Nieuw Front

politieke partij in Suriname

Het Nieuw Front, volledig het Nieuw Front voor Democratie en Ontwikkeling, was een politieke partij-aliantie in Suriname.

AlliantieBewerken

Nieuw Front bestond uit de volgende partijen:

Parlementsverkiezingen 2000Bewerken

  Zie Surinaamse parlementsverkiezingen 2000 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bij de parlementsverkiezingen van 2000 behaalde het Nieuw Front 47,5% van het aantal geldig uitgebrachte stemmen en 33 van de 51 zetels in De Nationale Assemblée. Ronald Venetiaan (NPS) was de presidentskandidaat namens het Nieuw Front en deze versloeg zijn tegenkandidaat Rashied Doekhi (NDP/ Millennium Combinatie) en werd voor de tweede keer president van Suriname.

Parlementsverkiezingen 2005Bewerken

  Zie Surinaamse parlementsverkiezingen 2005 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 2005 behaalde het Nieuw Front 41,2% van het aantal geldig uitgebrachte stemmen en 23 zetels. Het Nieuw Front vormde toen een coalitie met de Pertjajah Luhur van Paul Somohardjo en de A-Combinatie van Ronnie Brunswijk en Ronald Venetiaan, de presidentskandidaat van het Nieuw Front, werd wederom president van Suriname. Zijn tegenkandidaat was Rabin Parmessar namens de Nationale Democratische Partij (NDP).

Verkiezingsprogramma 2005: Verder bouwen aan stabiliteit, groei & duurzame ontwikkeling[1]Bewerken

I. AchtergrondBewerken

Het Nieuw Front voor Democratie en Ontwikkeling, afgekort ‘Nieuw Front’ heeft, na een duidelijk verkregen mandaat, in de periode van augustus 2000 tot 2005 het bewind gevoerd over Suriname. Het Nieuw Front constateert dat zij in staat is geweest om te zorgen voor:

  • Politieke stabiliteit. Na een zeer turbulente periode van constante protesten in de samenleving, het onvermogen van de toenmalige overheid om haar werkzaamheden uit te voeren en het regelmatig ondemocratisch handelen van de Regering tussen 1996 - 2000, zijn wij thans in rustiger vaarwater beland.
  • Financiële/economische stabiliteit. Het is de Nieuw Front regering in de afgelopen periode gelukt om de Surinaamse dollar (SRD) te introduceren en de Surinaamse munt weer waardevast te maken. Het inflatiecijfer dat in 1999 meer dan 100% per jaar was werd teruggebracht naar minder dan 10% per jaar in 2004. De enorme schulden van de Staat zijn goed ingelopen. Schulden aangetroffen bij het aantreden van de Nieuw Front regering in 2000 worden thans afgelost. De binnenlandse schuld bedroeg SF 100 miljard, terwijl het zichtbare deel van de buitenlandse schuld, dat bij de aanvang van de regeringsperiode 400 miljoen US$ bedroeg, samen met het onzichtbaar deel opliep tot tussen de 600 en 700 miljoen US$. Door het inlopen van de schulden is er meer vertrouwen vanuit het buitenland ontstaan en is men geneigd om weer zaken met Suriname te doen. Burgers en bedrijven hebben in het dagelijkse bestaan en in hun werk groot voordeel aan deze stabiliteit en de voorspelbaarheid. In 2005 is er een vrije beschikbaarheid van buitenlandse valuta. Een aanmerkelijke terugdringing van de rente op hypotheken van 42% naar 15% is gerealiseerd. Voor bouwhypotheken is deze rente zelfs teruggebracht naar 7% voor lagere en midden inkomensgroepen. Door onder meer deze maatregel is er een aanmerkelijke toename van bouwactiviteiten te constateren.
  • Sociale/maatschappelijke stabiliteit. Er is nu rust op de arbeidsmarkt die in de periode voor 2000 werd gekarakteriseerd door continue onrust. Het onderwijs, dat werd geteisterd door stakingen, waardoor onze jeugd niet optimaal kon genieten van scholing en het niveau omlaag werd gebracht, is nu in rust. Er zijn thans duidelijke ontwikkelingsplannen voor het onderwijs van het laagste tot het hoogste niveau (Surinaams Educatief Plan). Het verlies aan stakingsdagen is vanwege goed overleg tussen de partners, een stabiel loon en hersteld vertrouwen v/d werkende klasse, drastisch teruggebracht. Binnen de gezondheidszorg is er ook rust vanwege de vlotte afspraken die tussen de medici en het SZF zijn/worden gemaakt. De Overheid is de ambtenaren, gedurende de afgelopen regeerperiode, tegemoetgekomen met relatief grote salarisverhogingen en algemene belastingverlichtingen, waardoor er meer koopkracht en dus toekomstperspectief is ontstaan. Gedurende deze periode daalde de werkloosheid van ca 14% naar 7%. Per januari 2005 wordt er geen belasting geheven op AOV en pensioenen tot een bepaald bedrag.
  • Terugdringing van de criminaliteit. Hierbij is zowel de lokale als de grensoverschrijdende criminaliteit teruggedrongen.


