Hoofdmenu openen
Rachel, door William Dyce
Ingang van het graf van Rachel, een heilige plaats in het jodendom

Rachel (Hebreeuws: רָחֵל, Rāḥêl, "ooi") was volgens het verhaal in Genesis in de Hebreeuwse Bijbel de tweede vrouw van de aartsvader Jakob, na haar zus Lea, die eerder met Jakob trouwde. Rachel was de tweede dochter van Laban (na Lea), de broer van Jakobs moeder Rebekka. Rachel was dus een nicht van Jakob. Ze was de moeder van Jozef en Benjamin.

Het verhaalBewerken

Nadat Jakob met een list zijn vader Isaak hem de zegen van de eerstgeborene had laten geven, wilde zijn oudere (tweeling)broer Esau Jakob vermoorden. Jakobs moeder Rebekka adviseerde hem daarom te vluchten naar zijn oom Laban in Charan en bespeelde Isaak zodanig dat hij Jakob naar Charan stuurde om te zoeken naar een geschikte vrouw.[1]

Direct na zijn aankomst in Charan ontmoette Jakob Rachel met haar kudde. Haar vader Laban nam Jakob direct op in zijn huishouden. Jakob werd verliefd op Rachel en werkte zeven jaar voor Laban om met haar te mogen trouwen. Toen Jakob de ochtend na het bruiloftsfeest wakker werd, zag hij dat hij de huwelijksnacht niet met Rachel, maar met haar oudere zus Lea had doorgebracht. Toen Jakob Laban hierop aansprak, zei Laban dat het tegen de gewoonte was als de jongere zus voor de oudere zou trouwen. Jakob mocht ook met Rachel trouwen als hij nog eens zeven jaar voor Laban zou werken. Dit deed Jakob.[2]

Jakob hield meer van Rachel dan van Lea. Daarom maakte God Rachel onvruchtbaar. Lea kreeg verschillende kinderen, zodat Rachel jaloers op haar werd. "Toen dacht God eindelijk aan Rachel", verhoorde haar gebeden om kinderen te kunnen krijgen en baarde Rachel Jozef.

Na de geboorte van Jozef wilde Jakob terugkeren naar zijn geboortegrond en vroeg zijn schoonvader Laban toestemming om te vertrekken. Laban bood Jakob een beloning aan voor zijn trouwe dienst, maar Jakob vroeg bescheiden om een deel van de kudde. De motieven van Laban en Jakob in betreffende passage zijn onduidelijk, maar uiteindelijk bleef Jakob en werd een rijk man.[3] Jakob merkte dat Laban afgunstig werd en toen God hem opdroeg terug te gaan naar zijn geboortegrond, vluchtte hij uit Charan, waarbij Rachel stiekem de terafim (beeldjes van huisgoden) van haar vader stal. Toen Laban ontdekte dat Jakob met have en goed was vertrokken, zette hij de achtervolging in om de godsbeeldjes terug te halen en haalde Jakob na zeven dagen in. Toen een zoektocht naar de beeldjes niets opleverde door een list van Rachel, werd Jakob (die niet wist van de diefstal) woedend op Laban. Uiteindelijk sloten Jakob en Laban een verbond en gingen vriendelijk uiteen.[4]

Rachel stierf bij de geboorte van haar jongste zoon Benjamin en werd begraven in Efrat, het huidige Bethlehem.[5]

StamboomBewerken

 
 
 
 
 
 
Terach
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Haran
 
Abraham
 
Sara
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nachor
 
Milka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Betuël
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Laban
 
Rebekka
 
 
 
Isaak
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lea
 
Rachel
 
 
Jakob
 
 
Bilha
 
 
 
 
 
Zilpa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jozef
 
Benjamin
Benjamin (stam)
 
Dan
Dan (stam)
 
Naftali
Naftali (stam)
 
Gad
Gad (stam)
 
Aser
Aser (stam)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Manasse
Manasse (stam)
 
Efraïm
Efraïm (stam)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ruben
Ruben (stam)
 
Simeon
Simeon (stam)
 
Levi
Levi (stam)
 
Juda
Juda (stam)
 
Issachar
Issachar (stam)
 
Zebulon
Zebulon (stam)
 
Dina