Hoofdmenu openen

Paolo Lorenzi (Siena, 15 december 1981) is een tennisser uit Italië. Hij heeft één ATP-toernooi gewonnen in het enkelspel en één in het dubbelspel. Hij deed mee aan enkele grandslamtoernooien. Hij heeft ook 21 challengers in het enkelspel en 7 challengers in het dubbelspel op zijn naam staan.

Paolo Lorenzi
Lorenzi WM16 (10) (28136051350).jpg
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Italië Italiaanse
Geboorteplaats Rome
Geboortedatum 15 december 1981
Woonplaats Siena
Lengte 1,83 m
Profdebuut 2003
Slaghand rechts, dubbelhandige backhand
Totaal prijzengeld 4.645.383 US dollar
Coach Claudio Galoppini
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 103–169
Titels 1
Hoogste positie 33e (15 mei 2017)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2015, 2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2017)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2017-2018)
Vlag van Verenigde Staten US Open 4e ronde (2017)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 40–100
Titels 1
Hoogste positie 82e (29 janauri 2018)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2013)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2010, 2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2011-2014, 2016-2018)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2017)
Laatst bijgewerkt op: 28 mei 2019
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Inhoud

JaarverslagenBewerken

2003Bewerken

Bereikte de halve finale in de challenger van Trani en de kwartfinale in Boedapest. Won zijn eerste futures toernooi in Kroatië op gravel.

2004Bewerken

Bereikte de halve finale in de challenger van Cordenons en de kwartfinale in de challengers van Mantua en San Benedetto.

2005Bewerken

bereikte de kwartfinale van de challengers van Mantua, Trani en Sunderland. Bereikte de halve finale van de challenger van Canberra.

2006Bewerken

Won zijn eerste challenger-titel, in Tarragona (stad) (versloeg Younes El Aynaoui) en bereikte de finale van San Luis Potosí (verloor van Rainer Eitzinger). Bereikte ook de halve finale in Milaan en in Constanța, maar ook de kwartfinale in Rome, Barcelona en Sevilla.

2007Bewerken

Bereikte de halve finale in Salinas en de kwartfinale van de challenger van Fürth.

2008Bewerken

In zijn thuisland won hij een futures-titel, maar ook de challenger van Alessandria won hij (versloeg: Simone Vagnozzi). Bereikte de halve finale op de challenger van Salinas en de kwartfinale van de challengers van León, Todi en Bronx.

2009Bewerken

Hij eindigde het jaar voor het eerst in zijn carrière in de top 100, onder andere door zijn challengers-campagne met drie titels, zes finales en een record van 48-21. Zijn 48 overwinningen gebeurde dit jaar vooral toen hij samenwerkte met Horacio Zeballos. Speelde in één ATP toernooi, namelijk de ATP-toernooi van Lyon, waar hij verloor in de eerste ronde van Benjamin Becker. In februari won hij de titel van het futures-toernooi van Ivoorkust. Twee maanden later bereikte hij de finale van de challenger van San Luis Potosí (verloor van: Santiago Giraldo) en drie weken later was hij finalist in Tenerife (verloor van: Marco Chiudinelli). In juni en juli won hij de titels van Reggio Emilia (versloeg: Jean-René Lisnard) en Rijeka (versloeg: Blaž Kavčič). In september won hij de titel van Ljubljana (versloeg: Grega Žemlja) en was finalist van Tarragona (verloor van: Daniel Gimeno Traver). verdiende dit jaar US$ 91.670.

2010Bewerken

Behaalde een record van 3-15 op ATP-toernooien. Maakte zijn Davis Cup debuut tegen Nederland. Won de challenger van Rimini (versloeg: Federico Delbonis). Was finalist van de challenger van Pereira (verloor van: Santiago Giraldo).

2011Bewerken

De Italiaan bereikte zijn beste resultaten op de challengers met een record van 39-21 met titels in Pereira (versloeg: Rogério Dutra da Silva) in april en Ljubljana (versloeg: Grega Žemlja) in september. Bereikte ook vier keer de halve finale. Zijn record dit jaar op de ATP-toernooien was 2-3. Hij kwalificeerde zich voor ATP Miami (versloeg: Ivan Ljubičić verloor van: Richard Gasquet) en voor het ATP-toernooi van Rome (versloeg: Thomaz Bellucci, verloor van: Rafael Nadal).