Verder is ook zorg gedragen voor groei en ontwikkeling waarbij genoemd kunnen worden:

  • de start van goudproductieactiviteiten, die de Staat een regelmatige inkomstenstroom bezorgen. Er zijn minimaal 600 nieuwe banen gecreëerd en de Staat verdient uit belastingen en op termijn uit dividend;
  • investeringen in de huidige productiefaciliteiten en verdere exploratieactiviteiten van de Suralco en de Billiton in West Suriname waar nu reeds is aangetoond dat de reserves aan bauxiet zeer goed zijn. Hierdoor is een goede basis gelegd voor de verhoging van inkomsten en de werkgelegenheid in Suriname;
  • de productieactiviteiten in de Agrarische (palmolie) sector in o.a. het Patamacca gebied;
  • de doorstart van Surland in SBBS zorgde voor behoud van bijkans 2.000 arbeidsplaatsen maar ook voor hogere productie dan voorheen en toename van de exporten;
  • aanzet voor investeringen in de aquacultuur in het westen van Suriname;
  • voorwaardenscheppende voorzieningen voor investeringen in toerisme, huizenbouw, detailhandel, infrastructuur en ICT.

Het Nieuw Front zal op basis van de in de regeerperiode 2000-2005 bereikte resultaten het werk voortzetten en verder werken aan de ontwikkeling van Suriname. Het Nieuw Front heeft in 2000 in zijn verkiezingsprogramma aangegeven wat gerealiseerd diende te worden voor het verheffen van Suriname tot een samenleving waar Surinamers zich naar wens optimaal kunnen ontplooien in een goed milieu. Het heeft thans die basis gelegd en geeft in dit verkiezingsprogramma zicht op het te voeren beleid in de periode 2005 – 2010. In de komende regeerperiode zal het Nieuw Front onder meer aandacht besteden aan:

  • verdere waarborging van de veiligheid;
  • verbetering van de onderwijskwaliteit op alle niveaus, zodat kan worden voldaan aan de basiseisen van kwaliteit zowel nationaal, regionaal als internationaal;
  • zorg voor goede en betaalbare gezondheidszorg voor een ieder o.a. middels een Algemene Ziektekosten Verzekering (AZV);
  • garantie van basisvoorzieningen als drinkwater, energie, communicatie en infrastructuur;
  • de uitbouw van de economische stabiliteit met activiteiten in de productiesector ter verhoging van de werkgelegenheid en de Staatsinkomsten, inclusief deviezen. Hierbij wordt behalve aan buitenlandse investeringen ook vooral aan het lokale ondernemerschap gedacht;
  • actieve participatie in internationale ontwikkelingen omdat de ontwikkeling van blokken voor samenwerking dringend noodzakelijk is om de belangen van het volk op het gebied van vooral handelsmarkten optimaal te benutten.


Het Nieuw Front heeft in de afgelopen 5 jaren een goede basis gelegd voor de verdere ontwikkeling van Suriname en is ervan overtuigd dat het zijn schouders moet plaatsen onder de zware taak om verder te werken aan het verbeteren van de omstandigheden van onze samenleving.

Het ligt daarom aan U, volk van Suriname, om te kiezen voor een goede toekomst en op 25 mei 2005 andermaal massaal te stemmen op het Nieuw Front voor Democratie en Ontwikkeling.

