Hoofdmenu openen

Nol de Ruiter

Nederlands voetballer

Nol de Ruiter (Utrecht, 6 april 1940) is een Nederlands voormalig voetballer en voetbaltrainer. Tegenwoordig is hij als scout actief voor eredivisionist FC Utrecht.

Nol de Ruiter
Persdag FC Utrecht Nol de Ruiter (trainer), Bestanddeelnr 933-0410.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Nol de Ruiter
Geboortedatum 6 april 1940
Geboorteplaats Utrecht, Nederland
Clubinformatie
Huidige club FC Utrecht (scout)
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
19??-19??
19??-19??
19??-19??
DOS
Velox
USV Elinkwijk
? (?)
? (?)
? (?)
Getrainde clubs
1965-1967
1974-1976
1976-1980
1980-1982
1983-1984
1984-1987
1989
1990
1992-1994
1995-1996
Vlag van Nederland N.E.C. (assistent)
Vlag van Nederland FC Den Bosch
Vlag van Nederland Cambuur
Vlag van Nederland FC Wageningen
Vlag van Nederland SC Veendam
Vlag van Nederland FC Utrecht
Vlag van Nederland Nederland B
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland ADO Den Haag
Vlag van Nederland FC Utrecht
Erelijst
1985

1988

KNVB beker FC Utrecht

Europees kampioen


* Bijgewerkt t/m 18 feb 2008 01:02 (CET)
** Bijgewerkt t/m 18 feb 2008 01:02 (CET)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Inhoud

CarrièreBewerken

Als spelerBewerken

De Ruiter speelde voor drie Utrechtse clubs: DOS, Velox en USV Elinkwijk. Deze zouden in 1970 fuseren tot FC Utrecht.

Als trainerBewerken

Van 1974 tot 1976 was de voormalig voetballer actief als hoofdtrainer van FC Den Bosch, waarmee hij tweemaal 10e werd in de Eerste divisie. Tussen 1980 en 1982 trainde hij FC Wageningen. Het tweede seizoen had hij Hans Boersma als assistent, die hem in 1982 opvolgde als technisch verantwoordelijke. In 1983 en 1984 trainde hij SC Veendam.

In 1984 werd De Ruiter aangesteld als hoofdtrainer bij FC Utrecht, als vervanger van de Welshman Barry Hughes. De Utrechter krijgt de voorkeur boven Pim van de Meent en Simon Kistemaker. De geboren Utrechter had nog nooit voor de club gespeeld, maar werd desondanks als een clubman beschouwd, aangezien hij wel actief was voor de drie voorgangers DOS, Velox en USV Elinkwijk. Hij beloofde de club "goed, agressief en aanvallend voetbal",[1] iets wat hij, getuige een 10e, 12e en 6e plaats, niet helemaal waar heeft kunnen maken. In 1985 verving speler Willem van Hanegem hem na 6 wedstrijden als woordvoerder tegenover de pers. In 1987 won De Ruiter met de FC wel de nacompetitie van de eredivisie en behaalde hij Europees voetbal. In 1985 won De Ruiter met FC Utrecht de KNVB beker, dankzij een goal van John van Loen werd Helmond Sport in de finale met 1-0 verslagen. In 1987 werd Han Berger aangesteld als de nieuwe trainer.

De Ruiter trad in dienst van de KNVB en werd assistent van bondscoach Rinus Michels. Hij maakte het gewonnen EK van 1988 als eerste assistent van De Generaal mee. In 1990 was De Ruiter twee wedstrijden lang zelf bondscoach van Oranje. Hij was de opvolger van Thijs Libregts (waar hij al assistent van was), die ontslagen werd wegens een slechte relatie met de belangrijkste spelers. Onder leiding van De Ruiter speelde het team op 21 februari thuis met 0-0 gelijk tegen Italië, en ruim een maand later, op 28 maart, verloor het in en tegen de Sovjet-Unie met 2-1. Vervolgens gaf hij het stokje over aan Leo Beenhakker.

In 1995 werd hij opnieuw aangesteld als (interim)trainer van FC Utrecht. Hij nam de plaats in van Simon Kistemaker, die vanwege de slechte resultaten werd ontslagen. De Ruiter leidde twee wedstrijden: uit tegen FC Volendam werd met 1-0 gewonnen, thuis tegen N.E.C. ging de ploeg met 2-1 onderuit. Op 23 januari 1996 werd Ronald Spelbos de definitieve opvolger van De Kist.

Tussen 1992 en 1994 was De Ruiter trainer van eerstedivisionist ADO Den Haag. Onder zijn leiding eindigde de ploeg achtereenvolgens als 8e en als 7e. De Ruiter kreeg ruzie met zes spelers, die hij uit de selectie zette. Deze spelers, onder wie Cor Lems, Frans Danen en Marcel Valk, werden aangeduid als De Bende van Zes.

Als scoutBewerken

Al tijdens zijn carrière als trainer was De Ruiter actief als scout voor de club uit de Domstad. Hij was onder andere verantwoordelijk voor de komst van Erik Willaarts en Giuseppe Rossini. In november 2007 maakte hij bekend in de daaropvolgende zomer te stoppen als hoofd scouting voor FC Utrecht, naar eigen zeggen omdat hij zichzelf te oud vond. Hij bleef wel actief binnen het scoutingsapparaat van de club. De Ruiter werd opgevolgd door Edwin de Kruyff, voormalig topscorer van FC Utrecht.

TriviaBewerken

  • Na het gewonnen EK van 1988 kregen alle spelers en leden van de trainersstaf een medaille uitgereikt door koningin Beatrix. De Ruiter was echter al op vakantie, en miste dus de uitreiking. Op zijn 65e verjaardig kreeg hij de medaille alsnog, uit handen van voormalig international Ronald Koeman.[2]
  • Op zijn zevenstige verjaardag, op 6 april 2010, verschijnt het boek Nol de Ruiter 70 jaar waarin de memoires van De Ruiter verschijnen. De dagen ervoor was al veel ophef ontstaan, aangezien De Ruiter tijdens het WK 1990 een dagboek bijhield dat vrijwel integraal in het boek werd opgenomen, waarin hij stevige kritiek uit op de toenmalige bondscoach Leo Beenhakker.
Voorganger:
Barry Hughes
Trainer van FC Utrecht
1984-1987
Opvolger:
Han Berger
Voorganger:
Dick Advocaat
Assistent-bondscoaches van het Nederlands elftal
1987-1990
Opvolger:
Dick Advocaat
Voorganger:
Thijs Libregts
Bondscoaches van het Nederlands elftal
a.i. 1990
Opvolger:
Leo Beenhakker
Voorganger:
Simon Kistemaker
Trainer van FC Utrecht
1995-1996
Opvolger:
Ronald Spelbos