Pierre de Coubertin

Frans historicus (1863-1937)

Pierre de Frédy, baron van Coubertin (beter bekend als Pierre (Baron) de Coubertin) (Parijs, 1 januari 1863Genève, 2 september 1937) was een Frans historicus en pedagoog die beschikte over het sociale netwerk om de inspiratie van de kleinschalige Wenlock Olympian Society Annual Games te vertalen naar de moderne Olympische Spelen. Hij was ook de tweede voorzitter en secretaris-generaal van het Internationaal Olympisch Comité. Hij startte de eerste moderne olympische spelen op in 1896. Na 1897 is de Olympische spelen er elke vier jaar weer. Een uitspraak die vaak geassocieerd wordt met Pierre de Coubertin is "Deelnemen is belangrijker dan winnen". Dit is echter geen uitspraak van hem. Wel heeft hij in 1908 een uitspraak van de bisschop van Pennsylvania overgenomen.[bron?] Deze luidt

Pierre de Coubertin
Pierre Baron de Coubertin
Pierre Baron de Coubertin
Volledige naam Pierre de Frédy, baron van Coubertin
Geboortedatum 1 januari 1863
Geboorteplaats Parijs
Overleden 2 september 1937, Genève
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Beroep(en) historicus en pedagoog
Sporttak Olympische Spelen
Functie(s) secretaris-generaal van het Internationaal Olympisch Comité
Portaal  Portaalicoon   Sport
Borstbeeld van Pierre de Coubertin in Baden-Baden
Aanhalingsteken openen

Het belangrijke in het leven is niet de triomf, maar de strijd, het essentiële is niet om te hebben gewonnen maar om goed te hebben gestreden.

L'important dans la vie ce n'est point le triomphe, mais le combat, l'essentiel ce n'est pas d'avoir vaincu mais de s'être bien battu.

Aanhalingsteken sluiten

"Deelnemen is belangrijker dan winnen" is naar alle waarschijnlijkheid een gepopulariseerde samenvatting van het oorspronkelijke citaat van Baron de Coubertin.

Op zijn aandringen werden ook kunstwedstrijden opgenomen in het programma van de Olympische Zomerspelen van 1912.

Coubertin won zelf onder het pseudoniem Georges Hohrod en M. Eschbach een gouden medaille op de Olympische Spelen van 1912 bij het onderdeel literatuur. Deze wedstrijd stond tot en met de Spelen van 1948 op het programma.

Hij studeerde aan de prestigieuze Sciences Po in Parijs.

LiteratuurBewerken

  • Marie-Thérèse EYQUEM, Pierre de Coubertin, l'épopée olympique, Parijs, Calmann-Levy, 1966.
  • Geoffroy DE NAVACELLE, Pierre de Coubertin, sa vie par l'image, New York - Zürich, 1968.
  • Yves-Pierre BOULONGNE, La Vie et l'œuvre pédagogique de Pierre de Coubertin, Montréal, 1975.
  • Yves-Pierre BOULONGNE, La Vie et l'œuvre pédagogique de Pierre de Coubertin, Montréal, 1975.
  • Jean-Marie BROHM, Pierre de Coubertin, le seigneur des anneaux, Parijs, 1981.
  • Jean-Marie BROHM, Pierre de Coubertin, le seigneur des anneaux, Parijs, 1981.
  • John J. MACALOON, This Great Symbol: Pierre de Coubertin and the Origins of the Modern Olympic Games, Chicago, University of Chicago Press, 1981.
  • Juan Antonio SAMARANCH, Le vrai Pierre de Coubertin, Parijs, 1997.
  • Patrick CLASTRES, Pierre de Coubertin : la réforme sociale par l'éducation et le sport, Parijs, 2003.
  • Daniel BERMOND, Pierre de Coubertin, Parijs, Perrçin, 2008.
  • Sylvain BOUCHET, La mise en scène est de Pierre de Coubertin, Parijs, Jacob-Duvernet, 2013.
  • Dominique DE LA BARRE D'ERQUELINNES, Le baron Pierre de Coubertin, in: Bulletin van de Vereniging van de Adel van het Koninkrijk België, april 2020.
  Zie de categorie Pierre de Coubertin van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.