Hoofdmenu openen

Wikipedia β

Russische paardenbloem

soort uit het geslacht Taraxacum

De Russische paardenbloem (Taraxacum kok-saghyz) is een soort die behoort tot de composietenfamilie. De soort komt van nature voor in Kazachstan en in het westen van Xinjiang. Het aantal chromosomen is 2n = 16.

Russische paardenbloem
Taraxacum kok-saghyz.png
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'Nieuwe' tweezaadlobbigen
Clade: Campanuliden
Orde: Asterales
Familie: Asteraceae (Composietenfamilie)
Onderfamilie: Cichorioideae
Geslachtengroep: Cichorieae
Geslacht: Taraxacum
Soort
Taraxacum kok-saghyz
Afbeeldingen Russische paardenbloem op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Russische paardenbloem op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De Russische paardenbloem is een overblijvende plant, wordt 4 - 15 cm hoog en heeft een penwortel. In alle plantendelen komt melksap voor.

De bladeren staan in een rozet. De bladsteel is bleekgroen en gevleugeld. Het smalle tot omgekeerd lancetvormige, blauwachtig-grauwgroene, vlezige blad is 3 - 7 cm lang en 1,2 - 3 cm breed. De bladrand is diep ingesneden, regelmatig gelobt tot veerdelig. De twee tot drie (vijf) paar slippen zijn breed driehoekig. Het blad is meestal kaal, maar er kunnen ook enkele haren op voorkomen.[1]

De Russische paardenbloem bloeit in China vanaf het late voorjaar tot het begin van de zomer. De lichtgroene tot rose bloemsteel is bezet met haren. Het hoofdje is 2 - 3 cm breed. Het omwindsel bestaat uit 8 - 10, niet dakpansgewijze zittende, lichtgroene, ei-lancetvormige tot smal eivormige schutblaadjes. De buitenste schutblaadjes zijn 5,5 - 7 mm lang en 1,2 - 2 mm breed en 1 - 2,5 mm korter dan de binnenste. De randen zijn witachtig lichtgroen of vliezig. De lintbloemen zijn lichtgeel. De binnenste lintbloemen zijn getand. De nerven zijn intensief geel gekleurd.

De vrucht is een lichtgrijs strobruin, 2,8 - 3,8 mm lang en 0,7 - 0,9 mm breed nootje. De snavel is 3 - 4,5 mm lang. De witte pappus is 3,5 - 4,5 mm lang.[1]

Nootjes

GebruikBewerken

In de Sovjet-Unie is getracht om rubber te fabriceren uit Taraxacum kok-saghyz. Er werden speciale landbouwwerktuigen voor ontwikkeld en speciale fabrieken gebouwd. In 1941 was het areaal paardenbloemen 67.000 ha groot en waren er meer dan 10.000 kolchozen bij betrokken. In bepaalde jaren voorzag de paardenbloementeelt in 30 procent van de rubberbehoefte van de Sovjet-Unie. Eén hectare paardenbloemen levert 150 kilogram rubber tegen 2000 kg per ha voor de Braziliaanse rubberboom. Door de opkomst van synthetisch rubber ging de betekenis van de paardenbloementeelt voor de productie van rubber verloren.[2]

Voor de Russische paardenbloem is er mogelijk weer toekomst doordat wereldwijd steeds meer rubberbomen worden aangetast door de schimmel Microcyclus ulei. De WUR heeft daartoe onderzoek verricht en in Zeeland is er daartoe in het najaar van 2016 een proef van een halve hectare aangeplant.[3] Inmiddels zijn van het gewonnen rubber fietsbanden gemaakt.

De Russische paardenbloem is daarnaast ook interessant omdat de wortel behalve 15% latex (de grondstof voor natuurlijk rubber) ook nog eens 40% inuline (een voedingsvezel en grondstof voor de zoetstof fructose) bevat.[4]

Externe linkBewerken