Michael Laudrup

Deens voetballer

Michael Laudrup (Frederiksberg, 15 juni 1964) is een Deens voormalig profvoetballer en voetbaltrainer. Hij was in de jaren '80 en jaren '90 van de twintigste eeuw profvoetballer bij onder andere Juventus, FC Barcelona, Real Madrid en Ajax. Laudrup werd twee keer verkozen tot Deens voetballer van het jaar. Michael is de broer van Brian Laudrup.

Michael Laudrup
Michael Laudrup in 2016
Persoonlijke informatie
Volledige naam Michael Laudrup
Geboortedatum 15 juni 1964
Geboorteplaats Frederiksberg, Vlag van Denemarken Denemarken
Lengte 183 cm
Positie Aanvallende middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 1998
Jeugd
1971–1973
1973–1976
1977–1981
Vlag van Denemarken Vanløse
Vlag van Denemarken Brøndby
Vlag van Denemarken KB
Senioren
Seizoen Club W (G)
1981–1982
1982–1983
1983–1989
1983–1985
1989–1994
1994–1996
1996–1997
1997–1998
Totaal
Vlag van Denemarken KB
Vlag van Denemarken Brøndby
Vlag van Italië Juventus
Vlag van Italië SS Lazio
Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Japan Vissel Kobe
Vlag van Nederland Ajax
14(3)
38(24)
102(16)
60(9)
167(49)
62(12)
15(6)
21(11)
479(130)
Interlands
1982–1998 Vlag van Denemarken Denemarken 104(37)
Getrainde teams
2000–2002
2002–2006
2007–2008
2008–2009
2010–2011
2012–2014
2014–2015
2016–2018
Vlag van Denemarken Denemarken (assistent)
Vlag van Denemarken Brøndby
Vlag van Spanje Getafe
Vlag van Rusland Spartak Moskou
Vlag van Spanje RCD Mallorca
Vlag van Wales Swansea City
Vlag van Qatar Lekhwiya
Vlag van Qatar Al-Rayyan
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Loopbaan als spelerBewerken

Laudrup begon met BK Kopenhagen en daar bleek Laudrup al over buitengewoon veel talent te beschikken. Vervolgens kwam hij in 1982 bij de Deense topclub Brøndby terecht. Op zijn achttiende verjaardag, op 15 juni 1982 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Noorwegen (2–1) in Oslo, maakte hij zijn debuut voor het Deens voetbalelftal[1] onder leiding van de Duitse bondscoach Sepp Piontek, net als Henrik Jensen (IF København), Jan Mølby (Kolding IF), Kim Ziegler (Aarhus GF) en Morten Donnerup (Aarhus GF). Laudrup was daarmee de op een na jongste debutant ooit voor Denemarken[2]. Harald Nielsen was in 1959 de jongste debutant ooit, met 17 jaar en 322 dagen.

Laudrup scoorde meteen in zijn eerste interland. Hij bepaalde de eindstand op 2–1. Later zouden nog honderdrie interlands en zesendertig doelpunten volgen. In zijn eerste seizoen op het hoogste niveau werd Laudrup meteen verkozen tot Deens voetballer van het jaar.

Er kwamen talloze aanbiedingen vanuit het buitenland, waaronder van Ajax in de zomer van 1983. Laudrup besloot te kiezen voor Juventus, dat hem echter eerst twee seizoenen verhuurde aan SS Lazio. Laudrup keerde in 1985 terug bij Juventus, waar hij vervolgens de wereldbeker voor clubteams en de landstitel won. Tijdens het wereldkampioenschap voetbal van 1986 groeide Laudrup definitief uit tot een wereldster, maar bij Juventus kreeg hij te maken met verschillende blessures en leek de aanvaller steeds minder in het team te passen. Laudrup wilde weg bij de Italiaanse club en het was uiteindelijk Johan Cruijff die de Deen in 1989 naar FC Barcelona haalde.

