Hoofdmenu openen
Ruth Zechlin op het componistencongres in 1987, met (van rechts naar links) Reinhard Lakomy en Reiner Bredemeyer.

Ruth Zechlin (22 juni 1926 – 4 augustus 2007) was een Duits componiste.

LevenBewerken

Ruth Oschatz werd geboren in Großhartmannsdorf, waar ze met pianoles begon op 5-jarige leeftijd. Ze schreef haar eerste compositie toen ze 7 was. Van 1943 tot 1949 studeerde ze aan het conservatorium van Leipzig. Ze nam er lessen over muziektheorie bij Johann Nepomuk David[1] en Wilhelm Weismann, kerkmuziek en orgel bij Karl Straube en Günther Ramin en pianomuziek bij Rudolf Fischer en Anton Rohden. Na haar examens gaf ze er zelf les voor een jaar. Ook werkte ze als organist bij de Nikolaikirche te Leipzig.

In 1951 huwde Ruth met pianist Dieter Zechlin. Het huwelijk duurde tot 1972 en eindigde in een scheiding. Ruth Zechlin ging in 1986 muziektheorie geven aan het Duitse Muziekcollege van Berlijn. Ze gaf er ook klavecimbel les en studeerde er harmonie, contrapunt, vormleer, orkestratie en compositie. Na 1969 werd ze professor in compositie aan de Akademie der Künste. Ze gaf er een masterclass in compositie. Na haar pensioen in 1986 bleef ze er occasioneel lesgeven. Vanaf 1990 was ze vicepresident van de Akademie der Künste Vanaf 1997 was ze lid van de Freien Akademie der Künste Mannheim. In 1998 werd ze erelid van de Deutscher Musikrat.[2]

Zechlin componeerde zowel instrumentale als vocale werken. Ook schreef ze podiumstukken en muziek voor radiodrama's, documentaires en televisiefilms. Ze was dirigent, clavecimbelspeelster en organist, en kreeg verscheidene prijzen voor haar werk. Enkele van haar studenten waren Gerd Domhardt, Thomas Böttger en Georg Katzer.

DoodBewerken

Ruth Zechlin overleed in München in 2007 op 81-jarige leeftijd. Haar nalatenschap is in bezit van de Staatsbibliothek zu Berlin.[3]

PrijzenBewerken

OeuvreBewerken

  • Reineke Fuchs, Opera (1968)
  • La Vita, Ballet (1985)
  • Die Reise, Kameropera (1992, première in 1998)
  • In Memorian Witold Lutosławski voor altviool solo (1995)
  • Requiem for G. Domhardt voor orkest (1998)
  • Three Songs on Texts of Hildegard of Bingen (kamermuziek) (1998)[4]

BronvermeldingBewerken

  1. Slonimsky, Nicolas, Baker's Biographical dictionary of musicians., 6th. Schirmer Books, New York (1978), “Zechlin, Ruth”, p. 1939. ISBN 0-02-870240-9.
  2. Ruth Zechlin Gearchiveerd op 11 februari 2013. Geraadpleegd op 23 maart 2012.
  3. Sadie, Julie Anne, The Norton/Grove dictionary of women composers (Gedigitaliseerd door GoogleBooks) (1994). Geraadpleegd op 4 oktober 2010.
  4. Ruth Zechlin. spiegel.de/lexikon. Geraadpleegd op 19 september 2010.