Friedrich Wiese

Duits officier (1892-1975)

Friedrich Wiese (Nordhastedt, 5 december 1892 - Gießen, 13 februari 1975) was een Duitse officier en General der Infanterie tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Friedrich Wiese
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren 5 december 1892
Nordhastedt, Sleeswijk-Holstein, Duitse Keizerrijk
Overleden 13 februari 1975
Gießen, Opper-Hessen, West-Duitsland
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Rijk
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Vlag van Duitsland tijdens de geallieerde bezetting Duitsland
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Prussia (1816).svg Pruisische leger
War Ensign of Germany (1903-1918).svg Deutsches Heer
War Ensign of Germany (1922–1933).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1914 - 1945
Rang Collar tabs for the Generals of the Heer.svg General (Wehrmacht).svg
General der Infanterie
Eenheid Infanterie-Regiment "von Manstein" Nr. 84
2. Masurisches Infanterie-Regiment Nr. 147
Führerreserve
19 december 1944 -
8 mei 1945
Bevel 1e bataljon/ 116e Infanterieregiment
1 oktober 1936 -
december 1940
39e Infanterieregiment
/ 26e Infanteriedivisie
December 1940 -
15 april 1942
26e Infanteriedivisie
15 april 1942 -
5 augustus 1943
35e Legerkorps
5 augustus 1943 -
januari 1994
en
februari 1944 -
25 juni 1944
19e Leger
29 juni 1944 -
15 december 1944
8e Legerkorps
20 maart 1945 -
18 april 1945[1]
11e Legerkorps
6 april 1945 -
8 mei 1945
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen zie onderscheidingen
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

LevenBewerken

Friedrich Wiese werd op 5 december 1892 in Nordhastedt geboren.

Eerste WereldoorlogBewerken

Op 4 augustus 1914 trad hij in dienst van het Koninklijke Pruisisch leger. Hij kwam in het Infanterie-Regiment "von Manstein" Nr. 84 in Schleswig. Op 6 november 1915 werd hij tot Leutnant der Reserve in het 2. Masurisches Infanterie-Regiment Nr. 147 benoemd. Wiese nam aan gevechten in Frankrijk deel, en werd met zijn regiment eind 1915 naar Rusland overgeplaatst. Als een compagniecommandant van een MG-compagnie, nam hij in 1919 deel aan gevechten in het Balticum. Op 1 september 1919 werd hij in de rang van een Oberleutnant uit de actieve dienst ontslagen.

InterbellumBewerken

Hij ging in de rang van een Leutnant in dienst van de Hamburgse politie. Hier kreeg hij werk als een pelotons- en Hundertschaftsführer, in diverse stafafdelingen, en als een tactiekdocent aan de officiersschool, en in het begin van 1934 als stafchef van een nationale politiedirectie.

Tweede WereldoorlogBewerken

Op 1 augustus 1935 werd Wiese als Major in de Wehrmacht opgenomen. Na een functie gehad te hebben bij het 69e Infanterieregiment, werd hij tot commandant van het 1e Bataljon van het 116e Infanterieregiment in Gießen benoemd. Als zodanig werd hij op 6 januari 1938 bevorderd tot Oberstleutnant. Met zijn bataljon verhuisde hij toen bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in de zomer van 1939 naar posities in het westen, voordat hij deel nam aan de slag om Frankrijk. Op 10 december 1940 nam Wiese het commando van de 39e Infanterieregiment over. Op 1 juni 1941 werd hij bevorderd tot Oberst. Aan het einde van de lente van 1941 werd zijn regiment naar het oosten overgeplaatst. Aan het begin van operatie Barbarossa viel hij met zijn regiment centraal-Rusland aan. Na de opmarsen van 1941, vocht het regiment in de winter van 1941/42 in de posities bij Rzjev. Vanwege zijn verdiensten werd hij op 14 april 1942 met het Ridderkruis van het IJzeren Kruis onderscheiden. Op 15 april 1942 werd hij met het commando van het 26e Infanteriedivisie belast. Op 1 september 1942 werd Wiese bevorderd tot Generalmajor. Daarmee werd hij ook tot commandant van het 26e Infanteriedivisie benoemd. Op 1 januari 1943 werd hij bevorderd tot Generalleutnant. Op 5 augustus 1943 droeg hij het commando van de divisie weer over, en werd met leiding van het 35e Legerkorps belast. Op 1 oktober 1943 werd hij bevorderd tot General der Infanterie. Daardoor werd hij ook tot Kommandierender General van het 35e Legerkorps benoemd.

Einde van de oorlogBewerken

Begin april 1945 tot het einde van oorlog tot Kommandierender General van het 11e Legerkorps benoemd. Hij moest in het gebied rond Olmütz voor het Rode Leger capituleren. Verder is er niks bekend over zijn leven na de oorlog.

Militaire carrièreBewerken

Koninklijke Pruisisch leger/Deutsches Heer:

Polizei:

Wehrmacht:

OnderscheidingenBewerken

Externe linksBewerken