Organisatie van Oekraïense Nationalisten

De Organisatie van Oekraïense Nationalisten (OOeN) (Oekraïens: Організація Українських Націоналістів (ОУН), Orhanizatsiya Ukrayins'kykh Natsionalistiv) was een Oekraïens-nationalistische politieke organisatie die in 1929 in Wenen werd opgericht. De organisatie was voor het eerst actief in Oost-Galicië (toen een deel van de Tweede Poolse Republiek), en ontstond uit een unie van de Oekraïense Militaire Organisatie, kleinere radicaal-rechtse groeperingen, en rechtse Oekraïense nationalisten en intellectuelen vertegenwoordigd door Dmytro Dontsov, Yevhen Konovalets, Mykola Stsyborsky en andere figuren.

De OOeN trachtte politieke partijen, universiteiten en andere instellingen te infiltreren. De VN en de meeste historici beschouwen hen als een fascistische organisatie. De OOeN wilde de Oekraïense onafhankelijkheid bereiken met geweld en terrorisme tegen buitenlandse en binnenlandse vijanden, met name Polen, Tsjechoslowakije en Rusland.

In 1940 viel de OOeN uiteen in twee vleugels: meer gematigde leden steunden Andriy Melnyk en de OUN-M, jongere en radicalere leden volgden Stepan Bandera's OUN-B. Bij het begin van de invasie van de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 (Operatie Barbarossa riep de OUN-B in de persoon van Yaroslav Stetsko op 30 juni 1941 een onafhankelijke Oekraïense staat uit in bezet Lviv, terwijl de regio onder controle stond van nazi-Duitsland. In oktober 1942 richtte de OUN-B het Oekraïense Opstandelingenleger (UPA) op. Om een herstel van vooroorlogs Polen onmogelijk te maken, voerden sommige UPA-eenheden grootschalige etnische zuiveringsacties uit tegen etnische Polen, waarbij volgens historici 100.000 Poolse burgers werden vermoord in Wolynië en Oost-Galicië. Als reactie daarop deporteerden de Polen in 1947 een groot aantal etnische Oekraïners in Operatie Wisła.