Iljoesjin Il-2

De Iljoesjin[1] Il-2 (Russisch: Ильюшин Ил-2) (Navo-codenaam: Bark), ook wel Sjtoermovik genoemd, was een succesvol Russisch grondaanvalsvliegtuig. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er 36.163 Il-2’s gebouwd, waardoor de Il-2 nog steeds het meest gebouwde militaire vliegtuig ooit is. Het eerste tweezitter prototype vloog als de TsKB-55 in december 1939 met een Mikoelin AM-35-lijnmotor. Tijdens testvluchten bleek dat het type te zwaar was door de bepantsering die was aangebracht. Het volgende prototype was de eenzitter TsKB-57 die in oktober 1940 vloog met een Mikulin AM-38-lijnmotor. Dit type kwam als BSj-2 in productie, maar deze naam werd in april 1941 veranderd in Il-2. Tijdens gevechtsoperaties bleek dat de Il-2 erg kwetsbaar was voor aanvallen in de rug (door gebrek aan een achterste schutter). Daarom werd de Il-2M ontwikkeld met een tweede cockpit waar een schutter kon plaatsnemen die naar achteren schoot.

Iljoesjin Il-2
Iljoesjin Il-2
Algemeen
Rol Grondaanvalsvliegtuig
Bemanning 1 of 2 (Il/2 Type 3M'
Varianten Il-2, Il-2M, Il-2 Type 3, Il-2 Type 3M, Il-2T, Il-2Oe
Status
Eerste vlucht 30 december 1939
Aantal gebouwd 36163
Gebruik Sovjet-Unie (1941-?), Bulgarije, China, Tsjechoslowakije, Mongolië, Noord-Korea, Polen, Joegoslavië
Afmetingen
Lengte 11,6 m
Hoogte 4,2 m
Spanwijdte 14,6 m
Vleugeloppervlak 38,5 m²
Gewicht
Leeggewicht 4360 kg
Max. gewicht 6160 kg
Krachtbron
Motor(en) 1× Mikoelin AM-38F-, vloeistofgekoelde V-12
Vermogen 1285 kW
Prestaties
Topsnelheid 414 km/uur
Klimsnelheid 10,4 m/s
Actieradius 720 km
Dienstplafond 5500 m
Bewapening
Boordgeschut 2x vast voorwaarts 23mm-VJa-23-kanon, 2x vast voorwaarts 7,62mm-SjKAS-machinegeweer 1x handmatig te richten 12,7mm-Berezin UBT-machinegeweer voor de achterste schutter
Bommen 600 kg
Raketten 4x RS-82- of RS-132-raketten
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

OntwikkelingBewerken

OorsprongBewerken

In 1935 werden door de regering van de Sovjet-Unie specificaties uitgegeven voor de ontwikkeling van een nieuw grondaanvalsvliegtuig. Iljoesjin en Yakovlev werd beiden gevraagd een prototype te ontwerpen. Het meest belovende ontwerp kwam van Yakovlev. Het toestel had een zware bewapening van vier 37 mm kanonnen. De ontwikkeling werd echter stopgezet, omdat het vliegtuig niet goed kon opstijgen op onregelmatige landingsbanen. In de rol van grondaanvalsvliegtuig was dit een vereiste. In 1938 kwam Iljoesjin echter met een ontwerp dat wél voldeed.

PrototypenBewerken

Het in 1938 ontworpen toestel werd een eenmotorige laagdekker, met metalen vleugels, een romp die aan de voorkant met metaal bepantserd was maar aan de achterkant van hout gemaakt werd. De ‘TsKB-55’ werd een zwaar en groot toestel met twee zitplaatsen, één voor de piloot en één voor een waarnemer/schutter. Het toestel bezat een bewapening van vijf 7.62 ShKAS machinegeweren. Daarnaast kon er 400 kg aan bommenlast onder de romp gehangen worden en nog eens 200 kg onder de vleugels. Het vliegtuig bezat ook al zo’n 700 kg aan bepantsering. De twee prototypen werden aangedreven door een Mikulin AM-35 motor met een vermogen van 1350 pk. Het toestel bleek uitstekende slagkracht te bezitten, maar de motor was ontoereikend voor de vereiste snelheid en het vereiste vermogen. Door een TsKB-55 om te bouwen naar een enzitter, met een extra brandstoftank op de plaats van de schutter, ontstond de TsKB-57. De krachtigere AM-35A of AM-37 motor dreef dit type aan en de binnenste twee mitrailleurs werden vervangen door twee 20 mm ShVAK kanonnen. De bepantsering was ook verbeterd en er konden zes 82 mm RS-82 raketten onder de vleugels gehangen worden. Het prototype vloog voor het eerst op 12 oktober 1940, en de prestaties waren van dien aard dat meteen tot productie werd overgegaan. De aanduiding BSh-2 werd veranderd in Il-2 en in maart 1941 werden de eerste toestellen in dienst genomen.