II. Visie voor SurinameBewerken

Suriname is een natie die langs vrije democratische principes is georganiseerd, waarin een ieder die daarin participeert, zich volledig kan ontplooien en ontwikkelen. Een vredige natie, gevormd door haar geïntegreerde multi-etnische samenleving met erkenning en respect voor de harmonieuze interacties tussen culturen waardoor ze weerbaar en onafhankelijk is. Door een productieve inzet van en het nemen van verantwoordelijkheid door alle burgers, organisaties, instituten en anderen is een niveau van ontwikkeling, educatie, welvaart en welzijn op zowel economisch, sociaal als maatschappelijk vlak bereikt, waarin verankerd is het respect voor de rechtstaat, de samenleving, het milieu en het individu. Door zijn niveau van ontwikkeling en aspiraties participeert Suriname op effectieve wijze in internationale politieke, sociale, culturele en economische activiteiten waardoor ons land een voorbeeld in de regio is. De verdere ontwikkeling van Suriname zal door het Nieuw Front krachtig ter hand worden genomen op basis van duurzaamheid. Belangrijk hierbij is het genereren en mobiliseren van voldoende middelen om onze ontwikkeling zoveel mogelijk op eigen kracht te kunnen financieren en het verschaffen van gelijke ontwikkelingskansen aan alle Surinamers. Het concept van duurzame ontwikkeling zal als leidraad dienen.

IX. SlotBewerken

Het Nieuw Front heeft in de periode 2000 – 2005 wederom een stabiele basis gelegd voor de duurzame ontwikkeling van Suriname. Met dit verkiezingsprogramma 2005 geeft zij aan op welke wijze zij de ontwikkeling van ons land zal voortzetten. Het Volk verdient het dat het Nieuw Front verder zal bouwen aan stabiliteit, groei en duurzame ontwikkeling.

Parlementsverkiezingen 2010Bewerken

  Zie Surinaamse parlementsverkiezingen 2010 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bij de parlementsverkiezingen van mei 2010 onderging het Nieuw Front een nederlaag door maar 31,65 % van de stemmen te behalen. Hierdoor heeft het Nieuw Front momenteel 14 zetels in het parlement, waarvan acht voor de Vooruitstrevende Hervormingspartij, vier voor de Nationale Partij Suriname, een voor de Surinaamse Arbeiders Partij en eveneens een voor het Democratisch Alternatief '91.

Het Nieuw Front was de eerste partij die benaderd werd door de Megacombinatie, die met 23 zetels de grote winnaar van de verkiezingen van 2010 was, om een coalitie te vormen. Vanwege de principiële bezwaren die het Nieuw Front had tegen een samenwerking met Desi Bouterse, werd dit voorstel afgewezen.[2] Doordat de Pertjajah Luhur en A Combinatie, de oude partners van het Nieuw Front, hun steun gaven aan de Megacombinatie, werd Desi Bouterse op 19 juli 2010 met 36 van de 50 parlementaire stemmen gekozen tot de negende president van Suriname (het 51ste lid van De Nationale Assemblée was Venetiaan wiens ambt als president niet kon worden gecombineerd met het lidmaatschap van het parlement). Chan Santokhi (VHP), de presidentskandidaat namens het Nieuw Front, kreeg dertien stemmen. Een parlementariër had zich van stemming onthouden.

Het Nieuw Front belandde, na tien jaar aan de macht te zijn geweest, weer in de oppositiebanken. Het is de tweede keer sinds de herinvoering van de democratie in 1987 dat het Nieuw Front in de oppositie zit. De eerste keer was na de verkiezingen van 1996 toen vijf parlementariërs van de VHP (onder de naam BVD-VHP) en de KTPI (voormalig lid van het Nieuw Front) overliepen naar de NDP.[3]

Nieuw Front 4Bewerken

Aanvankelijk was er een vierde Nieuw Front regering in de maak. Nadat er geen overeenkomst kon worden bereikt over de verdeling van de ministersposten en de topposities zoals president, vicepresident en voorzitter van het parlement, zetten de A Combinatie en Pertjajah Luhur de onderhandeling met de Megacombinatie stop en besloten de twee partijen wederom in zee te gaan met het Nieuw Front. "We hebben de intentie gehad om een samenwerking aan te gaan met de Megacombinatie", aldus Caprino Alendy, voorzitter van de grootste partij binnen de A-Combinatie. "Maar op weg daarnaartoe zijn we zoveel struikelblokken tegengekomen dat het verstandiger is om deze samenwerking stop te zetten". Ook maakte de A-Combinatie in een brief aan de Megacombinatie duidelijk dat de gemaakte intentieverklaring met hen niet meer geldig was. Volgens Ronnie Brunswijk werd zijn partij ook uitgespeeld tegen die van Paul Somohardjo.[4]

