Senaat (Verenigde Staten)

Verenigde Staten

De Senaat (Engels: United States Senate) vormt samen met het Huis van Afgevaardigden het Amerikaans Congres, de wetgevende macht binnen de federale overheid van de Verenigde Staten.

Senaat
United States Senate
Wetgevend orgaan van Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Zegel van de Senaat
Algemene informatie
Aantal leden 100
Ontmoetingsplaats Capitool
Washington
Huidige legislatuur (2021–2023)
President van de Senaat
President pro tempore
Kamala Harris
Patrick Leahy
Partijleider van de Republikeinse Partij Mitch McConnell
Partijleider van de Democratische Partij Chuck Schumer
Zetelverdeling Republikeinse Partij (50)
Democratische Partij (48)
Onafhankelijken (2)
Partijen Republikeinse Partij (R)
Democratische Partij (D)
Onafhankelijken (O)
Andere
Website (en) United States Senate
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Ook de deelstaten hebben een tweekamerstelsel, waarin het hogerhuis met Senaat wordt aangeduid, met uitzondering van Nebraska, dat sinds 1934 slechts één wetgevende vergadering met 49 leden kent, die zich wel senatoren noemen.

SenatorenBewerken

De Senaat omvat 100 zetels, twee voor elke Amerikaanse staat. Deze plaatsen worden ingenomen door senatoren, die verkozen worden voor zes jaar. Elke twee jaar wordt een derde van de Senaat hernieuwd.

De vicepresident van de Verenigde Staten is de voorzitter van de Senaat en kan in het geval van een gelijk aantal stemmen van senatoren ook een stem uitbrengen. Dit gebeurt echter niet vaak. Bij afwezigheid van de vicepresident fungeert een van de senatoren, de president pro tempore min of meer als vervanger. Deze zit echter de vergadering meestal niet voor, en heeft ook geen extra stemrecht. In de praktijk is de president pro tempore meestal de langstzittende senator van de meerderheidspartij.

De Senaat heeft meer invloed dan het Huis van Afgevaardigden. De Senaat heeft een kleiner aantal zetels. Senatoren hebben in de regel meer bestuurservaring. Daarnaast kunnen ze in theorie beter weerstand bieden aan de publieke opinie, omdat ze voor een langere termijn gekozen worden, dus niet al na twee jaar worden afgerekend op hun stemgedrag. Ook heeft de Senaat een aantal exclusieve bevoegdheden. Volgens artikel 1 van de grondwet van de Verenigde Staten kan de president niet zomaar internationale verdragen sluiten, met enkele uitzonderingen, zonder instemming van de Senaat. Ook dient de Senaat in te stemmen met belangrijke benoemingen, zoals die van rechters in Hooggerechtshof en in federale rechtbanken, ambassadeurs en leden van het kabinet.

De Senaat heeft de mogelijkheid om bij twee derde van de stemmen een senator uit zijn functie te ontheffen. In de geschiedenis zijn vijftien senatoren op deze manier uit hun ambt gezet, waarvan veertien in 1861 en 1862, toen zij partij kozen voor de Confederatie in de Amerikaanse Burgeroorlog. Sindsdien is dit niet meer gebeurd, maar wel zijn verschillende senatoren opgestapt om het niet zover te laten komen. Dit gebeurde een laatste maal in 1995.

SenaatsverkiezingenBewerken

Verloop van de verkiezingenBewerken

Elke senator wordt dan onderdeel van een van drie klassen. Iedere twee jaar wordt een van deze klassen hernieuwd, waardoor steeds om de twee jaar een derde van de Senaat wordt vernieuwd en de Senaat nooit in zijn geheel wordt vernieuwd, wat wel het geval is in het Huis van Afgevaardigden. Deze kamer wordt immers om de twee jaar geheel vernieuwd. De verkiezingen ter hernieuwing van een derde van de Senaatszetels vallen, net als de verkiezingen voor het Huis van Afgevaardigden, in de even jaren, op de eerste dinsdag na de eerste maandag van november (dus tussen 2 en 8 november). Iedere vier jaar zijn de verkiezingen voor de Senaat tegelijk met de presidentsverkiezingen.