De komst van Laudrup en de andere twee topaankopen Hristo Stoitchkov en Ronald Koeman betekende het begin van het Dream Team. In zijn tweede seizoen ging Laudrup echt goed spelen. Hij strooide met briljante passes en pikte zelf ook regelmatig een doelpunt mee. Aan het eind van het seizoen volgde er een bekroning voor zijn goede spel in de vorm van de landstitel. Een jaar later volgde de winst van de Europacup I door op Wembley het Italiaanse UC Sampdoria met 1–0 te verslaan. Laudrup speelde de hele wedstrijd en het was Koeman die in de 112e minuut vanuit een vrije trap het enige doelpunt maakte. De Europacup I was het hoogtepunt in de carrière van Laudrup. In 1994 bereikte Barcelona opnieuw de finale, maar voor zowel Laudrup als Barcelona was deze wedstrijd een grote teleurstelling. De Deen speelde steeds minder, nadat Romario was aangetrokken, aangezien er slechts drie buitenlanders opgesteld mochten worden, en in de finale bleef Laudrup de hele wedstrijd op de bank. In Athene werd Barcelona met 4–0 verslagen door AC Milan. Hoewel de Catalaanse club nog wel de landstitel veroverde, betekende dit het einde van het Dream Team.

Laudrup kreeg van Cruijff te horen dat hij mocht vertrekken. Hij was hierover zo teleurgesteld dat hij naar Real Madrid vertrok met maar een missie: het ongelijk van Cruijff bewijzen. Of hij daarin geslaagd is, is voer voor redetwist: in Laudrups eerste seizoen werd hij met Real Madrid landskampioen - Laudrups vijfde titel op rij - en Barcelona slechts vierde. Een seizoen later evenwel eindigde Madrid met Laudrup slechts zesde en Barça derde (en op het moment van Cruijffs ontslag laat in het seizoen stond de Catalaanse ploeg zelfs nog tweede). Na zijn vertrek bij Real in 1996 speelde Laudrup nog voor het Japanse Vissel Kobe en - op aandringen van Morten Olsen - voor Ajax. Bij de Amsterdamse club nam hij in 1998 afscheid als profvoetballer, na zowel de landstitel als de KNVB beker te hebben gewonnen.

BelastingaffaireBewerken

Laudrups verblijf in Amsterdam zou uiteindelijk nog een vervelend staartje krijgen. Laudrup had zichzelf in 1997 vrijgekocht bij Vissel Kobe en had zijn transferrechten ondergebracht bij de Bosnische club NK Čelik Zenica. Als een club Laudrup wilde contracteren, moesten zij een transfersom betalen aan de club, die het geld doorsluisde naar Laudrup. Doordat het geld in plaats van loon als transfervergoeding in de boeken ging, betaalde de club geen belasting over het bedrag.[3] In 2000 deed de FIOD een inval bij de Amsterdamse club en NAC Breda.[4] De clubs hadden onrechtmatige betalingen gedaan aan de broers Shota en Artsjil Arveladze en Michael Laudrup.[5]

In 2002 deed de Belastingdienst Ajax, voorafgaande aan een justitieel onderzoek, een naheffing van 5,1 miljoen euro over het betaalde geld, om verjaring te voorkomen.[3] Later werd dit, via hoger beroepen, bijgesteld naar 3,1 miljoen euro. Ajax wilde het geld verhalen op Arveladze en Laudrup, die beiden weigerden de naheffing op zich te nemen. In 2013, toen Laudrup ondertussen trainer was bij Swansea City, werd hij door Ajax middels een advertentie in enkele dagbladen opgeroepen zich te melden bij de Rechtbank Amsterdam. De club plaatste de advertentie, omdat zij de woon- en verblijfplaats van de trainer niet zou kennen.[6] Het kamp Laudrup reageerde ontsteld op de handelswijze van de Amsterdamse club; men vond dat Ajax zijn oud-speler als crimineel neerzette.[7] De zaak sleepte uiteindelijk meer dan tien jaar voort.[8] Pas in 2015 kwam er een einde aan de affaire, toen Laudrup in het gelijk werd gesteld en Ajax besloot de naheffing op zich te nemen.[9]

Toen Michael Laudrup in 2017 door oud-collega Ronald Koeman werd gelinkt aan de Amsterdamse club, als opvolger van hoofdtrainer Peter Bosz, liet hij via zijn zaakwaarnemer weten dat hij vanwege de affaire niet zou terugkeren bij de club.[10]

