Liga van Lezhë

historisch land

De Liga van Lezhë (2 maart 1444 - 25 april 1479) was een verbond tussen alle vorstendommen in Albanië, gesloten in de stad Lezhë. De reden van deze alliantie van de Albanese vorsten was om het indringende Ottomaanse Rijk in een gewapend conflict te verslaan.

Lidhja Shqiptare e Lezhës
Liga van Lezhë
 Prinsdom Albanië (1368-1415)
 Vorstendommen in Albanië
1444 – 1479 Ottomaanse Rijk 
StemaeFamiljesKastrioti2.GIF
Motto
Het geloof van de Albanezen, is Groot-Albanië.
Kaart
League of Lezhë, 1448-1468.png
Algemene gegevens
Hoofdstad Shkodër
Talen Albanees
Religie(s) rooms-katholieke kerk, orthodox
Regering
Staatshoofd Gjergj Kastrioti, later Lekë Dukagjini
De leiders van de Liga van Lezhë afgebeeld op een schilderij in het Skanderbeg museum in Krujë.

Nadat het Prinsdom Albanië in 1415 werd ontbonden en verdeeld werd tussen het Ottomaanse Rijk en de Republiek Venetië en de andere Albanese vorsten heersten over autonome gebieden werd in 1444 besloten door de Albanezen zich tot één staat samen te voegen, de Liga van Lezhë. Deze werd geleid door Skanderbeg en na zijn dood door Lekë Dukagjini. Skanderbeg had een bijeenkomst georganiseerd, waar de Albanese edelen en de leiders van de vrije Albanese vorstendommen van de hoge bergen, aanwezig waren en waar ze tot het besluit kwamen om gezamenlijk tegen de Ottomanen te strijden. Ze kozen Skanderbeg als leider.

Op het Sheshi Besëlidhja te Lezhë staat een monument met een grote gedenkplaat ter herdenking van de oprichting van de Liga.

SuccesBewerken

  Zie Albanees-Ottomaanse Oorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Onder Skanderbegs bevel marcheerden de Albanese strijders naar het oosten om de steden Dibra en Ohrid in te nemen. Vijfentwintig jaar lang, van 1443 tot 1468, marcheerden Skanderbegs 10.000 manschappen door Ottomaans grondgebied en versloegen de veel grotere en beter bevoorrade Ottomaanse strijdkrachten. Hongarije, en later Napels en Venetië- bevreesd voor de militaire successen van de Ottomanen buiten Albanië - gaven financiële en logistieke steun aan Skanderbegs leger.

Adellijke familiesBewerken

Belangrijke personen bij het verdragBewerken

VeldslagenBewerken

Skanderbeg is 25 keer ten strijde getrokken. Hij won 24 keer; zijn enige verlies was in Berat.