Kabinet-Major I

Het kabinet-Major I was de uitvoerende macht van de Britse overheid van 28 november 1990 tot 10 april 1992. Het kabinet werd gevormd door de Conservative Party na het aftreden van premier Margaret Thatcher waarna John Major de nieuwe partijleider van de Conservative Party werd benoemd als premier. In het kabinet zaten meerdere (toekomstige)-prominenten zoals: Norman Lamont, Douglas Hurd, Peter Lilley, William Waldegrave, Michael Howard, Kenneth Clarke, Malcolm Rifkind, Michael Heseltine en Chris Patten.

Kabinet-Major I
Kabinet in Verenigd Koninkrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk
Kabinet-Major I
Premier John Major
Partij(en) Conservative Party
1987-1992
Start 28 november 1990
Demissionair 9 april 1992
Eind 10 april 1992
Voorganger Thatcher III
Opvolger Major II
Staatshoofd Elizabeth II
Portaal  Portaalicoon   Politiek

SamenstellingBewerken

Ambtsbekleder Functie Ambtstermijn Partij
  John Major
(1943)
Premier 28 november 1990 2 mei 1997
[1]
Conservative Party
  Norman Lamont
(1942)
Minister van
Financiën
28 november 1990 27 mei 1993
[1]
Conservative Party
  Douglas Hurd
(1930)
Minister van
Buitenlandse Zaken
26 oktober 1989
[2]
5 juli 1995
[1]
Conservative Party
  Kenneth Baker
(1934)
Minister van
Binnenlandse Zaken
28 november 1990 10 april 1992 Conservative Party
  John MacGregor
(1937)
Lord President
of the Council
1 november 1990
[2]
10 april 1992 Conservative Party
Leader of the
House of Commons
  Baron
Waddington

David Waddington
(1929-2017)
Lord Privy Seal 28 november 1990 10 april 1992 Conservative Party
Leader of the
House of Lords
  Baron Mackay
van Clashfern

James Mackay
(1927)
Lord Chancellor 26 oktober 1987
[2]
2 mei 1997
[1]
Conservative Party
  Peter Lilley
(1943)
Minister van
Economische Zaken
13 juli 1990
[2]
10 april 1992 Conservative Party
  John Wakeham
(1932)
Minister van
Energie
24 juli 1989
[2]
10 april 1992 Conservative Party
  Tom King
(1933)
Minister van
Defensie
24 juli 1989
[2]
10 april 1992 Conservative Party
  William
Waldegrave

(1946)
Minister van
Volksgezondheid
2 november 1990
[2]
10 april 1992 Conservative Party
  Tony Newton
(1937-2012)
Minister van
Sociale Zaken
24 juli 1989
[2]
10 april 1992 Conservative Party
  Michael Howard
(1941)
Minister van
Arbeid
3 januari 1990
[2]
10 april 1992 Conservative Party
  Kenneth Clarke
(1940)
Minister van
Onderwijs
2 november 1990
[2]
10 april 1992 Conservative Party
  Malcolm Rifkind
(1946)
Minister van
Transport
28 november 1990 10 april 1992 Conservative Party
  John Gummer
(1939)
Minister van
Landbouw,
Visserij en
Voedselvoorziening
24 juli 1989
[2]
27 mei 1993
[1]
Conservative Party
  Michael
Heseltine

(1933)
Minister van
Milieu
28 november 1990 10 april 1992 Conservative Party
  Chris Patten
(1944)
Kanselier van het
Hertogdom Lancaster
28 november 1990 10 april 1992 Conservative Party
  Ian Lang
(1940)
Minister voor
Schotland
28 november 1990 5 juli 1995
[1]
Conservative Party
  David Hunt
(1942)
Minister voor
Wales
4 mei 1990
[2]
27 mei 1993
[1]
Conservative Party
  Peter Brooke
(1934)
Minister voor
Noord-Ierland
24 juli 1989
[2]
10 april 1992 Conservative Party
Formeel geen leden van het kabinet,
maar woonde kabinetsvergadering bij
Ambtsbekleder Functie Ambtstermijn Partij
  David Mellor
(1942)
Onderminister voor
Financiën
28 november 1990 10 april 1992 Conservative Party
  Sir
Patrick Mayhew
(1929-2016)
Advocaat-generaal 13 juni 1987
[2]
10 april 1992 Conservative Party
  Baron Belstead
John Ganzoni
(1932-2005)
Thesaurier-generaal 28 november 1990 10 april 1992 Conservative Party
  Richard Ryder
(1949)
Ondersecretaris voor
Financiën
Parliamentary Secretary
to the Treasury
28 november 1990 5 juli 1995
[1]
Conservative Party
Whip in
het Lagerhuis

Voorganger:
Thatcher III
Kabinet-Major I
1990-1992
Opvolger:
Major II