Identitaire beweging

De Identitaire beweging is een pan-Europese extreemrechtse beweging die pleit voor het behoud van de nationale identiteit en een terugkeer naar 'traditionele waarden' van de Westerse wereld zoals de vooroorlogse christelijke leer en het klassieke gezin.[1] Alles wat vreemd is aan de eigen identiteit wordt gezien als een bedreiging voor de Westerse cultuur. Samenkomsten worden vaak gedreven door bezorgdheid over het verliezen van de eigen cultuur waarbij politieke correctheid wordt verworpen als oikofobie.

Een Duits lid van de Identitaire beweging tijdens een demonstratie van Pegida in Dresden in 2015

De Identitaire beweging is pan-Europees, dat wil zeggen dat zij zich baseert op een veronderstelde gedeelde Europese identiteit, maar met behoud van de nationale identiteit. De beweging is door de Duitse binnenlandse veiligheidsdienst in 2019 geclassificeerd als extreemrechts.[2] Ze vertoont gelijkenissen met het Amerikaanse alt-right.

OorsprongBewerken

De Identitaire beweging werd in 2002 in Frankrijk als anti-moslimpartij opgericht door onder andere Fabrice Robert en Guillaume Luyt, onder de naam "Bloc Identitaire – Mouvement social européen". In 2005 deed een plaatselijke afdeling in Nice voor het eerst mee aan kantonverkiezingen onder de naam "Nissa Rebela". Deze groep werd opgericht door Phillipe Vardon en Benoit Loeuillet.In 2009 werd deze omgevormd tot een landelijke politieke partij.

In 2016 werd de Bloc Identitaire hernoemd tot Les Identitaires. De Franse tak heeft een jongerenafdeling die de naam Génération Identitaire (GI), of in het Engels Generation Identity draagt. Génération Identitaire werd lange tijd geleid door Phillipe Vardon.

Buiten FrankrijkBewerken