Oorspronkelijk werden de senatoren gekozen door de parlementen van de verschillende staten. Sinds 1913 echter worden senatoren rechtstreeks door de bevolking gekozen. Het District of Columbia en territoria zoals Puerto Rico zijn geen staten en hebben daarom geen recht op een eigen senator. De langstzittende senator van elke staat noemt men de 'senior senator'. Zijn collega van dezelfde staat wordt aangeduid met 'junior senator'. Senatoren worden meestal aangesproken met 'eerbiedwaardige'. Het basissalaris bedraagt in 2019 174.000 Amerikaanse dollar per jaar.[1]

Wanneer een zetel vacant raakt, hoeven er niet per se direct nieuwe verkiezingen uitgeschreven te worden. De meeste staten hebben wetgeving die de gouverneur de bevoegdheid geeft om tot het tijdstip waarop de verkiezingen gepland staan iemand aan te wijzen om de zetel in te nemen.

EedafleggingBewerken

Elke senator moet na zijn verkiezing een eed af leggen. Deze luidt als volgt:

Ik zweer (of bevestig) plechtig dat ik de Grondwet van de Verenigde Staten zal verdedigen tegen alle vijanden, zowel buitenlandse als binnenlandse; dat ik waar geloof en trouw mag schenken hieraan; dat ik deze plicht vrij op mij neem, zonder enig geestelijk voorbehoud of het anderszins zal ontduiken; en dat ik goed en getrouw de plichten van het ambt dat ik ga bekleden op mij neem.

In de regel besluit degene die de eed aflegt met de woorden "Zo waarlijk helpe mij God."

VergaderingenBewerken

De Amerikaanse Senaat is gevestigd in Washington, de hoofdstad van de Verenigde Staten. De vergaderingen van de Senaat vinden plaats in de noordelijke vleugel van het Capitool. Het Huis van Afgevaardigden beslaat de zuidelijke vleugel.

Voor zover niet anders bepaald worden besluiten genomen met een gewone meerderheid van stemmen. Zoals gezegd kan de vicepresident van de Verenigde Staten, als deze aanwezig is als voorzitter, in het geval van een gelijk aantal stemmen van senatoren ook een stem uitbrengen.

FilibusterenBewerken

Tijdens de vergaderingen van de Senaat wordt vaak de techniek van het filibusteren gebruikt. Senatoren hebben immers het recht om zo lang te spreken als ze willen over een onderwerp naar keuze, tenzij een meerderheid van drie vijfden (60 procent) van de senatoren het debat sluit en een stemming afdwingt, waardoor er een einde komt aan het filibusteren en dus ook aan deze manier om een stemming te voorkomen of minstens uit te stellen. Aangezien er 100 Senaatszetels zijn, is een meerderheid van minstens 60 senatoren nodig om het tot een stemming te laten komen.

Vooral in de recente geschiedenis wordt in de Senaat gebruik gemaakt van de regel om met een drievijfdenmeerderheid het filibusteren te breken. De meerderheidspartij (hetzij de Democratische Partij dan wel de Republikeinse Partij) verkiest om filibusters te vermijden, wat tot gevolg heeft dat in de laatste decennia alle belangrijke wetgeving met de grote beleidskeuzes de facto een meerderheid van 60 procent nodig heeft om in de Senaat te worden goedgekeurd.

Op 21 november 2013 keurde de door de Democraten gedomineerde Senaat met 52 stemmen tegen 48 een nieuwe regel goed dat voortaan een gewone meerderheid van 51 senatoren vereist is om het filibusteren te beëindigen als er dient te worden gestemd over benoemingen in de uitvoerende of de rechterlijke macht, met uitzondering van de rechters in het federaal Hooggerechtshof. Op 6 april 2017 schafte de door de Republikeinen gedomineerde Senaat deze uitzondering af, waardoor voortaan ook voor kandidaat-rechters voor het Hooggerechtshof kan worden overgegaan tot de stemming met een gewone meerderheid. De Republikeinen schaften de drievijfdenmeerderheid voor stemmingen over benoemingen van rechters in het Hooggerechtshof af omdat anders de door de Republikeinse president Donald Trump voorgedragen kandidaat-rechter Neil Gorsuch niet kon worden benoemd, daar geen 60 senatoren zijn kandidatuur steunden. Trump verklaarde via Twitter tegenstander te zijn van de praktijk van het filibusteren.[2]

Huidige senatorenBewerken

Sinds de verkiezingen van 2020 en de daarop volgende run-off verkiezingen begin 2021 hebben de Democraten 48 zetels, en de Republikeinen 50. Doordat de onafhankelijke senatoren (2) meestal meestemmen met de Democraten, en de Democratische vice-president een doorslaggevende stem heeft, komt dat neer op een meerderheid voor de Democraten.