InterlandcarrièreBewerken

Interlands van Michael Laudrup voor   Denemarken
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler van   Brøndby IF
1 15 juni 1982   NoorwegenDenemarken   2 – 1 Nordic Cup  
2 11 augustus 1982   DenemarkenFinland   3 – 2 Nordic Cup
3 27 oktober 1982   DenemarkenTsjecho-Slowakije   1 – 3 Oefeninterland  
4 22 juni 1983   DenemarkenFinland   3 – 0 OS-kwalificatie    
Als speler van   Lazio Roma
5 7 september 1983   DenemarkenFrankrijk   3 – 1 Oefeninterland    
6 21 september 1983   EngelandDenemarken   0 – 1 EK-kwalificatie
7 12 oktober 1983   DenemarkenLuxemburg   6 – 0 EK-kwalificatie      
8 26 oktober 1983   HongarijeDenemarken   1 – 0 EK-kwalificatie
9 14 maart 1984   NederlandDenemarken   6 – 0 Oefeninterland
10 11 april 1984   SpanjeDenemarken   2 – 1 Oefeninterland
11 16 mei 1984   TCHDenemarken   1 – 0 Oefeninterland
12 6 juni 1984   ZwedenDenemarken   0 – 1 Oefeninterland
13 8 juni 1984   DenemarkenBulgarije   1 – 1 Oefeninterland  
14 12 juni 1984   FrankrijkDenemarken   1 – 0 EK-eindronde
15 16 juni 1984   DenemarkenJoegoslavië   5 – 0 EK-eindronde
16 19 juni 1984   BelgiëDenemarken   2 – 3 EK-eindronde
17 24 juni 1984   DenemarkenSpanje   1 – 1 EK-eindronde
18 12 september 1984   DenemarkenOostenrijk   3 – 1 Oefeninterland  
19 26 september 1984   DenemarkenNoorwegen   1 – 0 WK-kwalificatie
20 17 oktober 1984   ZwitserlandDenemarken   1 – 0 WK-kwalificatie
21 14 november 1984   DenemarkenIerland   3 – 0 WK-kwalificatie
22 8 mei 1985   DenemarkenDuitse Democratische Republiek   4 – 1 Oefeninterland    
23 5 juni 1985   DenemarkenSovjet-Unie   4 – 2 WK-kwalificatie    
Als speler van   Juventus FC
24 25 september 1985   Sovjet-UnieDenemarken   1 – 0 WK-kwalificatie
25 9 oktober 1985   DenemarkenZwitserland   0 – 0 WK-kwalificatie
26 16 oktober 1985   NoorwegenDenemarken   1 – 5 WK-kwalificatie  
27 13 november 1985   IerlandDenemarken   1 – 4 WK-kwalificatie  
28 26 maart 1986   Noord-IerlandDenemarken   1 – 1 Oefeninterland
29 13 mei 1986   NoorwegenDenemarken   1 – 0 Oefeninterland
30 16 mei 1986   DenemarkenPolen   1 – 0 Oefeninterland
31 4 juni 1986   DenemarkenSchotland   1 – 0 WK-eindronde
32 8 juni 1986   DenemarkenUruguay   6 – 1 WK-eindronde  
33 13 juni 1986   DenemarkenWest-Duitsland   2 – 0 WK-eindronde
34 18 juni 1986   DenemarkenSpanje   1 – 5 WK-eindronde
35 10 september 1986   Duitse Democratische RepubliekDenemarken   0 – 1 Oefeninterland
36 24 september 1986   DenemarkenWest-Duitsland   0 – 2 Oefeninterland
37 12 november 1986   Tsjecho-SlowakijeDenemarken   0 – 0 EK-kwalificatie
38 26 augustus 1987   ZwedenDenemarken   1 – 0 Oefeninterland
39 9 september 1987   WalesDenemarken   1 – 0 EK-kwalificatie
40 23 september 1987   West-DuitslandDenemarken   1 – 0 Oefeninterland
41 14 oktober 1987   DenemarkenWales   1 – 0 EK-kwalificatie
42 27 april 1988   OostenrijkDenemarken   1 – 0 Oefeninterland
43 10 mei 1988   HongarijeDenemarken   2 – 2 Oefeninterland
44 5 juni 1988   DenemarkenBelgië   3 – 1 Oefeninterland
45 11 juni 1988   DenemarkenSpanje   2 – 3 EK-eindronde  
46 14 juni 1988   West-DuitslandDenemarken   2 – 0 EK-eindronde
47 17 juni 1988   DenemarkenItalië   0 – 2 EK-eindronde
48 14 september 1988   EngelandDenemarken   1 – 0 Oefeninterland
49 19 oktober 1988   GriekenlandDenemarken   1 – 1 WK-kwalificatie
50 2 november 1988   DenemarkenBulgarije   1 – 1 WK-kwalificatie
51 12 april 1989   DenemarkenCanada   2 – 0 Oefeninterland
