Hoofdmenu openen

Wikipedia β

London Heathrow Airport

internationale luchthaven in Hillingdon, Verenigd Koninkrijk

London Heathrow Airport (IATA: LHR, ICAO: EGLL) is een Britse luchthaven. Het is de grootste luchthaven van Europa[1] en tevens de luchthaven met de meeste verbindingen naar andere luchthavens. Op wereldniveau is dit in 2011 de vierde luchthaven in termen van afgehandelde personen, na Atlanta/Hartsfield, Peking/Capital, en Chicago/O'Hare. Maar door het grote aantal internationale verbindingen, heeft Heathrow 's werelds grootste aantal internationale passagiersafhandelingen. Het is de thuisbasis van de Britse maatschappijen British Airways en Virgin Atlantic Airways.

Luchthaven Londen Heathrow
London Heathrow Airport
Londen Heathrow
Londen Heathrow
IATA: LHR ICAO: EGLL
Algemene informatie
Opgericht 31 mei 1946
Type Publiek
Eigenaar Heathrow Airport Holdings
Plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen, Verenigd Koninkrijk
Hoogte 24 m
Coördinaten 51° 29′ NB, 00° 28′ WL
Website http://www.heathrowairport.com/
Locatie in Verenigd Koninkrijk
London Heathrow Airport
London Heathrow Airport
Startbanen
   Baan      Lengte   Materiaal
09L/27R 3902 m Asfalt
09R/27L 3658 m Asfalt
Lijst van luchthavens
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart
De Heathrow Academy

Inhoud

VervoerscijfersBewerken

Heathrow verwerkte in 2017 dagelijks zo'n 1300 vluchten, wat uitkomt op een totaal van bijna een half miljoen landende en vertrekkende vliegtuigen per jaar. Terminals 3, 4 en 5 kunnen de Airbus A380 bedienen. Emirates, British Airways, Singapore Airlines, Malaysia Airlines, Qatar Airways en Qantas vliegen geregeld met een Airbus A380 naar Londen Heathrow.

In 2017 maakten 78 miljoen passagiers gebruik van de luchthaven en er werd 1,7 miljoen ton vracht verwerkt.

In 2015 was Heathrow de drukste luchthaven van Europa gemeten naar het aantal passagiers (12,3% meer passagiers dan Luchthaven Charles de Gaulle in Parijs, en 18,6% meer dan Luchthaven Frankfurt am Main)[2]. Heathrow was vierde in het lijstje van vrachtvervoer, na Charles de Gaulle, Frankfurt en Luchthaven Schiphol.

Terminals en landingsbanenBewerken

Terminal 1Bewerken

Terminal 1 is in 1968 officieel geopend door de Britse koningin Elizabeth II. Het verouderde gebouw werd in 2005 gerenoveerd en opnieuw ingericht. In die periode werd het oostelijke deel van het gebouw flink uitgebreid waardoor de terminal dubbel zo groot werd. Vanuit terminal 1 vertrekken de leden van Star Alliance, dus ook de op een na grootste maatschappij BMI. Terminal 1 werd in oktober 2015 gesloten.[3] Het inventaris is verkocht en na de sloop komt hier een uitbreiding van terminal 2. Deze fase van constructie zal in 2019 worden afgerond.[bron?]

Terminal 2Bewerken

Terminal 2 was de oudste terminal, geopend in 1955, en dringend toe aan vernieuwing. Er werd dan ook een masterplan opgezet om de terminal volledig opnieuw te bouwen om te voldoen aan de moderne normen. Op 23 november 2009 vertrok het laatste vliegtuig vanaf deze terminal. Eerst zal het gebouw gesloopt worden, waarna een veel grotere, nieuwe terminal gebouwd zal worden. Op 24 juni 2014 werd de nieuwbouw officieel geopend.[4] De terminal wordt gebruikt door luchtvaartmaatschappijen van de Star Alliance.

Terminal 3Bewerken

Dit gebouw werd geopend in 1961 voor langeafstandsvluchten. In 2006 werd de £ 105 miljoen kostende Pier 6 aan het gebouw toegevoegd om de nieuwe Airbus A380 te kunnen ontvangen. Nu vertrekken deze jumbo's van Qantas, Singapore Airlines en Emirates vanaf deze pier. In 2007 werd ook dit gebouw verbouwd en volledig heringericht. Toen kreeg Virgin Atlantic een eigen check-in zone, de zogenoemde Zone A, waar onder meer een groot atrium en beeld zijn. Nu wordt er aan een nieuwe bagagetransportband gewerkt die Terminal 3 verbindt met terminal 5.[bron?]

Terminal 4Bewerken

Is geopend in 1986, voor British Airways, en op dit moment thuis voor leden van het SkyTeam. Ook hier werd flink gemoderniseerd, zo werden er nieuwe A380 standen[bron?] gebouwd en een nieuwe façade.

Terminal 5Bewerken

Is de nieuwste terminal, geopend in 2008, en wordt uitsluitend gebruikt door British Airways. De terminal heeft 60 gates en een capaciteit van 30 miljoen per jaar. Naast de hoofdterminal zijn er twee satellietgebouwen die onderling zijn verbonden via een tunnel waarin een people mover heen en weer pendelt.

Deze terminal was het hoofdonderwerp van aflevering 4 in 2008 van National Geographic's Big, Bigger, Biggest.

LandingsbanenBewerken

 
Het opstijgen van een Boeing 747 van British Airways op Heathrow.
 
Het landen van een Airbus A330 van Air Canada op Heathrow.

Van de oorspronkelijke zes zijn de twee parallelle oost-west landingsbanen in gebruik, één van 3902 meter en één van 3658 meter. Ondanks het omvangrijke vliegverkeer wordt altijd maar één baan gebruikt voor starts en de andere voor landingen, dus niet door elkaar zoals op veel andere drukke luchthavens.

Er zijn al jaren plannen voor een derde landingsbaan, maar dit voorstel stuitte op veel kritiek van de omwonenden. In juni 2018 stemde het Britse Lagerhuis in met de bouw van een derde baan.[5] Wanneer de baan gereed is, kan Heathrow jaarlijks 130 miljoen passagiers verwerken (2017: 78 miljoen). De bouw moet volgens de huidige plannen in 2021 starten.[5] De Londense burgemeester Sadiq Khan en milieuorganisatie Greenpeace hebben al aangegeven het besluit bij de rechter aan te vechten.[5]

Heathrow Airport ligt aan de westzijde van Londen, in de Borough of Hillingdon en binnen de ringweg M25. Er zijn diverse openbaar vervoerverbindingen met de stad zoals de treinverbinding Heathrow Express naar Paddington Station en een metroverbinding, de Piccadilly-lijn van de London Underground. De drie stations van Heathrow zijn Heathrow Terminals 1,2,3, Heathrow Terminal 4 en Heathrow Terminal 5.

Externe linksBewerken