Hoofdmenu openen

Friedrich Cerha

dirigent uit Oostenrijk

BiografieBewerken

  • In 1935, amper 9 jaar oud, begon hij met zijn eerste composities. Het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog maakte een abrupt einde aan zijn jeugd.
  • In 1943 werd hij voor de Wehrmacht opgeroepen, maar ondanks dat, bleef hij actief in een verzetsbeweging. Hij studeerde aan de Akademie für Musik und Darstellende Kunst en aan de universiteit te Wenen en slaagde in 1951 met een dissertatie over het onderwerp Turandot in de Duitse literatuur.
  • In 1956 kreeg hij een studiebeurs voor Rome, alwaar hij tot 1957 verbleef. Samen met Kurt Schwertsik richtte hij in 1958 het ensemble die Reihe op, om nieuwe werken te presenteren. Dit ensemble maakte al snel naam met uitvoeringen van muziek van de Weense School (o.a. Schönberg, Berg, Webern) en van eigentijdse componisten. Verder leidde hij de Camerata Frescobaldiana. Vanaf 1959 werkte hij aan het conservatorium van Wenen.
  • In 1960 werd hij artistiek leider van de afdeling voor elektronische muziek en docent aan de Wiener Musikakademie.
  • In 1969 werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Wiener Musikakademie. Van 1976 tot 1987 bekleedde hij een professoraat voor compositie, notatie en interpretatie van nieuwe muziek.
  • Vanaf 1969 trad hij op als dirigent bij internationale festivals en als gastdirigent bij diverse belangrijke operagebouwen. In de lijn van de klankwereld van Alban Berg instrumenteerde hij in de jaren 1977-1978 het onvoltooide derde bedrijf van Bergs opera Lulu, die op 24 februari 1979 in Parijs in première ging.
  • In 1986 ontving hij de Oostenrijkse staatsprijs. Tijdens de laatste Biënnale van Venetië, oktober 2006, werd hij onderscheiden met de Gouden Leeuw. In 2012 werd de Ernst von Siemens Muziekprijs aan hem toegekend.

WerkenBewerken

Opera'sBewerken

  • Baal (1981, Salzburg)
  • Netzwerk (1981, Wenen)
  • Der Rattenfänger (1987, Graz)
  • Der Riese vom Steinfeld (1999)

Overige werkenBewerken

  • Koorwerken, zoals:
    • Momente (2006)
  • Liederen, zoals:
    • Im Namen der Liebe (1999)
  • Orkestwerken zoals:
    • Impulse (1996)
    • Hymnus (2000)
  • Concerten, zoals het
  • Kamermuziek, zoals:
    • Rapsodie voor viool en piano (2001)
    • Vijf stukken voor klarinet, cello en piano (2001)
  • Requiem (2004)

Externe linksBewerken