52 17 mei 1989   DenemarkenGriekenland   7 – 1 WK-kwalificatie  
53 7 juni 1989   DenemarkenEngeland   1 – 1 Oefeninterland
54 14 juni 1989   DenemarkenZweden   6 – 0 Oefeninterland  
55 18 juni 1989   DenemarkenBrazilië   4 – 0 Oefeninterland    
Als speler van   FC Barcelona
56 6 september 1989   NederlandDenemarken   2 – 2 Oefeninterland
57 11 oktober 1989   DenemarkenRoemenië   3 – 0 WK-kwalificatie
58 15 november 1989   RoemeniëDenemarken   3 – 1 WK-kwalificatie
59 11 april 1990   DenemarkenTurkije   1 – 0 Oefeninterland
60 15 mei 1990   EngelandDenemarken   1 – 0 Oefeninterland
61 6 juni 1990   NoorwegenDenemarken   1 – 2 Oefeninterland  
62 10 oktober 1990   DenemarkenFaeröer   4 – 1 EK-kwalificatie    
63 17 oktober 1990   Noord-IerlandDenemarken   1 – 1 EK-kwalificatie
64 14 november 1990   DenemarkenJoegoslavië   0 – 2 EK-kwalificatie
65 25 augustus 1993   DenemarkenLitouwen   4 – 0 WK-kwalificatie
66 8 september 1993   AlbaniëDenemarken   0 – 1 WK-kwalificatie
67 13 oktober 1993   DenemarkenNoord-Ierland   1 – 0 WK-kwalificatie
68 17 november 1993   SpanjeDenemarken   1 – 0 WK-kwalificatie
69 9 maart 1994   EngelandDenemarken   1 – 0 Oefeninterland
70 20 april 1994   DenemarkenHongarije   3 – 1 Oefeninterland    
71 26 mei 1994   DenemarkenZweden   1 – 0 Oefeninterland  
72 1 juni 1994   NoorwegenDenemarken   2 – 1 Oefeninterland
Als speler van   Real Madrid CF
73 17 augustus 1994   DenemarkenFinland   2 – 1 Oefeninterland
74 7 september 1994   MacedoniëDenemarken   1 – 1 EK-kwalificatie
75 12 oktober 1994   DenemarkenBelgië   3 – 1 EK-kwalificatie
76 16 november 1994   SpanjeDenemarken   3 – 0 EK-kwalificatie
77 10 januari 1995   DenemarkenMexico   1 – 1 Oefeninterland
78 13 januari 1995   ArgentiniëDenemarken   0 – 2 Oefeninterland  
79 29 maart 1995   CyprusDenemarken   1 – 1 EK-kwalificatie
80 26 april 1995   DenemarkenMacedonië   1 – 0 EK-kwalificatie
81 7 juni 1995   DenemarkenCyprus   4 – 0 EK-kwalificatie  
82 16 augustus 1995   ArmeniëDenemarken   0 – 2 EK-kwalificatie  
83 6 september 1995   BelgiëDenemarken   1 – 3 EK-kwalificatie  
84 11 oktober 1995   DenemarkenSpanje   1 – 1 EK-kwalificatie
85 15 november 1995   DenemarkenArmenië   3 – 1 EK-kwalificatie  
86 27 maart 1996   DuitslandDenemarken   2 – 0 Oefeninterland
87 24 april 1996   DenemarkenSchotland   2 – 0 Oefeninterland  
88 2 juni 1996   DenemarkenGhana   1 – 0 Oefeninterland
89 9 juni 1996   DenemarkenPortugal   1 – 1 EK-eindronde
90 16 juni 1996   KroatiëDenemarken   3 – 0 EK-eindronde
91 19 juni 1996   DenemarkenTurkije   3 – 0 EK-eindronde
Als speler van   Vissel Kobe
92 1 september 1996   SloveniëDenemarken   0 – 2 WK-kwalificatie
93 9 oktober 1996   DenemarkenGriekenland   2 – 1 WK-kwalificatie
Als speler van   Ajax
94 20 augustus 1997   Bosnië en H.Denemarken   3 – 0 WK-kwalificatie
95 10 september 1997   DenemarkenKroatië   3 – 1 WK-kwalificatie  
96 25 maart 1998   SchotlandDenemarken   0 – 1 Oefeninterland
97 22 april 1998   DenemarkenNoorwegen   0 – 2 Oefeninterland
98 28 mei 1998   ZwedenDenemarken   3 – 0 Oefeninterland
99 5 juni 1998   DenemarkenKameroen   1 – 2 Oefeninterland
100 12 juni 1998   Saoedi-ArabiëDenemarken   0 – 1 WK-eindronde
101 18 juni 1998   DenemarkenZuid-Afrika   1 – 1 WK-eindronde
102 24 juni 1998   FrankrijkDenemarken   2 – 1 WK-eindronde  
103 28 juni 1998   NigeriaDenemarken   1 – 4 WK-eindronde
104 3 juli 1998   BraziliëDenemarken   3 – 2 WK-eindronde

