Ingoesjetisch

taal

Ingoesjetisch (ГІалгІай; Ğalğaj) is een Noord-Kaukasische taal die voornamelijk gesproken wordt door de Ingoesjen in de Russische autonome republiek Ingoesjetië. Bovendien wordt het gesproken door mensen in Tsjetsjenië, andere delen van Rusland en Kazachstan. In totaal zijn er ongeveer 500.000 sprekers van deze taal.

Binnen de groep Noord-Kaukasische talen maakt het Ingoesjetisch deel uit van de Nach-Dagestaanse talen (en daarbinnen van de Tsjetsjeens-Ingoesjetische talen). Het is verwant aan het Tsjetsjeens, en onderling min of meer verstaanbaar.

Het Ingoesjetisch gebruikt sinds 1938 het Cyrillische schrift. Het kent vele leenwoorden uit het Russisch, maar ook uit het Arabisch, Perzisch en Turks.

SchrijfsysteemBewerken

In het begin van de 20e eeuw werd Ingoesjetisch een geschreven taal met invloeden vanuit het Arabisch. Na de Oktoberrevolutie werd er gebruik gemaakt van het Latijnse schrift, dat later vervangen werd door Cyrillisch.

А а Аь аь Б б В в Г г ГӀ гӀ Д д Е е
Ё ё Ж ж З з И и Й й К к Кх кх Къ къ
КӀ кӀ Л л М м Н н О о П п ПӀ пӀ Р р
С с Т т ТӀ тӀ У у Ф ф Х х Хь хь ХӀ хӀ
Ц ц ЦӀ цӀ Ч ч ЧӀ чӀ Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы
Ь ь Э э Ю ю Я я Яь яь Ӏ


  Zie de Ingushtalige uitgave van Wikipedia.