Filips VII van Waldeck-Wildungen

Duits graaf (1613-1645)

Filips VII van Waldeck-Wildungen (Alt-Wildungen, 25 november 1613 - Tábor, 24 februari 1645) was van 1638 tot aan zijn dood graaf van Waldeck-Wildungen. Hij behoorde tot het huis Waldeck.

LevensloopBewerken

Filips VII was de tweede en oudst overlevende zoon van graaf Christiaan van Waldeck-Wildungen uit diens huwelijk met Elisabeth van Nassau-Siegen, dochter van graaf Johan VII van Nassau-Siegen. In 1638 volgde hij zijn vader op als graaf van Waldeck-Wildungen, terwijl zijn broer Johan II graaf van Waldeck-Landau. In 1639 werd Filips opgenomen in de Vruchtdragende Gezelschap, met als gezelschapsnaam de Tedere.

Als graaf van Waldeck-Wildungen was Filips eveneens in het bezit van de heerlijkheid Tonna. Nadat deze tijdens de Dertigjarige Oorlog volledig werd verwoest, schaarde Filips zich achter keizer Ferdinand III en koos hij partij tegen de Zweden. Hij werd officier in het keizerlijk leger en nam op 24 februari 1645 deel aan de voor de Zweden zegerijke Slag bij Tábor, in Bohemen. Hierbij werd hij gevangengenomen en door de Zweden doodgeschoten.

Huwelijk en nakomelingenBewerken

Op 26 oktober 1634 huwde hij in Frankfurt am Main met Anna Catharina (1610-1650), dochter van graaf Lodewijk II van Sayn-Wittgenstein. Ze kregen zes kinderen:

Externe linkBewerken