Kabinet-Merkel I

Het kabinet–Merkel I was de uitvoerende macht van de Bondsrepubliek Duitsland van 22 november 2005 tot 28 oktober 2009. Bondskanselier Angela Merkel (CDU) stond aan het hoofd van een coalitie van CDU/CSU en de SPD.

Kabinet–Merkel I
Kabinet in Duitsland Vlag van Duitsland
Premier Angela Merkel (Bondskanselier)
Partij(en) CDU/CSUSPD
Politieke kleur ChristendemocratischSociaaldemocratisch
(Grote coalitie/Centrum)
2005–2009
Start 22 november 2005
Demissionair 27 september 2009
Eind 28 oktober 2009
Voorganger Schröder II
Opvolger Merkel II
Staatshoofd Horst Köhler
Portaal  Portaalicoon   Politiek

RegeerakkoordBewerken

CDU, CSU en SPD stemden in 2005 op hun partijcongressen in met het Duitse regeerakkoord. Hieronder de belangrijkste punten van het verstandshuwelijk tussen de partijen.

BezuinigingenBewerken

Er wordt in 2007 35 miljard euro bezuinigd om te voorkomen dat het begrotingstekort van het land weer boven de drie procent uitkomt. Dan zou Duitsland het stabiliteitspact weer schenden en daarmee een miljardenboete van de Europese Commissie riskeren.

BelastingenBewerken

- De btw wordt in 2007 verhoogd van 16 naar 19 procent. Met het grootste deel van de opbrengst moet het gat in de begroting worden gedicht. Met de rest wordt de werknemerspremie verlaagd, waardoor arbeid goedkoper wordt.

- Er komt een omstreden 'rijkenbelasting' van drie procent voor mensen die meer dan 250.000 euro per jaar (alleenstaanden) of 500.000 per jaar (echtparen) verdienen.

PensioenenBewerken

- Geleidelijke verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd van 65 naar 67 jaar in 2012.

FederalismeBewerken

- Over deze hervormingsmaatregelen waren de partijen het snel eens: er wordt opnieuw gekeken naar de relatie tussen de deelstaten en de centrale regering, onder andere wat betreft de financiën. Het doel is een efficiënter bestuur te krijgen.

BuitenlandpolitiekBewerken

- De mogelijke toetreding van Turkije tot de EU was een omstreden onderwerp in de verkiezingscampagnes. SPD wilde een volwaardig lidmaatschap en CDU vond een "bevoorrecht partnerschap" wel genoeg. In het coalitieverdrag is er een compromis gevonden in de bewoording "onderhandelingen met toetreding als doel".

- De trans-Atlantische relaties moeten nieuw leven worden ingeblazen, maar ook de band met de EU moet worden versterkt, vindt de nieuwe coalitie[1].

 
Voorzitter van de Europese Commissie José Manuel Barroso en bondskanselier Angela Merkel in Kasteel van Bouchout tijdens een bijeenkomst van de Europese Volkspartij in Meise op 15 december 2005.
 
Secretaris-generaal van de NAVO Jaap de Hoop Scheffer en bondskanselier Angela Merkel tijdens een bijeenkomst in München op 4 februari 2006.
 
Bondskanselier Angela Merkel en premier van Spanje José Luis Zapatero tijdens een bezoek aan Madrid op 24 maart 2006.
 
Bondskanselier Angela Merkel en president van Rusland Vladimir Poetin tijdens een bezoek aan Tomsk op 26 april 2006.
 
Bondskanselier Angela Merkel en president van de Verenigde Staten George W. Bush tijdens een bezoek aan Washington D.C. op 4 mei 2006.
 
Premier van Italië Silvio Berlusconi en bondskanselier Angela Merkel tijdens een bijeenkomst van de Europese Volkspartij in Brussel op 15 oktober 2008.
 
Bondskanselier Angela Merkel en president van Frankrijk Nicolas Sarkozy tijdens een bijeenkomst in München op 7 februari 2009.
 
President van Rusland Dmitri Medvedev en bondskanselier Angela Merkel tijdens een bijeenkomst in Berlijn op 31 maart 2009.
Functie Ambtsbekleder Ambtstermijn Partij
Bondskanselier   Angela Merkel
(1954)
22 november 2005 heden
[2]
CDU
Vicekanselier   Franz Müntefering
(1940)
22 november 2005 22 november 2007
[3]
SPD
  Frank-Walter
Steinmeier

(1956)
22 november 2007 28 oktober 2009 SPD
Bondsminister van
Binnenlandse Zaken
  Wolfgang Schäuble
(1942)
22 november 2005 28 oktober 2009 CDU
Bondsminister van
Buitenlandse Zaken
  Frank-Walter
Steinmeier

(1956)
22 november 2005 28 oktober 2009 SPD
Bondsminister
van Financiën
  Peer Steinbrück
(1947)
22 november 2005 28 oktober 2009 SPD
Bondsminister
van Justitie
  Brigitte Zypries
(1953)
22 oktober 2002
[4]
28 oktober 2009 SPD
Bondsminister
van Economie
  Michael Glos
(1944)
22 november 2005 10 februari 2009
[3]
CSU
  Karl-Theodor
zu Guttenberg

(1971)
10 februari 2009 28 oktober 2009 CSU
Bondsminister
van Defensie
  Franz
Josef Jung

(1949)
22 november 2005 28 oktober 2009 CDU
Bondsminister van
Volksgezondheid
  Ulla Schmidt
(1949)
12 januari 2001
[4]
28 oktober 2009 SPD
Bondsminister
van Arbeid en
Sociale Zaken
  Franz Müntefering
(1940)
22 november 2005 22 november 2007
[3]
SPD
  Olaf Scholz
(1958)
22 november 2007 28 oktober 2009 SPD
Bondsminister van
Onderwijs en
Wetenschap
  Annette Schavan
(1955)
22 november 2005 14 februari 2013
[2]
CDU
Bondsminister van
Verkeer, Huisvesting en
Ruimtelijke Ordening
  Wolfgang Tiefensee
(1955)
22 november 2005 28 oktober 2009 SPD
Bondsminister
van Landbouw,
Voedselvoorziening en
Consumentenbescherming
  Horst Seehofer
(1949)
22 november 2005 27 oktober 2008
[5]
CSU
  Ilse Aigner
(1964)
27 oktober 2008 30 september 2013
[2]
CSU
Bondsminister van
Milieu, Klimaat
en Kernveiligheid
  Sigmar Gabriel
(1959)
22 november 2005 28 oktober 2009 SPD
Bondsminister voor
Economische Betrekkingen en
Ontwikkelingssamenwerking
  Heidemarie
Wieczorek-Zeul

(1942)
27 oktober 1998
[4]
28 oktober 2009 SPD
Bondsminister
voor Familie,
Senioren, Vrouwen
en Jeugd Zaken
  Ursula von
der Leyen

(1956)
22 november 2005 28 oktober 2009 CDU
Chef des
Bundeskanzleramts
  Thomas de Maizière
(1954)
22 november 2005 28 oktober 2009 CDU
Bondsminister
zonder portefeuille

Zie ookBewerken