Ruta del Sol

Vuelta a Andalucía (Ronde van Andalusië)/Ruta Ciclista del Sol

De Ruta del Sol, officieel Vuelta a Andalucía - Ruta Ciclista del Sol is een meerdaagse wielerwedstrijd die jaarlijks in februari plaatsvindt in Andalusië, Spanje. In 2020 werd de koers opgenomen op de nieuwe UCI ProSeries-kalender van dat jaar.

Ronde van Andalusië - Ruta del Sol
Vuelta Andalucia.jpg
Lokale naam Vuelta a Andalucía - Ruta Ciclista del Sol
Regio Andalusië, Spanje
Periode februari
Classificatie
Discipline weg
Type Rittenwedstrijd
Internationale kalender UCI ProSeries
Categorie 2.Pro
Geschiedenis
Eerste editie 1925
Aantal edities 66 (2020)
Eerste winnaar Vlag van Spanje Ricardo Montero
Laatste winnaar Vlag van Denemarken Jakob Fuglsang
Laatste Bel. winnaar Tim Wellens (2018)
Laatste Ned. winnaar Joost Posthuma (2009)
Meeste zeges Vlag van Spanje Alejandro Valverde
(5 zeges)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

AlgemeenBewerken

In 1925 werd op initiatief van Miguel Artemán, de secretaris van de Unión Velocipédica Española de eerste editie van de Vuelta a Andalucía verreden, een vijfdaagse koers met vijf etappes en met start en finish in Sevilla. Pas 30 jaar later kreeg het initiatief een vervolg toen de Agrupación Ciclista Malagueña de tweede editie organiseerde. Als Ronde van Andalusië prijkte de koers tot en met 1977 jaarlijks op de wielerkalender. In de 23 edities van 1955-1977 was Málaga 22x de startplaats en 20x keer de finishplaats. In 1976 was Cueva de Nerja startplaats. Cádiz (1956), Granada (1962) en Sevilla (1967) waren de drie andere finish plaatsen in deze periode. In deze periode werd de koers variërend in vijf tot acht dagen verreden. Door een of meerdere dagen per editie dubbele etappes te rijden varieerde het aantal etappes van zes tot elf. De enige uitzondering hierop was 1956 met twaalf etappes in evenvele koersdagen.

Nadat de koers in 1978 niet werd georganiseerd werd er in 1979 een vervolg gegeven, gepaard gaand met een naamswijziging tot Ruta ciclista Del Sol. Deze naam werd tot en met 1986 gehandhaafd. Deze acht edities werden telkens over zeven etappes in zes koersdagen afgewerkt zonder vaste start- of finishplaats.

Van 1987-1992 werd de koers officieel weer als de als de Vuelta a Andalucía verreden. In 1987 over zeven etappes in zes dagen, de overige vijf edities over zes etappes in zes dagen. Alle zes edities hadden Granada (net als in 1985 en 1986) als finishplaats. In 1993 kreeg de koers zijn huidige gecombineerde naam Vuelta a Andalucía - Ruta Ciclista del Sol. Van 1993-2002 was Granada tien edities weer de finishplaats, daarna was er geen vaste finishplaats meer. Behalve in 1993 (6 etappes in 6 dagen), 1994 (7 etappes in 6 dagen) en 2013 (4 etappes in 4 dagen) werd elke editie over vijf etappes in vijf dagen verreden. Vanaf 2005 prijkte de koers elk jaar op de kalender van de dat jaar geïntroduceerde UCI Europe Tour, sinds 2018 in de categorie 2.HC. In 2020 werd de koers opgenomen op de dat jaar nieuw ingestelde UCI ProSeries-kalender.

In de Ruta del Sol treden vooral Spanjaarden aan. Spanje heeft dan ook veruit de meeste eindwinnaars. De Portugees Antonio Barbosa Alves was in 1961 de eerste buitenlandse etappewinnaar en de (West-)Duitser Rudi Altig in 1964 de eerste buitenlandse eindwinnaar. Negen keer won er een Belg (Antoon Houbrechts, Jean-Pierre Monseré, Georges Pintens, Freddy Maertens (2x), Daniel Willems, Marc Sergeant, Edwig Van Hooydonck en Tim Wellens) en zes keer een Nederlander (Jan Krekels, Gerrie Knetemann, Steven Rooks, Jos Schipper, Erik Dekker en Joost Posthuma).

Lijst van winnaarsBewerken

1925 ·   Ricardo Montero
1926-1954 · niet verreden
1955 ·   José Gomez del Moral
1956 ·   Miguel Bover
1957 ·   Hortencio Vidaurreta
1958 ·   Gabriel Company
1959 ·   Miguel Pacheco
1960 ·   Gabriel Mas
1961 ·   Angelino Soler
1962 ·   José Antonio Momeñe
1963 ·   Antonio Barrutia
1964 ·   Rudi Altig
1965 ·   José Segu
1966 ·   Jesus Aranzabal
1967 ·   Ramon Mendiburu
1968 ·   Antoon Houbrechts
1969 ·   Antonio Gomez del Moral
1970 ·   José Gomez-Lucas
1971 ·   Jean-Pierre Monseré
1972 ·   Jan Krekels
1973 ·   Georges Pintens
1974 ·   Freddy Maertens
1975 ·   Freddy Maertens

