Hoofdmenu openen

Gorée is een eiland op vier kilometer van Dakar, voor de kust van Senegal. Het is slechts 900m bij 300m groot. Van de 16e tot de 19e eeuw zou het een van de centra van de trans-Atlantische slavenhandel zijn geweest.

Eiland Gorée
Werelderfgoed cultuur
De haven van Gorée
De haven van Gorée
Land Vlag van Senegal Senegal
UNESCO-regio Afrika
Criteria vi
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 26
Inschrijving 1978 (2e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

Inhoud

GeschiedenisBewerken

 
Kaart van het eiland Goeree[1]

Het eiland werd in de 15e eeuw ontdekt door de Portugezen. In 1617 werd het gekoloniseerd door de Nederlanders die het tegen geringe kosten van een plaatselijke heerser hadden gekocht. Een tijdlang was het in het bezit van de West-Indische Compagnie, die het naar het Zuid-Hollandse voormalige eiland Goeree noemde (zie Senegambia). De WIC bouwde twee forten op het eiland: Fort Nassau op de heuvel en Fort Oranje. In 1663 verloren de Nederlanders het eiland aan Engeland. Het jaar daarop heroverde Michiel de Ruyter het. In 1677 kwam het eiland in Franse handen. In 1758 werd het weer Engels. In 1763 moesten de Engelsen het teruggeven aan de Fransen volgens de bepalingen van het Verdrag van Parijs. Later[wanneer?] voegden de Fransen het bij hun kolonie Senegal. In de 19e eeuw werd Gorée een van de Vier Gemeenten. De Fransen bouwden er een kustbatterij, het fort D'Estrées – tegenwoordig een museum. Gorée bleef Frans tot de onafhankelijkheid van Senegal in 1960.

Door de invloeden van de verschillende overheersers (Portugezen, Hollanders, Britten en Fransen) heeft het eiland een bijzonder karakter. De felgekleurde huizen geven het een mediterrane tint, de architectuur heeft ook Arabische kenmerken. Op het eiland wonen 1200 mensen van wie 800 moslims en 400 christenen; er staat zowel een moskee als een kerk.

WerelderfgoedBewerken

Het eiland staat sinds 1978 op de werelderfgoedlijst van UNESCO omdat het een van de belangrijkste getuigenissen zou zijn van de trans-Atlantische slavenhandel. Men kan er het Maison des esclaves bezoeken, dat het enige overgebleven slavenhuis op het eiland zou zijn, en dat is gerestaureerd om aan het nageslacht de wrede geschiedenis van het eiland mee te geven.

Uit onderzoek blijkt echter een andere versie van de historische betekenis van het eiland. Volgens deze versie maakt het eiland deel uit van een mythe. La maison des esclaves was het huis van een welgestelde vrouw, en in het huis woonden enkele huisslaven.[2] Vanaf Gorée werden wel slaven getransporteerd, maar het eiland was bijlange na geen belangrijk transitoord voor slaven op weg naar Amerika.

TriviaBewerken

 
Het fort D'Estrées op het eiland Gorée

In maart 1991 werd hier door 50 drummers en 80 zangers onder leiding van meesterdrummer Doudou N'Diaye Rose het album Djabote opgenomen. Deze cd en de daaraan gekoppelde documentaire zorgde voor een grote toename in de interesse voor sabarmuziek en -dans uit Senegal.[bron?]

De reggae band Steel Pulse heeft over het eiland Gorée het nummer Door of no return gemaakt, dat is verschenen op het album African Holocaust (2004). Marcus Miller noemde zijn nummer Gorée (Go-ray) naar het eiland.

Externe linkBewerken