Hoofdmenu openen

Hendrik II van Nassau-Beilstein

Graaf van Nassau-Beilstein (1374-1412)

Hendrik II van Nassau-Beilstein († kort na 12 oktober 1412)[1] was graaf van Nassau-Beilstein, een deel van het graafschap Nassau. Hij stamt uit de Ottoonse Linie van het huis Nassau.

Hendrik II
Nassau wapen.svg Graaf van Nassau-Beilstein
Regeerperiode 1378-1412
Mederegent Reinhard
Voorganger Hendrik I
Opvolger Johan I
Huis Nassau-Beilstein
Vader Hendrik I van Nassau-Beilstein
Moeder Imagina van Westerburg
Geboren ?
Gestorven kort na 12 oktober 1412
Begraven Dom van Mainz
Partner Catharina van Randerode
Religie Rooms-katholiek
Wapenschild
Wapen van de Ottoonse Linie

BiografieBewerken

Hendrik was de oudste zoon van graaf Hendrik I van Nassau-Beilstein en Imagina van Westerburg,[2][3][4][5] dochter van heer Siegfried I van Westerburg en Adelheid van Solms[3].

Hendrik was sinds 1374 mederegent van zijn vader.[3] Na het overlijden van zijn vader nam Hendrik samen met zijn broer Reinhard de regering over. Hendrik resideerde op slot Beilstein en naam de titel "heer van Beilstein" aan, Reinhard resideerde op de burcht Liebenscheid. Het graafschap bleef echter ongedeeld; beide broers regeerden gezamenlijk. Het lukte de broers de financiële toestand van het graafschap te verbeteren en talrijke rechten die hun vader verpand had weer in te lossen. Het lukte hen eveneens de hoogheidsrechten op de heerlijkheid Westerwald te verdedigen tegen de heren van Westerburg en de heren van Runkel.

In de strijd om de heerlijkheid Heinsberg, een erfenis van zijn grootmoeder Adelheid van Heinsberg, kreeg Hendrik van hertog Willem II van Gulik in 1380 als schadevergoeding een jaarlijkse rente van 50 goudgulden uit de Blankenburgse herfstbede.

Hendrik was in 1406 aanwezig op de Rijksdag van Mainz. Hier hoorde hij tot de rijksstanden die een compromis tussen rooms-koning Ruprecht en de Marbacher Bund moesten bereiken.

Hendrik overleed vermoedelijk kort na 12 oktober 1412. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Johan. Hendrik werd begraven in de Dom van Mainz.[2]

Huwelijk en kinderenBewerken

Hendrik huwde vóór 5 juni 1383[2] met Catharina van Randerode († 1415 of later),[2] dochter van heer Arnold II van Randerode en Erprath en Maria van Sayn[3]. Catharina werd begraven in de Dom van Mainz.[2]
Uit dit huwelijk werden geboren:[2][3][4][5]

  1. Catharina († 6 september 1459), huwde op 19 januari 1407 met graaf Reinhard II van Hanau-Münzenberg († 26 juni 1451).
  2. Johan († juli 1473), volgde zijn vader op.
  3. Willem († 18 april 1430; begraven in de Dom van Mainz), was Oberamtmann van het Eichsfeld 1425, kanunnik van de Dom van Mainz, provoost 1419-1430, kanunnik van de Dom van Keulen 1430 en kanunnik van de Dom van Speyer.
  4. Hendrik († 12 september 1477), was sinds 1425 mederegent van zijn broer Johan.
  5. Dochter († vóór 1430; begraven in de Dom van Mainz).