Op 27 juni 2010 werd de samenwerkingsovereenkomst tussen het Nieuw Front, de A-Combinatie en de Pertjajah Luhur getekend.[5] Deze politieke samenwerking leverde 27 zetels op tegenover de 23 zetels van Megacombinatie; de resterende zetel was van Carl Breeveld van de DOE-partij. Besloten werd dat VHP en de partij voor Broederschap en Eenheid in de Politiek (BEP) (met vier zetels de grootste partij binnen de A-Combinatie) respectievelijk de president en vicepresident mochten voordragen, terwijl de Pertjajah Luhur wederom invulling mocht geven aan het voorzitterschap van De Nationale Assemblée. Op 29 juni maakte Brunswijk in een persconferentie bekend dat overeengekomen was dat Ramdien Sardjoe, Caprino Alendy en Paul Somohardjo respectievelijk president van Suriname, vicepresident van Suriname en assembleevoorzitter zouden worden.[4][6]

Maar zo ver kwam het niet, want doordat op 30 juni 2010 Jennifer Geerlings-Simons, en niet Paul Somohardjo, gekozen werd als voorzitter van De Nationale Assemblée, werd duidelijk dat twee leden van de 'vierde Nieuw Front coalitie' niet volgens partijdiscipline gestemd hadden. Simons kreeg 26 van de 50 parlementaire stemmen (de stem van Ronald Venetiaan telde niet mee vanwege zijn ambt als president), terwijl Somohardjo maar 24 kreeg. Volgens Simons betekende de uitslag dat enkele parlementariërs niet hebben gestemd op Somohardjo omdat zij ontevreden zouden zijn over de wijze waarop Somohardjo in de periode 2005-2010 invulling gaf aan de functie van parlementsvoorzitter. "Ik vind partijdiscipline erg belangrijk, maar wanneer de ontevredenheid zo groot is dat het tegen je geweten in gaat, houdt de partijdiscipline op", zei Simons na haar overwinning.[7]

Kort na de overwinning van Simons werd in de Surinaamse media gespeculeerd over eventuele omkoping bij de verkiezing van Simons. Toenmalig minister van Justitie en Politie, Chan Santokhi, zei op 11 juli 2010 dat er "grof geld" betaald was om de stem van twee parlementsleden om te kopen. Parlementariër Winston Jessurun (DA'91/Nieuw Front) zei dat het zou gaan om een bedrag dat tussen de US$ 200.000 en US$ 500.000 varieert.[8][9]

Na de onverwachtse overwinning van Simons zei Brunswijk dat hiermee het vertrouwen in de partners geschonden was en dat hij een eventuele verdere samenwerking niet meer mogelijk was. Opmerkelijk was dat door justitieel onderzoek bleek dat de twee parlementsleden die omgekocht zouden zijn uit de Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelingspartij (ABOP), de partij van Brunswijk, kwamen. Brunswijk was woest hierover en zei: "Er zitten geen verraders in mijn partij !". Ook zei Brunswijk dat alle zeven parlementariërs van A-Combinatie hun stemgedrag konden aantonen met behulp van foto’s van hun stembiljetten die zij in de stemhokjes met hun mobiele telefoons hadden gemaakt. Ook opmerkelijk was dat voorzitter Brunswijk van tevoren aan deze parlementariërs de opdracht gaf om dit te doen.[10] Ook toonde Ronnie Brunswijk tijdens de verkiezing demonstratief zijn ingevuld stembriefje aan het publiek. Hij had wel op Somohardjo gestemd.[11]

Brunswijk en zijn partij gingen terug naar de onderhandelingen met de Megacombinatie. En hetzelfde deed de Pertjajah Luhur. De partij van Brunswijk mocht de vicepresident voordragen en de partij van Somohardjo mocht invulling geven aan vijf ministersposten.

Parlementsverkiezingen 2015Bewerken

  Zie Surinaamse parlementsverkiezingen 2015 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nieuw Front deed niet mee aan de verkiezingen van 2015. Alle deelnemende partijen maakten in dit jaar deel uit van een nog grotere coalitie onder de naam V7.