PalmaresBewerken

Finaleplaatsen enkelspelBewerken

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score
gewonnen finales
1. 23 juli 2016   ATP Kitzbühel Gravel   Nikoloz Basilashvili 6-3, 6-4 details
verloren finales
1. 2 maart 2014   ATP São Paulo Gravel   Federico Delbonis 6-4, 3-6, 4-6 details
2. 12 februari 2017   ATP Quito Gravel   Víctor Estrella Burgos 7-6, 5-7, 6-7 details
3. 23 juli 2017   ATP Umag Gravel   Andrej Roebljov 4-6, 2-6 details
gewonnen challengers
1. 18 september 2006   Tarragona Gravel   Younes El Aynaoui 6-4, 7-6
2. 26 mei 2008   Alessandria Gravel   Simone Vagnozzi 4-6, 7-6, 7-6
3. 22 juni 2009   Reggio Emilia Gravel   Jean-René Lisnard 7-5, 1-6, 6-2
4. 29 juni 2009   Rijeka Gravel   Blaž Kavčič 6-3, 7-6
5. 21 september 2009   Ljubljana Gravel   Grega Žemlja 1-6, 7-6, 6-2
6. 12 juli 2010   Rimini Gravel   Federico Delbonis 6-2, 6-0
7. 4 april 2011   Pereira Gravel   Rogério Dutra da Silva 7-5, 6-2
8. 19 september 2011   Ljubljana Gravel   Grega Žemlja 6-2, 6-4
9. 13 augustus 2012   Cordenons Gravel   Daniel Gimeno Traver 7-6, 6-3
10. 29 oktober 2012   Medellín Gravel   Leonardo Mayer 7-6, 6-7, 6-4
11. 19 april 2014   San Luis Potosí Gravel   Adrián Menéndez Maceiras 6-1, 6-3
12. 5 oktober 2014   Cali Gravel   Víctor Estrella Burgos 4-6, 6-3, 6-3
13. 24 mei 2015   Eskişehir Hardcourt   Iñigo Cervantes Huegun 7-6, 7-6
14. 9 augustus 2015   Cortina Gravel   Máximo González 6-3, 7-5
15. 4 oktober 2015   Pereira Gravel   Alejandro González 4-6, 6-3, 6-4
16. 10 oktober 2015   Medellin Gravel   Gonzalo Lama 7-6, 2-0, opgave
17. 16 januari 2016   Canberra Hardcourt   Ivan Dodig 6-2, 6-4
18. 12 juni 2016   Caltanissetta Gravel   Matteo Donati 6-3, 4-6, 7-6
19. 18 juni 2017   Caltanissetta Gravel   Alessandro Giannessi 6-4, 6-2
20. 30 juli 2018   Sopot Gravel   Daniel Gimeno Traver 7-62, 65-7, 6-3
21. 13 augustus 2018   Cordenons Gravel   Máté Valkusz 6-3, 3-6, 6-4

Finaleplaatsen dubbelspelBewerken

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score
gewonnen finales mannendubbelspel
1. 10 februari 2013   ATP Viña del Mar Gravel   Potito Starace   Juan Mónaco
  Rafael Nadal
6-2, 6-4 details
verloren finales mannendubbelspel
1. 15 februari 2015   ATP São Paulo Gravel   Diego Schwartzman   Juan Sebastián Cabal
  Robert Farah Maksoud
4-6, 2-6 details
2. 14 februari 2016   ATP Buenos Aires Gravel   Iñigo Cervantes Huegun   Juan Sebastián Cabal
  Robert Farah Maksoud
3-6, 0-6 details
gewonnen challengers
1. 7 juli 2008   San Benedetto Gravel   Julio Silva   Catalin-Ionut Gard
  Max Raditschnigg
6-3, 7-5
2. 27 juli 2009   Orbetello Gravel   Giancarlo Petrazzuolo   Alessio Di Mauro
  Manuel Jorquera
7-6, 3-6, [10-6]
3. 11 oktober 2010   Asunción Gravel   Fabio Fognini   Carlos Berlocq
  Brian Dabul
6-3, 6-4
4. 28 maart 2011   Barranquilla Gravel   Flavio Cipolla   Alejandro Falla
  Eduardo Struvay
6-3, 6-4
5. 30 mei 2011   Rijeka Gravel   Julio Silva   Dino Marcan
  Lovro Zovko
6-3, 6-2
6. 9 augustus 2015   Cortina Gravel   Matteo Viola   Hsin-Han Lee
  Alessandro Motti
6-7, 6-4, [10-3]
7. 15 april 2019   Sarasota Gravel   Martin Cuevas   Luke Bambridge
  Jonny O'Mara
7-65, 7-66

Resultaten grote toernooienBewerken

EnkelspelBewerken

toernooi 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 1R 2R 1R 2R 1R
Roland Garros 1R 1R 1R 1R 1R 1R 2R 1R
Wimbledon 1R 1R 1R 1R 1R 1R 2R 2R
US Open 1R 1R 2R 1R 3R 4R 2R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 1R 2R 2R 1R
Miami 1R 2R 1R 1R 2R
Monte Carlo 2R 2R 1R
Rome 2R 2R 2R 1R 1R 1R 1R 1R
Madrid
Montréal/Toronto 2R
Cincinnati 2R
Shanghai 1R 2R 1R
Parijs 2R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 1 0 0
eindejaarsranking 143 108 63 112 64 68 40 43 109

DubbelspelBewerken

toernooi 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R 1R 1R 1R 1R
Roland Garros 2R 1R 2R 1R 1R 1R
Wimbledon 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R
US Open 1R 1R 2R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R
Miami 2R
Monte Carlo 1R 1R
Madrid
Rome 1R 2R 1R
Montréal/Toronto 1R
Cincinnati 1R
Shanghai 1R 1R 1R
Parijs 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 1 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 289 175 584 98 428 171 180 85 362

Externe linksBewerken