Staat Senior Senator Begin Termijn Partij Laatste
Verkiezing
Volgende
Verkiezing
Junior Senator Begin Termijn Partij Laatste
Verkiezing
Volgende
Verkiezing
Alabama   Richard Shelby
(1934)
3 januari 1987 R
[3]
2016 2022   Tommy Tuberville
(1954)
3 januari 2021 R 2020 2026
Alaska   Lisa Murkowski
(1957)
20 december 2002 R 2016 2022   Dan Sullivan
(1961)
3 januari 2015 R 2020 2026
Arizona   dr.
Kyrsten Sinema
(1976)
3 januari 2019 D 2018 2024   Mark Kelly
(1964)
2 december 2020 D 2020 2022
Arkansas   John Boozeman
(1950)
3 januari 2011 R 2016 2022   Tom Cotton
(1977)
3 januari 2015 R 2020 2026
Californië   Dianne Feinstein
(1933)
4 november 1992 D 2018 2024   Alex Padilla
(1973)
20 januari 2021 D [4] 2022
Colorado   Michael Bennet
(1964)
20 januari 2009 D 2016 2022   John Hickenlooper
(1952)
3 januari 2021 D 2020 2026
Connecticut   Richard
Blumenthal

(1946)
3 januari 2011 D 2016 2022   Chris Murphy
(1973)
3 januari 2013 D 2018 2024
Delaware   Tom Carper
(1947)
3 januari 2001 D 2018 2024   Chris Coons
(1963)
15 november 2010 D 2020 2026
Florida   Marco Rubio
(1971)
3 januari 2011 R 2016 2022   Rick Scott
(1952)
8 januari 2019
[5]
R 2018 2024
Georgia   Jon Ossoff
(1987)
20 januari 2021 D 2021 2026   dr.
Raphael
Warnock

(1969)
20 januari 2021 D 2021 2022
Hawaï   Brian Schatz
(1972)
26 december 2012 D 2016 2022   Mazie Hirono
(1947)
3 januari 2013 D 2018 2024
Idaho   Mike Crapo
(1951)
3 januari 1999 R 2016 2022   Jim Risch
(1943)
3 januari 2009 R 2020 2026
Illinois   Dick Durbin
(1944)
3 januari 1997 D 2020 2026   dr.
Tammy Duckworth
(1968)
3 januari 2017 D 2016 2022
Indiana   Todd Young
(1972)
3 januari 2017 R 2016 2022   Mike Braun
(1954)
3 januari 2019 R 2018 2024
Iowa   Chuck Grassley
(1933)
[6]
3 januari 1981 R 2016 2022   Joni Ernst
(1970)
3 januari 2015 R 2020 2026
Kansas   Jerry Moran
(1954)
3 januari 2011 R 2016 2022   Roger Marshall
(1960)
3 januari 2021 R 2020 2026
Kentucky   Mitch McConnell
(1942)
[7]
3 januari 1985 R 2020 2026   Rand Paul
(1963)
3 januari 2011 R 2016 2022
Louisiana   Bill Cassidy
(1954)
3 januari 2015 R 2020 2026   John
Neely Kennedy

(1951)
3 januari 2017 R 2016 2022
Maine   Susan Collins
(1952)
3 januari 1997 R 2020 2026   Angus King
(1944)
3 januari 2013 O
[8]
2018 2024
Maryland   Ben Cardin
(1943)
3 januari 2007 D 2018 2024   Chris Van Hollen
(1959)
3 januari 2017 D 2016 2022
Massachusetts   Elizabeth Warren
(1949)
3 januari 2013 D 2018 2024   Ed Markey
(1946)
16 juli 2013 D 2020 2026
Michigan   Debbie Stabenow
(1950)
3 januari 2001 D 2018 2024   Gary Peters
(1958)
3 januari 2015 D 2020 2026
Minnesota   Amy Klobuchar
(1960)
3 januari 2007 D 2018 2024   Tina Smith
(1958)
3 januari 2018 [9] D 2020 2026
Mississippi   Roger Wicker
(1951)
31 december 2007 R 2018 2024   Cindy
Hyde-Smith

