Michael Cordier

Belgisch doelman (1984-)

Michaël Cordier (Lobbes, 27 maart 1984) is een Belgische doelman die sinds april 2020 voor FC Havré uitkomt.

Michaël Cordier
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 27 maart 1984
Geboorteplaats Lobbes, België
Been Rechts
Positie Doelman
Clubinformatie
Huidige club Vlag van België FC Havré
Jeugd
1990–1999
1999–2001
Vlag van België RUSC Anderlues
Vlag van België Sporting Charleroi
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2001–2003
2001–2002
2004–2006
2006–2009
2009–2009
2009–2012
2009–2010
2012–2015
2015–2016
2016–2018
2018–2019
2020–heden
Vlag van België Sporting Charleroi
Vlag van België Eendracht Aalst
Vlag van België La Louvière
Vlag van België FC Brussels
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van België Olymp. Charleroi
Vlag van België KVC Westerlo
Vlag van België Club Brugge
Vlag van België La Louvière Centre
Vlag van België Rapid Symphorinois
Vlag van België FC Havré
0(0)
4(0)
33(0)
26(0)
0(0)
2(0)
0(0)
24(0)
0(0)
49(0)
18(0)
0(0)
Interlands
2006 Vlag van België België U21 4(0)

* Bijgewerkt op 27 april 2020
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

CarrièreBewerken

Hij speelde bij Sporting Charleroi en La Louvière. Na een sterk en opvallend seizoen bij La Louviére kreeg hij aanbiedingen van FC Brussels en Standard. Cordier wilde stap voor stap naar de top en koos in dat opzicht voor FC Brussels. Vanaf het seizoen 2005-06 verdedigde hij het doel van de hoofdstedelingen. Hij speelde een puike heenronde en pakte regelmatig punten voor zijn team. Maar na enkele foutjes in een competitiewedstrijd werd hij door zijn toenmalige trainer Albert Cartier naar de bank verwezen. Sindsdien gaf Cartier de voorkeur aan doelman Patrick Nys. Het leidde tot heel wat ongenoegen bij Cordier, die zijn statuut als bankzitter beu was.

Na een seizoen in Tweede Klasse als derde doelman (achter Olivier Werner en Isa Izgi) kreeg Cordier een aanbod van RSC Anderlecht. De club verkeerde in die periode in moeilijkheden aangezien vaste doelman Daniel Zitka een zware blessure opliep en zijn doublure, Silvio Proto, aan Germinal Beerschot was uitgeleend. Hierdoor werd derde doelman Davy Schollen tijdelijk de nummer 1 bij Anderlecht. Cordier werd reservedoelman, maar zag hoe een seizoen later Proto terugkeerde naar Anderlecht. Bovendien raakte Zitka van zijn blessure af en werd Cordier dus plots slechts vierde keuze. Daarom besloot Anderlecht om hem in januari 2010 voor een periode van zes maanden uit te lenen aan derdeklasser Olympic Charleroi.

Nadat hij bij Anderlecht einde contract was, speelde hij tussen 2012 en 2015 vervolgens drie opeenvolgende seizoenen voor KVC Westerlo. Tijdens het tweede seizoen (waarin Westerlo kampioen werd in tweede klasse) en het seizoen erna (in eerste klasse), kreeg Koen Van Langendonck de voorkeur op Cordier. Cordier fungeerde dus als reservedoelman.

In augustus 2015 tekende hij een contract voor een seizoen bij Club Brugge. Hij moet er de concurrentie aangaan met Sinan Bolat en Sébastien Bruzzese (die eveneens ex-speler van Anderlecht is).

Cordier speelde geen enkele wedstrijd voor Brugge tijdens 2015/16. Hij zette en punt achter zijn profcarrière en vertrok naar UR La Louvière Centre, dat in Tweede klasse amateurs uitkwam. Hier was hij 2 seizoenen eerste keeper. In 2018 vertrok hij naar RFC Rapid Symphorinois, dat voor het eerst in haar geschiedenis naar de nationale reeksen was gepromoveerd. Hier was hij opnieuw eerste doelman. Cordier hielp mee aan de handhaving van Rapid Symphorinois' eerste seizoen in de nationale reeksen. Na dit seizoen stopte hij met voetballen. Totdat hij in april 2020 uit voetbalpensioen kwam om voor FC Havré aan te treden. De Henegouwse provincialer hun seizoen zat er echter toen al op dankzij het Covid-19-virus.

Cordier werd ook al meermaals opgeroepen voor de nationale beloftenploeg.

JeugdcarrièreBewerken

SpelerscarrièreBewerken

seizoen club land competitie wed. goals
2001/02 Sporting Charleroi   Eerste Klasse 0 0
Eendracht Aalst 4 0
2002/03 Sporting Charleroi 0 0
2003/04 0 0
RAA Louviéroise 0 0
2004/05 3 0
2005/06 30 0
2006/07 FC Brussels 15 0
2007/08 11 0
2008/09 Exqi League 2 0
RSC Anderlecht Jupiler Pro League 0 0
2009/10 RSC Anderlecht 0 0
Olympic Charleroi Derde Klasse 0 0
2010/11 RSC Anderlecht Jupiler Pro League 1 0
2011/12 1 0
2012/13 KVC Westerlo Tweede klasse 20 0
2013/14 0 0
2014/15 Jupiler Pro League 4 0
2015/16 Club Brugge 0 0
2016/17 UR La Louvière Centre Tweede klasse amateurs 28 0
2017/18 21 0
2018/19 RFC Rapid Symphorinois Derde klasse amateurs 18 0
2020/21 FC Havré Tweede provinciale Henegouwen 0 0
Totaal 154 0

bijgewerkt tot 27 april 2020.

PalmaresBewerken

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Belgisch kampioen 2x 2012, 2016
Belgische Supercup 1x 2010
RSC Anderlecht (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 2011–2012
Doelmannen: 1 Proto · 22 Schollen · 28 Cordier · 33 Roef
Verdedigers: 3 Deschacht · 8 Odoi · 20 Safari · 23 Juhász · 27 Wasilewski · 37 Lukaku
Middenvelders: 5 Biglia   · 6 Mbenza · 7 Molins · 16 Kouyaté · 18 Mareček · 19 Kljestan · 26 Praet · 30 Gillet · 42 Musonda · 55 Canesin · 70 Vargas
Aanvallers: 9 Suárez · 10 Kanu · 11 Jovanović · 14 Kabangu · 21 De Sutter · 25 Mbokani  
Coach: Jacobs
Club Brugge (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 2015–2016
Doelmannen: 1 Butelle · 16 Bruzzese · 27 Cordier · 38 Bolat
Verdedigers: 2 De fauw · 5 Poulain · 19 Meunier · 21 Cools · 24 Denswil · 28 De Bock · 40 Engels · 44 Mechele · 63 Bolingoli
Middenvelders: 3 Simons   · 6 Claudemir · 8 Refaelov · 18 Gedoz · 20 Vanaken · 25 Vormer · 30 Agu · 43 Coopman
Aanvallers: 7 Wesley · 9 Vossen · 10 Diaby   · 11 Ibini-Isei · 17 Pereira · 22 Izquierdo · 55 Dierckx
Coach: Preud'homme