Loopbaan als trainerBewerken

Vervolgens werd Laudrup assistent-trainer bij het Deens nationale elftal en daarna trainer bij Brøndby IF. Met die club won hij in het seizoen 2004/05 de Deense landstitel. In mei 2006 maakte hij bekend zijn contract niet te verlengen. In juli 2007 volgde Laudrup Bernd Schuster op als trainer van Getafe. Na het seizoen 2007/08 besloot hij te stoppen als trainer van Getafe. Sinds september 2008 trainde hij het Russische Spartak Moskou, waar hij in april 2009 werd ontslagen na tegenvallende resultaten. Hij ging op zoek naar een nieuwe club en vond deze in het Spaanse RCD Mallorca. De 46-jarige Deen tekende daar voor twee seizoenen. Op 15 juni 2012 werd bekend dat Laudrup tekende bij Swansea City, waar hij op 4 februari 2014 werd ontslagen. Hetzelfde jaar nog werd hij aangesteld als trainer van het Qatarese Lekhwiya Sports Club, waar hij in 2015 vertrok. In 2016 werd Laudrup trainer van Al-Rayyan, waar hij in 2018 vertrok.

ErelijstBewerken

Als spelerBewerken

Competitie
Aantal Jaren
  Juventus
Mondiaal
Wereldbeker voor clubteams 1x 1985
Nationaal
Serie A 1x 1985/86
  FC Barcelona
Internationaal
Europacup I 1x 1991/92
Europese Supercup 1x 1992
Nationaal
Primera División 4x 1990/91, 1991/92, 1992/93, 1993/94
Copa del Rey 1x 1990
Supercopa de España 2x 1991, 1992
  Real Madrid
Primera División 1x 1994/95
  Ajax
Eredivisie 1x 1997/98
KNVB beker 1x 1997/98
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
  Denemarken
FIFA Confederations Cup 1x   1995

Als trainerBewerken

Competitie
Aantal Jaren
  Brøndby IF
SAS Ligaen 1x 2004/05
Landspokalturnering 2x 2002/03, 2004/05
Super Cuppen 1x 2002
  Swansea City
EFL Cup 1x 2012/13
  Lekhwiya
Qatari League 1x 2014/15
Qatar Crown Prince Cup 1x 2014/15

Zie ookBewerken

Commons heeft mediabestanden in de categorie Michael Laudrup.

AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 1997–1998
Doelmannen: Grim · Nelis · Van der Sar
Verdedigers: Blind   · Frank de Boer · De Cler · Melchiot · Mensah · Kanu · Sier · Tobiasen
Middenvelders: Babangida · Ronald de Boer · Dani · Gorré · Hoekstra · Juan · Knopper · Oliseh · Rudy · Witschge
Coach: Olsen