(1959)
8 april 2018 [10] R 2020 2026
Missouri   Roy Blunt
(1950)
3 januari 2011 R 2016 2022   Josh Hawley
(1979)
3 januari 2019 R 2018 2024
Montana   Jon Tester
(1956)
3 januari 2007 D 2018 2024   Steve Daines
(1962)
3 januari 2015 R 2020 2026
Nebraska   Deb Fischer
(1951)
3 januari 2013 R 2018 2024   dr.
Ben Sasse
(1972)
3 januari 2015 R 2020 2026
Nevada   Catherine
Cortez Masto

(1964)
3 januari 2017 D 2016 2022   Jacky Rosen
(1957)
3 januari 2019 D 2018 2024
New Hampshire   Jeanne Shaheen
(1947)
3 januari 2009 D 2020 2026   Maggie Hassan
(1958)
3 januari 2017 D 2016 2022
New Jersey   Bob Menendez
(1954)
18 januari 2006 D 2018 2024   Cory Booker
(1969)
31 oktober 2013 D 2020 2026
New Mexico   Martin Heinrich
(1971)
3 januari 2013 D 2018 2024   Ben Ray Luján
(1972)
3 januari 2021 D 2020 2026
New York   Chuck Schumer
(1950)
[11]
3 januari 1999 D 2016 2022   Kirsten Gillibrand
(1966)
26 januari 2009 D 2018 2024
North Carolina   Richard Burr
(1955)
3 januari 2005 R 2016 2022   Thom Tillis
(1960)
3 januari 2015 R 2020 2026
North Dakota   John Hoeven
(1957)
3 januari 2011 R 2016 2022   Kevin Cramer
(1961)
3 januari 2019 R 2018 2024
Ohio   Sherrod Brown
(1952)
3 januari 2007 D 2018 2024   Rob Portman
(1955)
3 januari 2011 R 2016 2022
Oklahoma   Jim Inhofe
(1934)
16 november 1994 R 2020 2026   James Lankford
(1968)
3 januari 2015 R 2016 2022
Oregon   Ron Wyden
(1949)
6 februari 1996 D 2016 2022   Jeff Merkley
(1956)
3 januari 2009 D 2020 2026
Pennsylvania   Bob Casey jr.
(1960)
3 januari 2007 D 2018 2024   Pat Toomey
(1961)
3 januari 2011 R 2016 2022
Rhode Island   Jack Reed
(1949)
3 januari 1997 D 2020 2026   Sheldon
Whitehouse

(1955)
3 januari 2007 D 2018 2024
South Carolina   Lindsey Graham
(1955)
3 januari 2003 R 2020 2026   Tim Scott
(1965)
3 januari 2013 R 2016 2022
South Dakota   John Thune
(1961)
3 januari 2005 R 2016 2022   Mike Rounds
(1954)
3 januari 2015 R 2020 2026
Tennessee   Marsha Blackburn
(1952)
3 januari 2019 R 2018 2024   Bill Hagerty
(1959)
3 januari 2021 R 2020 2026
Texas   John Cornyn
(1952)
1 december 2002 R 2020 2026   Ted Cruz
(1970)
3 januari 2013 R 2018 2024
Utah   Mike Lee
(1971)
3 januari 2011 R 2016 2022   Mitt Romney
(1947)
3 januari 2019 R 2018 2024
Vermont   Patrick Leahy
(1940)
[12][13]
3 januari 1975 D 2016 2022   Bernie Sanders
(1941)
3 januari 2007 O
[8]
2018 2024
Virginia   Mark Warner
(1954)
3 januari 2009 D 2020 2026   Tim Kaine
(1958)
3 januari 2013 D 2018 2024
Washington   Patty Murray
(1950)
3 januari 1993 D 2016 2022   Maria Cantwell
(1958)
3 januari 2001 D 2018 2024
West Virginia   Joe Manchin
(1947)
15 november 2010 D 2018 2024   Shelley
Moore Capito

(1953)
3 januari 2015 R 2020 2026
Wisconsin   Ron Johnson
(1955)
3 januari 2011 R 2016 2022   Tammy Baldwin
(1962)
3 januari 2013 D 2018 2024
Wyoming   dr.
John Barrasso
(1952)
25 juni 2007 R 2018 2024   Cynthia Lummis
(1954)
3 januari 2021 R 2020 2026

Aankomende senatorenBewerken

Na de installatie van 3 nieuwe senatoren op 20 januari 2021 zijn er momenteel geen aankomende senatoren.

