Hoofdmenu openen

Internationaal Verbond van Vrije Vakverenigingen

Het Internationaal Verbond van Vrije Vakverenigingen (IVVV) was een internationale confederatie van vakbonden. De internationale benamingen van het IVVV waren International Confederation of Free Trade Unions (ICFTU), Confédération Internationale des Syndicats Libres (CISL) en Confederación Internacional de Organizaciones Sindicales Libres (CIOSL).

Internationaal Verbond van Vrije Vakverenigingen
Geschiedenis
Ontstaansdatum 7 december 1949
Ontbindingsdatum 1 november 2006
Eerste voorzitter Vlag van België Paul Finet
Laatste voorzitter Vlag van Australië Sharan Burrow
Structuur
Regio Internationaal
Ledenaantal ± 157.000.000
Portaal  Portaalicoon   Economie

MissieBewerken

Het IVVV was een internationale koepelvereniging voor vakbonden en vakcentrales. Ze stelde vrijheid van denken en spreken, sociale rechtvaardigheid, tewerkstelling en democratie centraal.

GeschiedenisBewerken

Het stichtingscongres van het IVVV werd gehouden op 7 december 1949 in Londen, Verenigd Koninkrijk. Op dat stichtingscongres werden Paul Finet uit België en Jacobus Hendrik Oldenbroek uit Nederland gekozen tot respectievelijk voorzitter en secretaris-generaal.

Op 1 november 2006 smolt het IVVV met het Wereldverbond van de Arbeid samen tot het Internationaal Vakverbond (IVV), 's werelds grootste vereniging van vakbewegingen.[1]

StructuurBewerken

BestuurBewerken

De vicevoorzitter van het IVVV was Paul Debunne. De hoofdzetel was gevestigd te Brussel, België.

Tijdspanne Voorzitter
1949 - 1951   Paul Finet (ABVV)
1951 - 1953   Vincent Tewson (TUC)
1953 - 1957   Omer Becu (ABVV)
1957 - 1965   Arne Geijer (LO)
1965 - 1972   Bruno Storti (CISL)
1972 - 1974   Donald MacDonald[2] (CLC)
1975 - 1992   Palayil Narayanan (MTUC)
1992 - 2000   Roy Trotman (BWU)
2000 - 2004   Fackson Shamenda (ZCTU)
2004 - 2006   Sharan Burrow (ACTU)
Tijdspanne Secretaris-generaal
1949 - 1960   Jacobus Oldenbroek (NVV)
1960 - 1967   Omer Becu (ABVV)
1967 - 1972   Harm Buiter (NVV)
1972 - 1982   Otto Kersten (DGB)
1982 - 1992   John Vanderveken (ABVV)
1992 - 1995   Enzo Friso (CISL)
1995 - 2001   Bill Jordan (TUC)
2001 - 2006   Guy Ryder (TUC)

OrganisatieBewerken

Regionale organisatiesBewerken

Het IVVV had drie grote regionale organisaties voor Afrika, Azië en het Amerikaanse continent. Het werkte verder nauw samen met het Europees Verbond van Vakverenigingen (EVV) en specifieke internationale beroepsverenigingen.

Continent Regionale organisatie
Afrika ORAF
Amerika ORIT
Azië APRO

Congressen[3]Bewerken

Het congres was het hoogste orgaan van het IVVV en kwam minstens elke vier jaar bijeen. Het hield zich bezig met de ideologische lijn die de organisatie moest volgen en sprak zich uit over de benoemingen voor het uitvoerend bureau en de secretaris-generaal en over de activiteiten van de regionale organisaties.

Periode Locatie
28 november - 7 december 1949   Londen, Verenigd Koninkrijk
4 - 12 juli 1951   Milaan, Italië
4 - 11 juli 1953   Stockholm, Zweden
20 - 28 mei 1955   Wenen, Oostenrijk
4 - 13 juli 1957   Tunis, Tunesië
3 - 11 december 1959   Brussel, België
5 - 13 juli 1962   Berlijn, BRD
7 - 16 juli 1965   Amsterdam, Nederland
2 - 8 juli 1969   Brussel, België
10 - 14 juli 1972   Londen, Verenigd Koninkrijk
17 - 25 oktober 1975   Mexico-Stad, Mexico
19 - 23 november 1979   Madrid, Spanje
23 - 30 juni 1983   Oslo, Noorwegen
14 - 18 maart 1988   Melbourne, Australië
17 - 24 maart 1992   Caracas, Venezuela
25 - 29 juni 1996   Brussel, België
3 - 7 april 2000   Durban, Zuid-Afrika
5 - 10 december 2004   Miyazaki, Japan
31 oktober 2006   Wenen, Oostenrijk

Deelnemende organisatiesBewerken

Het IVVV telde 225 aangesloten vakbonden en vakcentrales uit 148 landen (augustus 2002 en vertegenwoordigde 157 miljoen werknemers verspreid over de 6 continenten. De aangesloten vakcentrales uit België en Nederland waren: het Algemeen Belgisch Vakverbond (ABVV), de Algemene Centrale der Liberale Vakbonden van België (ACLVB) en de Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV).

Externe linkBewerken