Hoofdmenu openen

I'm gonna be (500 miles)

single van The Proclaimers

I’m gonna be (500 miles) is een single in marstempo van The Proclaimers. Het is afkomstig van hun album Sunshine on Leith.

I’m gonna be (500 miles)
Single van:
The Proclaimers
Van het album:
Sunshine on Leith
(Cover op en.wikipedia.org)
B-kant(en) Better days
Uitgebracht nazomer 1988
Opname 1988
Genre folkrock
Duur 3:37
Label Chrysalis Records
Schrijver(s) Charlie Reid, Craig Reid
Producent(en) Pete Wingfield
Hoogste positie(s) in de hitlijsten
  • (1) Australië (1988/9), Nieuw-Zeeland (1988/9)
  • (3) VS (1993)
  • (5) Oostenrijk (1993)
  • (11) VK (1988/9)
  • (14) Ierland (1988/89)
  • (36) Zwitserland (1993)
  • (40) Duitsland (1993)
  • (42) België (Ultratop, 1993)
The Proclaimers
1987
Make my heart fly
  1988
I’m gonna be (500 miles)
  1988
Sunshine on Leith
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Inhoud

GeschiedenisBewerken

Het lied is geschreven tijdens een verblijf in Aberdeen, midden 1987. De band maakte zich op voor een optreden. Craig Reid zat achter een piano en het lied vloeide binnen een uurtje uit zijn hand. Hij had wel door dat het een goed nummer was, maar dat het zou uitgroeien tot het populairste nummer van The Proclaimers had hij niet verwacht. Hij constateerde later dat de opbrengst van I’m gonna be vijf keer zo hoog was als de opbrengst van hun andere repertoire tezamen.

Het origineel kwam in een aantal hitparades terecht, maar succes in de VS en Canada en een aantal landen op het Europa kwam pas in 1993 toen het te horen/zien was in de film Benny & Joon.

HitnoteringBewerken

De single werd een “langzame” hit in de UK Singles Chart. In 1988 en 1989 stond I’m gonna be elf weken in de lijst met als piek plaats 11. In de jaren 2007 en 2008 kwam het plaatje nog vier keer terug met in totaal veertien weken. Die hitnoteringen in 2007 en 2008 waren het gevolg van het uitbrengen van een versie gemaakt voor Comic Relief met medewerking van Peter Kay, Matt Lucas en Andy Pipkin. Deze versie stond mede dankzij een videoclip van Peter Kaye met een Britse sterrenparade, dertien weken in de lijst, waarvan drie weken op nummer 1, maar haalde ook het origineel weer boven. Het origineel verkocht trouwens ook redelijk goed in Australië, Nieuw-Zeeland en Ierland (nr. 14).

De Nederlandse Top 40 , de Nederlandse Mega top 50, de Belgische BRT Top 30 kennen het plaatje nauwelijks. Het stond een aantal weken in de tipparade(s), maar daar bleef het bij. In de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 stond het slechts een week genoteerd en wel op plaats 42.

Radio 2 Top 2000Bewerken

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000[noot 1]
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18
I’m gonna be (500 miles) - - - - - - - - - - - - - - - - 1911 436 350 280
  1. Een getal geeft de plaats aan; een '*' dat het nummer niet genoteerd kon zijn, omdat het nog niet was uitgekomen, een '-' dat het nummer niet genoteerd was en een '?' betekent dat de notering nog niet verwerkt is. Een vetgedrukt getal geeft aan dat dit de hoogste notering betreft.

CoversBewerken

Andere artiesten probeerden een graantje mee te pikken van het succes, waaronder de Belgische band Filet d’Anvers, die het zong onder de titel As kik zat ben. Andere artiesten als Andreas Gabalier en Alexander Rybak zongen het onder 500 Miles, Montanya onder Siebenmeilentiefel.