Staat Senior Senator Begin Termijn Partij Laatste
Verkiezing
Volgende
Verkiezing
Junior Senator Begin Termijn Partij Laatste
Verkiezing
Volgende
Verkiezing

WetenswaardighedenBewerken

  • Dertien huidige senatoren zijn voorheen gouverneur geweest: Tom Carper, Rick Scott, Jim Risch, Angus King, Jeanne Shaheen, Maggie Hassan, John Hoeven, Mike Rounds, Lamar Alexander, Mitt Romney, Mark Warner, Tim Kaine en Joe Manchin.
  • Achtenveertig senatoren zijn jurist van beroep.[bron?]
  • Elf hebben gediend in de Krijgsmacht.[bron?]
  • Vier hebben een medische achtergrond.[bron?]
  • Zesentachtig zijn christenen, waarvan zestig protestant, tweeëntwintig katholiek en vier mormoon.[bron?]
Huidige leden van de Senaat van de Verenigde Staten

Alabama: Shelby (R) · Tuberville (R)
Alaska: Murkowski (R) · Sullivan (R)
Arizona: Sinema (D) · Kelly (D)
Arkansas: Boozman (R) · Cotton (R)
Californië: Feinstein (D) · Padilla (D)
Colorado: Bennet (D) · Hickenlooper (D)
Connecticut: Blumenthal (D) · Murphy (D)
Delaware: Carper (D) · Coons (D)
Florida: Rubio (R) · R. Scott (R)
Georgia: Ossoff (D) · Warnock (D)
Hawaï: Schatz (D) · Hirono (D)
Idaho: Crapo (R) · Risch (R)
Illinois: Durbin (D) · Duckworth (D)
Indiana: Young (R) · Braun (R)
Iowa: Grassley (R) · Ernst (R)
Kansas: Marshall (R) · Moran (R)
Kentucky: McConnell (R) · Paul (R)

 

Louisiana: Cassidy (R) · Kennedy (R)
Maine: Collins (R) · King (O)
Maryland: Cardin (D) · Van Hollen (D)
Massachusetts: Warren (D) · Markey (D)
Michigan: Stabenow (D) · Peters (D)
Minnesota: Klobuchar (D) · Smith (D)
Mississippi: Wicker (R) · Hyde-Smith (R)
Missouri: Blunt (R) · Hawley (R)
Montana: Tester (D) · Daines (R)
Nebraska: Fischer (R) · Sasse (R)
Nevada: Cortez Masto (D) · Rosen (D)
New Hampshire: Shaheen (D) · Hassan (D)
New Jersey: Menendez (D) · Booker (D)
New Mexico: Luján (D) · Heinrich (D)
New York: Schumer (D) · Gillibrand (D)
North Carolina: Burr (R) · Tillis (R)

 

North Dakota: Hoeven (R) · Cramer (R)
Ohio: Brown (D) · Portman (R)
Oklahoma: Inhofe (R) · Lankford (R)
Oregon: Wyden (D) · Merkley (D)
Pennsylvania: Casey (D) · Toomey (R)
Rhode Island: Reed (D) · Whitehouse (D)
South Carolina: Graham (R) · Scott (R)
South Dakota: Thune (R) · Rounds (R)
Tennessee: Hagerty (R) · Blackburn (R)
Texas: Cornyn (R) · Cruz (R)
Utah: Lee (R) · Romney (R)
Vermont: Leahy (D) · Sanders (O)
Virginia: Warner (D) · Kaine (D)
Washington: Murray (D) · Cantwell (D)
West Virginia: Manchin (D) · Moore Capito (R)
Wisconsin: Johnson (R) · Baldwin (D)
Wyoming: Lummis (R) · Barrasso (R)

(D): Democraat · (R): Republikein · (O): Onafhankelijk