia
Superfamilie
Curculionoidea
Latreille, 1802[1]
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Snuitkevers op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

Veel snuitkevers worden als ongedierte beschouwd vanwege hun vermogen cultuurgewassen te beschadigen en te doden. De graanklander (Sitophilus granarius) voedt zich met opgeslagen graan. De katoensnuitkever (Anthonomus grandis) tast katoengewassen aan; deze kever legt zijn eieren in katoenbollen en de larven eten hun weg naar buiten. Sommige snuitkevers worden gebruikt voor biologisch bestrijdingsmiddel tegen invasieve planten.

KenmerkenBewerken

Snuitkevers danken de naam aan de soms sterk verlengde kop met de tasters die vaak in het midden of helemaal vooraan zitten. Sommige soorten hebben een minder sterk verlengde snuit (bijvoorbeeld soorten uit de onderfamilie Scolytinae) en er zijn ook kevers uit andere infraorden die een wat verlengde 'snuit' hebben, zodat bij een aantal soorten verwarring kan ontstaan. De lichaamslengte varieert van 0,1 tot 9 cm. Het lichaam is vaak onopvallend gemarmerd, soms juist zeer kleurrijk met metaalglans of bonte vlekken. De antennen zijn meestal samengesteld uit 11 geledingen, die gebogen of geknikt zijn.

Schade aan plantenBewerken

Een aantal soorten is zeer berucht om de schade die toegebracht wordt door de vraat aan granen en andere planten die dienen als voedsel voor de mens.

TaxonomieBewerken

De classificatie van de Curculionoidea is in voortdurende ontwikkeling. In 1999 werd de indeling zoals weergegeven door Alonso-Zarazaga & Lyal de norm.[2] Deze werd in 2002 geactualiseerd.[3] Deze classificatie wordt ook gevolgd in het Europese project Fauna Europaea. In 2007 presenteerden Oberprieler et al.[4] een vereenvoudigde classificatie die bij een deel van de taxonomen gehoor vindt. Oberprieler et al. gaan in hun indeling niet verder dan het niveau van tribus (geslachtengroep) en zijn nog niet normgevend voor de classificatie. Bouchard et al. (2011)[5] geven een goed overzicht van de stand van zaken anno 2011 tot op subtribus niveau, inclusief fossiele taxa. Deze uitwerking is hieronder weergegeven. Voor de volledigheid is onderaan deze taxaboom ook nog de indeling volgens Oberprieler et al. opgenomen.

Taxonomie Oberprieler et al.Bewerken

SoortenBewerken

Enkele soorten zijn:

AfbeeldingenBewerken

Zie ookBewerken