Partido Izquierda Ciudadana de Chile

politieke partij uit Chili

De Partido Izquierda Ciudadana de Chile (Nederlands: Chileense Partij van Linkse Burgers), kortweg Izquierda Ciudadana (IC) en tot 2013 Partido Izquierda Cristiana de Chile (Links-Christelijke Partij van Chili) is een kleine links-socialistische en progressieve politieke partij in Chili die sinds 2013 deel uitmaakt van de coalitie Nueva Mayoría (Nieuwe Meerderheid).

Partido Izquierda Ciudadana de Chile
Izquierda Ciudadana de Chile.jpg
Personen
Partijleider Francisco Parraguez Leiva
Mandaten
Kamer van Afgevaardigden
Senaat
Geschiedenis
Opgericht 31 juli 1971 (als Izquierda Cristiana)
Algemene gegevens
Actief in Chili
Hoofdkantoor Santo Domingo 1083, of 505,
Santiago
Richting Links
Ideologie Democratisch socialisme
Christelijk links
Christelijk socialisme
Humanisme
Socialisme van de 21e eeuw
Bolivarisme
Kleuren      Paars
Coalitie Concertación (1988-1993)
Movimiento de Izquierda Democrática Allendista (1993-1994)
Juntos Podemos Más por Chile (2003-?)
Por un Chile justo (2012-2013)
Nueva Mayoría (2013-)
Website http://www.izquierdaciudadana.cl/
Portaal  Portaalicoon   Politiek

GeschiedenisBewerken

De partij ontstond op 31 juli 1971 onder de naam Partido Izquierda Cristiana de Chile (IC) nadat enkele parlementariërs van de Partido Demócrata Cristiano de Chile (Christendemocratische Partij van Chili) zich afscheidden uit ongenoegen over de in hun ogen te behoudende koers van de PDC. De IC presenteerde zich als links-christelijk alternatief voor de PDC en sloot zich aan bij de Unidad Popular (Verenigd Front) van president Salvador Allende. De IC was wel nadrukkelijk niet-marxistisch en dit leidde ertoe dat een aantal ontevreden leden van de MAPU, een eerdere afsplitsing van de PDC die zich in marxistische richting ontwikkelde, zich bij de IC aansloten. De IC werd tactisch gesteund door president Allende die in de nieuwe partij een poging zag om de burgerlijke PDC te verzwakken. Ook het niet-marxistisch karakter van de IC werd door de president gesteund omdat er in zijn ogen al meer dan genoeg marxistische partijen waren (waaronder zijn eigen PS).

De IC bekende zich tot de progressieve christendemocratie en het humanisme en was voorstander van de vorming van een socialistische samenleving.

Na de staatsgreep van generaal Augusto Pinochet en de vorming van een militaire junta werden de linkse politieke partijen, w.o. de IC, verboden. De leiders van de partij, maar ook gewone leden, werden gevangengezet, gemarteld en soms vermoord.

In 1989, na het herstel van de democratie, volgde de heroprichting van de IC (de partij was in de periode 1973-1989 wel clandestien actief), hoewel veel van haar oud-leden zich aansloten bij de eveneens opnieuw opgerichte Partido Socialista (PS). De partij wist bij de parlementsverkiezingen van dat jaar één vertegenwoordiger verkozen te krijgen in de Kamer van Afgevaardigden. De partij maakte aanvankelijk deel uit van de Concertación (1988-1993), een bundeling van centrum-linkse partijen, maar maakte daarna deel uit van de Movimiento de Izquierda Democrática Allendista (1993-1994).

Vanaf 2003 maakte de IC deel uit van de Juntos Podemos Más (Samen Kunnen We Meer) en sinds 2013 van de coalitie Por un Chile justo (Voor een Rechtvaardig Chili).

Fusie en naamswijzigingBewerken

 
Het logo van de partij vóór de naamswijziging (1971-2013)

Op 20 april 2013 fuseerde de IC met enkele kleine linkse splinterpartijtjes tot de Partido Izquierda Ciudadana de Chile (Chileense Partij van Linkse Burgers) waarbij de partij-afkorting IC werd gehandhaafd. Bij de parlementsverkiezingen van 2013 werd één kandidaat in de Kamer van Afgevaardigden gekozen.

Aan de vooravond van de presidentsverkiezingen van 2013 besloot de IC de kandidatuur van de kandidaat van de centrum-linkse Nueva Mayoría, Michelle Bachelet (PS) te steunen.

IdeologieBewerken

De IC is een socialistische partij die veel inspiratie haalt uit de bevrijdingstheologie, het progressieve christendom, het seculier humanisme en het Socialisme van de 21e eeuw.

PresidentskandidatenBewerken

Presidentsverkiezingen in Chili
Datum Kandidaat Party 1e ronde 2e ronde Uitslag
% %
1989 Patricio Aylwin PDC 55,2 Overwinning
1993 Eugenio Pizarro Poblete PCCh 4,70 Nederlaag
1999-2000 Ricardo Lagos PPD 48,0 51,3 Overwinning
2005-2006 Tomás Hirsch PH 5,4 Nederlaag
2009-2010 Jorge Arrate PCCh 6,21 Nederlaag
2009-2013 Michelle Bachelet PS 46,7 62,2 Overwinning

VerkiezingsresultatenBewerken

Jaar Aantal afgevaardigden
(totaal aantal zetels tussen haakjes)
Aantal senatoren
(totaal aantal zetels tussen haakjes)
1973
         1 (150)         
           1 (50)         
1989
         1 (120)         
           0 (38)         
1993
         0 (120)         
           0 (38)         
1997
         0 (120)         
           0 (38)         
2001
         0 (120)         
           0 (38)         
2005
         0 (120)         
           0 (38)         
2009
         0 (120)         
           0 (38)         
2013
         1 (120)         
           0 (38)         

PartijvoorzittersBewerken

Zie ookBewerken

Externe linkBewerken