Hoofdmenu openen

Lodewijk III van de Palts bijgenaamd de Oudere of de Baardige (23 januari 1378 - Heidelberg, 30 december 1436) was van 1410 tot aan zijn dood keurvorst van de Palts. Hij behoorde tot het huis Wittelsbach.

Lodewijk III van de Palts
1378-1436
Ludwig III. (Pfalz).jpg
Keurvorst van de Palts
Periode 1410-1436
Voorganger Ruprecht III
Opvolger Lodewijk IV
Vader Ruprecht III van de Palts
Moeder Elisabeth van Neurenberg

LevensloopBewerken

Lodewijk III werd geboren als de derde zoon van keurvorst Ruprecht III van de Palts, vanaf 1400 bovendien Rooms-Duits koning, en Elisabeth van Neurenberg, dochter van burggraaf Frederik V van Neurenberg.

Tijdens de militaire campagne van zijn vader in Italië was Lodewijk van 1401 tot 1402 keizerlijk vicaris. Na de dood van zijn vader in 1410 volgde hij hem op als keurvorst van de Palts. De Palts werd verdeeld tussen Lodewijk III en drie van zijn overlevende broers: als oudst overlevende zoon en keurvorst van de Palts kreeg Lodewijk III het hoofddeel, Johan kreeg Palts-Neumarkt, Stefanus kreeg Palts-Simmern-Zweibrücken en Otto I kreeg Palts-Mosbach. Lodewijk resideerde vooral in de stad Heidelberg.

Na de dood van zijn vader in 1410 was Lodewijk echter geen kandidaat om hem op te volgen als Rooms-Duits koning. Wel steunde hij met succes de kandidatuur van Sigismund van Hongarije, een zoon van keizer Karel IV. Na zijn verkiezing bevestigde Sigismund alle privileges en wetten van de Palts. Bovendien werd Lodewijk door Sigismund tot keizerlijk vicaris benoemd. Lodewijk III was tevens lid van de Vereniging van de Parkiet, een in 1414 gestichte alliantie van vijanden van hertog Lodewijk VII van Beieren-Ingelstadt, en daarnaast was hij de beschermheer van de Universiteit van Heidelberg.

In 1414 breidde Lodewijk III zijn machtspositie in het centrale deel van het Rijnland grotendeels uit nadat hij een alliantie had gesloten met het graafschap Württemberg, het prinsbisdom Spiers en enkele belangrijke steden in de Elzas en Zwaben.

Bij het Concilie van Konstanz speelde hij een belangrijke rol als nauwe adviseur van Rooms-Duits koning Sigismund. Op dit concilie werd in 1415 het probleem opgelost van het Westers Schisma, waarbij al sinds 1378 twee pausen afzonderlijk regeerden in Rome en Avignon en die elkaar tegenwerkten. Lodewijk speelde namelijk een bepalende rol in de onderhandelingen hierover die leidden tot de abdicatie van paus Gregorius XII. Ook liet hij als keizerlijk rechter tegenpaus Johannes XXIII arresteren en liet hij in deze functie ook de executies van de hussitische leiders Johannes Hus en Hieronymus van Praag uitvoeren.

Nadat Rooms-Duits koning Sigismund steeds meer tegen de belangen van Lodewijk III inging, begonnen hun banden steeds meer te verzuren. In 1417 kwam het tot de definitieve breuk toen Lodewijk een krediet terugeiste dat hij aan Sigismund had gegeven. Sigismund weigerde dit te doen en nam korte tijd de keizerlijke landerijen die de heersers van de Palts bestuurden in beslag. Vanaf dan stelde Lodewijk III de autoriteit van Sigismund ter discussie en in 1424 sloot hij een alliantie met de andere keurvorsten die hun rechten in de keizerlijke regering wilden uitbreiden. Dit mislukte echter en het betekende het einde van de succesvolle politiek van Lodewijk.

Na de dood van zijn oudste zoon Ruprecht in 1426 ging Lodewijk III op pelgrimstocht naar Palestina. In 1427 keerde hij zeer ziek terug van zijn pelgrimstocht. Vanaf rond 1430 was hij zo goed als blind en in 1435 werd hij door zijn echtgenote en haar adviseurs van zijn macht ontheven. Eind 1436 stierf hij, waarna zijn zoon Lodewijk IV hem opvolgde als keurvorst van de Palts. Hij werd begraven in de Heilige Geestkerk van Heidelberg.

Huwelijken en nakomelingenBewerken

Op 6 juli 1402 huwde Lodewijk III met Blanche van Engeland (1392-1409), dochter van koning Hendrik IV van Engeland. Ze kregen een zoon:

  • Ruprecht (1406-1426)

Na de dood van zijn eerste echtgenote hertrouwde hij op 30 november 1417 met Mathilde van Savoye (1390-1438), dochter van heer Amadeus van Piëmont. Ze kregen vijf kinderen:

Externe linkBewerken