Max Amann (politicus)

Duits politicus (1891-1957)

Max Amann (München, 24 november 1891 - aldaar, 10 maart 1957) was een Duitse politicus en uitgever. Hij was een van de vroegste volgelingen van Adolf Hitler, die in de Eerste Wereldoorlog onder Amann gediend had (Amann was diens sergeant).

Max Amann
Max Amann
Geboren 24 november 1891
München, Duitse Keizerrijk
Overleden 10 maart 1957
München, West-Duitsland
Rustplaats Ostfriedhof, München[1][2]
Religie Katholiek[3]; verklaarde zich later Gottgläubig[4]
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Keizerrijk
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany (1903–1919).svg Deutsches Heer
Flag of the Schutzstaffel.svg Schutzstaffel
Dienstjaren 19141945
Rang HH-SS-Obergruppenfuhrer-Collar.png SS Obergruppenführer.jpg
Ere-SS-Obergruppenführer
Eenheid Königlich Bayerisches 16. Reserve-Infanterie-Regiment[5]
1 september 1914 -
5 december 1919[6]
Persönlicher Stab Reichsführer-SS[7]
30 januari 1935 -
8 mei 1945[8]
Bevel Reichsleiter für die Presse
2 juni 1933 - 8 mei 1945[9]
Reichskulturkammer
15 november 1933 -
15 januari 1938[8]
Erste Geschäftsführer der NSDAP
1 augustus 1921 -
9 november 1923[6]
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties
Ander werk Parlementslid in de Rijksdag 15 november 1933 -
8 mei 1945[9]
Max Amann (zittend, tweede van rechts) als soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog. Adolf Hitler is uiterst links. De foto werd genomen in regementsstabens tuin in Fournes-en-Weppes 1915.

Amann werd als een van de eersten in 1921 lid van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (zijn partijlidmaatschapsnummer was drie) en nam in 1923 deel aan de Bierkellerputsch, waarvoor hij enige maanden in de Gevangenis van Landsberg - waar ook hoofdcouppleger Hitler gevangen zat - moest doorbrengen. Van 1924 tot 1933 zat hij in de gemeenteraad van München en vervolgens van 1933 tot 1945 in de Rijksdag.

Amann organiseerde vanaf 1925 de uitgeverij van de NSDAP; bladen die hieruit voortkwamen waren onder andere de Völkischer Beobachter en Das Schwarze Korps. Vanaf 1933 was hij Reichsleiter für die Presse ('rijksleider voor de pers') en in datzelfde jaar kreeg hij ook de leiding over de Duitse persvereniging, waardoor hij de Duitse pers met het nationaalsocialisme kon 'gelijkschakelen'. In 1941 werd hij benoemd tot SS-Obergruppenführer maar dit betrof slechts een eretitel.

Amann was ook betrokken bij de totstandkoming van Mein Kampf. Hij schreef de tweede druk op de typemachine terwijl deze door Hitler werd gedicteerd. Ook wist hij deze te overreden de titel in Mein Kampf om te zetten. Hitler had zijn boek oorspronkelijk Viereinhalb Jahre Kampf gegen Lüge, Dummheit und Feigheit als titel meegegeven.

Na de oorlog werd Amann in 1948 tot tien jaar dwangarbeid veroordeeld en kreeg in 1953 amnestie.[10] Hij overleed vier jaar later op 65-jarige leeftijd.

FamilieBewerken

Op 3 februari 1919 trouwde Amann met Anna Frichs (geboren 10 mei 1895 in St. Johann). Het echtpaar kreeg vijf zonen en twee dochters.[4]

CarrièreBewerken

Amann bekleedde verschillende rangen in zowel de Deutsche Heer als Allgemeine-SS. De volgende tabel laat zien dat de bevorderingen niet synchroon liepen.

Datum Deutsche Heer Allgemeine-SS NSDAP
1913[5][6] Gefreiter
1914[5][6] Unteroffizier
Feldwebel en Offizier Stelvertreter[5][6][3]
15 maart 1932[11][5]
Ere-SS-Gruppenführer
2 juni 1933[6]
Reichsleiter der NSDAP
30 januari 1936[12][5][7]
Ere-SS-Obergruppenführer

LidmaatschapsnummersBewerken

  • NSDAP-nr.: 3[13] (lid geworden op 1 oktober 1921; opnieuw lid 27 februari 1925[5][6])
  • SS-nr.: 53 143 (lid geworden op 15 maart 1932[6] - 11 september 1931[5])

DecoratiesBewerken

Selctie: