Otto Rasch

Duits politicus

Emil Otto Rasch (Friedrichsruh, 7 december 1891 - Neurenberg, 1 november 1948) bekleedde verscheidene functies in nazi-Duitsland en was een SS-Brigadeführer en commandant van Einsatzgruppe C tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Otto Rasch
Otto Rasch tijdens de Processen van Neurenberg
Geboren 7 december 1891
Friedrichsruh, Duitse Keizerrijk
Overleden 1 november 1948
Neurenberg, Geallieerde bezettingszones in Duitsland
Land/zijde Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Vlag van Duitsland tijdens de geallieerde bezetting Duitsland
Onderdeel Flag of German Empire (jack 1903).svg Kaiserliche Marine
Heer - decal for helmet 1942.svg Heer
Flag Schutzstaffel.svg Schutzstaffel
Dienstjaren 1931 - 1945
Rang HH-SS-Brigadefuhrer-Collar.png Generalmajor der Polizei shoulderboard.gif
SS-Brigadeführer en Generalmajor in de politie
Bevel Einsatzgruppe C
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Zie decoraties
Ander werk Advocaat
Burgemeester
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Otto Rasch werd lid van de NSDAP in 1931 en vervoegde de SS-rangen in 1933. Na de machtsovername van de nationaalsocialisten werd Rasch burgemeester te Radeberg en hoofdburgemeester in Lutherstadt Wittenberg. Toen Rasch zijn villa betaalde met belastinggeld moest hij zijn politieke carrière stopzetten en trad hij toe tot de Sicherheitsdienst (SD). In 1938 werd hij leider van de staatspolitie te Frankfurt en begin 1939 werd hij chef van de veiligheidsdienst (SD) te Praag en chef van de veiligheidspolitie (Sicherheitspolizei, Sipo) te Konigsbergen. Op 31 augustus 1939 nam hij deel aan de overval op de Gleiwitz-zender waar hij de leiding nam over de overval van het boswachtershuis Pietschen, Polen. In de winter van 1939-1940 reorganiseerde hij het concentratiekamp Soldau grondig. Als bevelhebber van Einsatzgruppe C was hij verantwoordelijk voor de massamoord aan het ravijn van Babi Jar, Oekraïne in 1941.

Als onderdeel van de Processen van Neurenberg werd hij na de oorlog berecht in het zogeheten Einsatzgruppen-proces. De rechtsgang tegen hem werd gestaakt omdat hij de ziekte van Parkinson kreeg; eind 1948 overleed hij.

Militaire loopbaanBewerken

RegistratienummersBewerken

DecoratiesBewerken