1976 ·   Gerrie Knetemann
1977 ·   Dietrich Thurau
1978 · niet verreden
1979 ·   Dietrich Thurau
1980 ·   Daniel Willems
1981 ·   Jos Schipper
1982 ·   Marc Sergeant
1983 ·   Eduardo Chozas
1984 ·   Julián Gorospe
1985 ·   Rolf Gölz
1986 ·   Steven Rooks
1987 ·   Rolf Gölz
1988 ·   Edwig Van Hooydonck
1989 ·   Fabio Bordonali
1990 ·   Eduardo Chozas
1991 ·   Roberto Lezaun
1992 ·   Miguel Martinez-Torres
1993 ·   Julián Gorospe
1994 ·   Stefano Della Santa
1995 ·   Stefano Della Santa
1996 ·   Neil Stephens
1997 ·   Erik Zabel
1998 ·   Marcelino Garcia

1999 ·   Javier Pascual Rodríguez
2000 ·   Miguel-Angel Pena
2001 ·   Erik Dekker
2002 ·   Antonio Colom
2003 ·   Javier Pascual Llorente
2004 ·   Juan Carlos Domínguez
2005 ·   Francisco Cabello
2006 ·   Carlos García Quesada
2007 ·   Óscar Freire
2008 ·   Pablo Lastras
2009 ·   Joost Posthuma
2010 ·   Michael Rogers
2011 ·   Markel Irizar
2012 ·   Alejandro Valverde
2013 ·   Alejandro Valverde
2014 ·   Alejandro Valverde
2015 ·   Chris Froome
2016 ·   Alejandro Valverde
2017 ·   Alejandro Valverde
2018 ·   Tim Wellens
2019 ·   Jakob Fuglsang
2020 ·   Jakob Fuglsang

Meervoudige winnaarsBewerken

Overwinningen Renner Land Jaren
5 Alejandro Valverde   Spanje 2012, 2013, 2014, 2016, 2017
2 Freddy Maertens   België 1974, 1975
Dietrich Thurau   Duitsland 1977, 1979
Rolf Gölz   Duitsland 1985, 1987
Eduardo Chozas   Spanje 1983, 1990
Julián Gorospe   Spanje 1984, 1993
Stefano Della Santa   Italië 1994, 1995
Jakob Fuglsang   Denemarken 2019, 2020

Overwinningen per landBewerken

Overwinningen Land
37   Spanje
9   België
6   Duitsland,   Nederland
3   Italië
2   Australië,   Denemarken
1   Verenigd Koninkrijk

Belgische- en Nederlandse etappewinnaarsBewerken

N.B. in volgorde van eerste etappezege
België Nederland
Arthur Decabooter (1966, 2x)
Edward Sels (1967, 4x)
Emiel Coppens (1967, 2x)
Walter Godefroot (1968, 2x; 1973)
Noël Vanclooster (1968)
Eric Leman (1969, 4x; 1970, 2x; 1971, 2x)
Jean-Pierre Monseré (1970, 2x; 1971, 2x)
Roger De Vlaeminck (1971, 2x)
Rik Van Linden (1973, 4x)
Georges Pintens (1973)
Freddy Maertens (1974, 7x; 1975, 5x; 1981)
Eddy Peelman (1975)
Dirk Ongenae (1976, 3x)
Marc Reiner (1979)
Joseph Jacobs (1979)
Noël Dejonckheere (1980, 2x; 1983, 2x; 1984; 1987; 1988)
Daniel Willems (1980, 2x)
Marc Sergeant (1982)
Jos Jacobs (1983)
Frank Hoste (1983, 2x; 1985)
Guido Van Calster (1984)
Alfons De Wolf (1984)
Wim Arras (1986)
Benny Van Brabant (1986)
Jean-Luc Vandenbroucke (1987)
Edwig Van Hooydonck (1988)
Luc Roosen (1989)
Eric Vanderaerden (1989)
Johan Museeuw (1991, 2x; 1992; 1997, 3x)
Wilfried Nelissen (1992; 1993; 1996, 2x)
Hendrik Redant (1992)
Jo Planckaert (1993)
Sammie Moreels (1993)
Marc Wauters (1995)
Tom Steels (1998, 2x; 1999, 2x)
Frank Vandenbroucke (1999)
Jo Planckaert (2000)
Tom Boonen (2004, 2006, 2007)
Serge Baguet (2005, 2x)
Gert Steegmans (2009)
Victor Campenaerts (2017)
Tim Wellens (2017; 2018; 2019, 2x)
Dylan Teuns (2020)
IJsboerke-Gios (1979)
Europ-Decor (1983)
Arie den Hartog (1964)
Michel Stolker (1964)
Piet Rentmeester (1964)
Ab Geldermans (1965)
Harry Steevens (1968)
Jan van Katwijk (1970)
Evert Dolman (1970)
Peter Kisner (1971)
Jos van der Vleuten (1972)
Gerard Vianen (1972)
Jan Krekels (1972, 2x)
Gerben Karstens (1976, 4x)
Gerrie Knetemann (1976, 2x; 1984, 2x)
Aad van den Hoek (1977)
Jos Schipper (1981)
Martin Havik (1981)
Jos Lammertink (1981)
Johan van der Meer (1981)
Jacques van Meer (1984)
Steven Rooks (1986)
Adri van der Poel (1988)
Frans Maassen (1993)
Jeroen Blijlevens (1995)
Maarten den Bakker (1996)
Max van Heeswijk (1998; 2004, 2x; 2007)
Erik Dekker (2002)
Remmert Wielinga (2003)
Moreno Hofland (2014)
Pim Ligthart (2015)
Wout Poels (2018)