Hoofdmenu openen

Resolutie 1515 Veiligheidsraad Verenigde Naties

resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties

Resolutie 1515 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 19 september 2003 door de VN-Veiligheidsraad unaniem aangenomen. Hierin sprak de Raad zijn steun uit voor een tweestaten-oplossing in het vroegere Mandaatgebied Palestina.

Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 1515
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 19 november 2003
Nr. vergadering 4862
Code S/RES/1515
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Arabisch-Israëlisch conflict
Beslissing Steunde het plan voor een tweestatenoplossing.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2003
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Angola Angola · Vlag van Bulgarije Bulgarije · Vlag van Chili Chili · Vlag van Kameroen Kameroen · Vlag van Spanje Spanje · Vlag van Duitsland Duitsland · Vlag van Guinee Guinee · Vlag van Mexico Mexico · Vlag van Pakistan Pakistan · Vlag van Syrië Syrië
Het oorspronkelijke twee-statenplan van de VN uit 1947.
Het oorspronkelijke twee-statenplan van de VN uit 1947.

AchtergrondBewerken

  Zie Intifada voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Een spiraal van geweld tussen 1987 en 1993 veroorzaakte de dood van honderden Palestijnen en Israëli's. Toen dat laatste jaar de Oslo-akkoorden werden getekend, waarin een Palestijnse staat in het vooruitzicht werd gesteld, was er weer hoop op een verbetering van de toestand. Er werd echter nauwelijks gevolg aan gegeven. De Israëlische bezetting bleef voortduren, Israëlische nederzettingen werden gebouwd en uitgebreid, er vonden gewelddadige gebeurtenissen plaats rond Hebron en Oost-Jeruzalem en de economische situatie in de Palestijnse gebieden verslechterde. Het bezoek van Ariel Sharon aan de Tempelberg op 28 september 2000, kort voor nieuwe vredesonderhandelingen en als provocatie gezien, leidde tot zware rellen met als gevolg de Tweede Intifada waarbij opnieuw vele duizenden omkwamen. De afspraken, die in Oslo waren gemaakt, werden daardoor weer op de lange baan geschoven.

InhoudBewerken

De Veiligheidsraad:

  • Herinnert aan zijn voorgaande resoluties, en de resoluties 242 (1967), 338 (1973) en 1397 (2002) in het bijzonder.
  • Erg bezorgd om de tragische en gewelddadige gebeurtenissen in het Midden-Oosten.
  • Herhaalt zijn eis voor een onmiddellijk einde aan al het geweld, waaronder terreuracties, provocaties, opruiing en vernieling.
  • Bevestigt zijn visie van een regio waar twee staten, Israël en Palestina, naast elkaar leven.
  • Benadrukt de noodzaak van duurzame vrede in het Midden-Oosten, inclusief tussen Israël met Syrië en Israël met Libanon.
  • Verwelkomt de diplomatieke inspanningen van het internationaal kwartet (de VS, de EU, de VN en Rusland) en anderen.
  1. Staat achter het plan voor een tweestatenoplossing.
  2. Roept de partijen op om hun verplichtingen onder dat plan te vervullen.
  3. Besluit om op de hoogte te blijven.

Verwante resolutiesBewerken

Bronnen over dit onderwerp zijn te vinden op de pagina United Nations Security Council Resolution 1515 van de Engelstalige Wikisource.