VariantenBewerken

  • Il-2
    • Dit was het originele toestel. Het bezat eerst een AM-35A of AM-37 motor, maar die werden al snel vervangen door een AM-38 motor met een vermogen van 1680 pk. Dit werd de standaardmotor voor de Il-2. De bewapening bestond uit twee 20 mm ShVAK kanonnen en twee 7,62 mm ShKAS mitrailleurs, zes 82 mm RS-82 raketten en 400 kg bommenlast.
  • Il-2M
    • Tijdens het inzetten van de eerste Il-2 bleek dat het toestel veel te kwetsbaar werd door het ontbrekende achterwaarts vurende wapen. Daarom kreeg de Il-2M als belangrijkste verbetering een 12.7 UBT mitrailleur achter in de cockpit. Ook werden de 20 mm kanonnen vervangen door de 23mm V.Ya-23, en er werd nog meer bepantsering aangebracht waardoor het totale gewicht ervan nu zo’n 990 kg bedroeg. Om de prestaties van het toestel niet al te veel naar beneden te halen werd een AM-38F met een vermogen van 1720 pk geïnstalleerd.
  • Il-2 type 3M
    • Dit was een poging om een anti-tank vliegtuig te ontwikkelen. Deze versie kreeg twee 37 mm Nudelman-Suranov NS-37 kanonnen in gestroomlijnde gondels onder de vleugels. De 37 mm kanonnen konden het dikke pantser van de tot dan toe zwaarste Duitse tank, de Tiger I, doorboren. De 23 mm kanonnen werden verwijderd en de bommenlast werd veranderd van 600 naar 200 kg.
  • Il-2 type 3
    • In 1944 werd er meer duraluminium beschikbaar in de Sovjet-Unie. De Il-2 kreeg daardoor vleugels van metaal. De vleugels werden ook meer naar achteren gericht en de uiteinden werden recht in plaats van elliptisch.
  • Il-2T
    • Dit was een speciale marineuitvoering van de Il-2, die dienst gedaan heeft bij de Zwarte zee vloot. Het toestel kreeg een 533 mm torpedo voor de rol als torpedobommenwerper.
  • Il-2U
    • De Il-2U was een tweezits uitvoering voor training. De bewapening bestond uit twee 7.62 mm machinegeweren, twee 82 mm raketten en 200 kg bommenlast.

Specificaties (Il-2M3)Bewerken

Algemene specificatiesBewerken

  • Bemanning: 2
  • Spanwijdte: 14.60m
  • Lengte: 12.00 m
  • Hoogte: 4.17 m
  • Vleugeloppervlakte: 38.50 m²
  • Leeggewicht: 4350 kg
  • Maximaal gewicht: 6400 kg
  • Aandrijving: 1 x vloeistofgekoelde Mikulin Am-38F met een vermogen van 1770 pk

PrestatiesBewerken

  • Maximale snelheid: 415 km/u
  • Actieradius: 720 km
  • Dienstplafond: 5500 m
  • Klimsnelheid: 10.4 m/s

BewapeningBewerken

  • Boordgeschut:
  • 2 x 23 mm VYa-23 kanonnen in de vleugels (vast, voorwaarts vurend)en
  • 2 x 7.62 mm ShKAS machinegeweren (vast, voorwaarts vurend) en
  • 1 x 12.7 Berezin UBT beweegbaar machinegeweer achter in de cockpit.
  • Raketten: 8 x RS-82 of 4 x RS-132 raketten
  • Bommen: tot 600 kg bommenlast

In oktober 1944 stopte de productie van de Il-2 ten gunste van de Iljoesjin Il-10.

Externe linkBewerken

  Zie de categorie Ilyushin Il-2 van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
  1. Iljoesjin is de Nederlandse transliteratie van het Russische Ильюшин. Als internationale handelsnaam gebruikt Iljoesjin de Engelse transliteratie, Ilyushin.