Markland (historisch gebied)

Markland is de naam die de Viking-ontdekkingsreiziger Leif Eriksson gaf aan een gebied aan de noordoostkust van Noord-Amerika. Het bevond zich ten zuiden van Helluland en ten noorden van Vinland. Het was een vlak, bebost gebied en werd daarom Markland genoemd, wat Oudnoords is en zoiets als houtland of bosland betekent.

Locatie van Markland.

GeschiedenisBewerken

Het gebied werd ontdekt door Bjarni Herjólfsson in 986. Hij ging er echter niet aan land maar voer terug naar Groenland, waar hij over het nieuwe land vertelde.

De Grœnlendinga saga vertelt hoe jaren later (ca. 1002–1003) Leif Eriksson een expeditie naar dit nieuwe land uitrustte. Hij kwam uit in Helluland, voer van daaruit naar het zuiden naar Markland (waar men hout hakte) en belandde uiteindelijk in Vinland, waar hij een nederzetting stichtte. Het is niet bekend waar Markland zich precies bevond, maar het wordt algemeen aangenomen dat het ergens op het Canadese schiereiland Labrador was. Of Newfoundland er eventueel bij gerekend werd is een twistpunt onder historici.

Nog volgens de Grœnlendinga saga zou Thorfinn Karlsefni ca. 1010 een nederzetting met 160 kolonisten opgericht hebben in Markland. Ook de Eiríks saga rauða vermeld Markland, net als een IJslands document uit 1347 dat spreekt over een Groenlands schip dat er na een storm strandde na een tocht terug uit Markland.

Rond 1340 schreef de Milanese dominicaan Galvaneus Flamma in een onvoltooide kroniek over het land Marckalada ten westen van Grolandia.[1] Deze kennis zou gekomen zijn via Scandinavische zeelieden en is het enige spoor dat er ook buiten Scandinavië enige kennis bestond over het bestaan van Markland.

Zie ookBewerken

Externe linkBewerken