Hoofdmenu openen

Oostenrijkse parlementsverkiezingen 1945

De eerste verkiezingen van de Nationalrat, het parlement van Oostenrijk, vonden op 25 november 1945[1] plaats.

Oostenrijkse parlementsverkiezingen 1945
Datum 25 november 1945
Land Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Te verdelen zetels 165
Opkomst 94%
Resultaat
Grootste partij      Österreichische Volkspartei (49,8%)
Nieuwe Bondskanselier Leopold Figl (ÖVP)
Vorige Bondskanselier Karl Renner
Nationalratswahl Österreich 1945.svg
Opvolging verkiezingen
1930     1949
Portaal  Portaalicoon   Politiek

De parlementsverkiezingen werden gehouden onder toeziend oog van de vier geallieerde bezettingsmachten (Verenigde Staten van Amerika, Groot-Brittannië, Frankrijk en de Sovjet-Unie). De verkiezingen werden gehouden volgens de oude kieswet van 1929. Oostenrijkers van 21 jaar en ouder waren kiesgerechtigd. Oud-nazi's waren echter uitgesloten van (actieve en passieve) deelname aan de verkiezingen. Het ging hierbij naar schatting om zo'n 200.000 Oostenrijkers.[2]

UitslagBewerken

De verkiezingen werden gewonnen door de Österreichische Volkspartei (ÖVP) die bijna 50% van de stemmen kreeg. De Sozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) kreeg ruim 44% van de stemmen en deed het vooral goed in de grote steden. De Kommunistische Partei Österreichs (KPÖ) die flink gesteund werd door de Sovjetrussische geheime dienst (NKVD) deed het slechter dan verwacht en kreeg slechts 5% van de stemmen. De kleine Demokratische Partei Österreichs behaalde met 0,2% van de stemmen geen enkele zetel in de Nationalrat.

Partijen Stemmen Percentage Zetels
  Österreichische Volkspartei (ÖVP) 1.602.227 49,80% 85
  Sozialistische Partei Österreichs (SPÖ) 1.434.898 44,60% 76
  Kommunistische Partei Österreichs (KPÖ) 174.257 5,42% 4
  Demokratische Partei Österreichs (DPÖ) 5.972 0,18%
(opkomst 94%)
3.253.329 100% 165

CoalitievormingBewerken

  Zie Kabinet Figl I voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Drie weken na de verkiezingen vormde Leopold Figl (ÖVP) zijn eerste bondsregering, een coalitie van de christendemocratische ÖVP, de sociaaldemocratische SPÖ en de communistische KPÖ.

Zie ookBewerken