Hoofdmenu openen

De Europese Vrije Alliantie (EVA) is een Europese politieke partij, die streeft naar maximale autonomie voor de volkeren en regio's in Europa. In de Europese Vrije Alliantie zijn zo'n 40 regionalistische dan wel autonomistische democratische partijen verenigd uit meer dan tien lidstaten van de Europese Unie.

Europese Vrije Alliantie
EFA
European Free Alliance.svg
Personen
Voorzitter Vlag van Spanje Lorena Lopez de Lacalle (EA)
Secretaris - Generaal Vlag van Spanje Jordi Solé Ferrando (ERC)
Geschiedenis
Opgericht 9 juli 1981
Algemene gegevens
Actief in Europees Parlement
Hoofdkantoor Boomkwekerijstraat 1
1000, Brussel, België
Ideologie Regionalistisch, Autonomistisch, Progressief Nationalistisch
Kleuren      Paars
Jongerenorganisatie European Free Alliance Youth
Europese fractie Groenen-EVA (7/11)
ECH (4/11)
Website www.e-f-a.org
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Europese Unie

Inhoud

GeschiedenisBewerken

Voordat de Europese Vrije Alliantie in 1981 werd opgericht zaten de verschillende regionalistische partijen verspreid over andere fracties in het Europees parlement. Bij de eerste Europese verkiezingen in 1979 behaalde vier regionalistische partijen vijf verkozen. Maar zowel de Volksunie (Onafhankelijken), FDF/RW (Niet-ingeschrevenen), Südtiroler Volkspartei (EVP) als de Scottish National Party (EPD) kwam in verschillende fracties terecht. In 1981 besloten de Volksunie, FNP, Onhafankelijke Fianna Fáil, PDG, POBL en de A-LAN samen met drie observerde leden (UPC, POC en CDC) om de EVA op te richten. Echter bleven de leden in het parlement in verschillende fracties zetelen. Ook na de verkiezingen van 1984 bleef de partij verdeeld onder verschillende fracties. Pas na de verkiezingen van 1989 verenigden de EVA zich in de zogenaamde Regenboogfractie. Deze fractie telde 13 leden. Echter, parlementsleden van de regionalistische partijen Batasuna, CiU en de Südtiroler Volkspartei weigerden om toe te treden tot de fractie. Na de verkiezingen van 1994 verloor de Regenboogfractie 10 zetels. De overige drie leden sloten zich vervolgens aan bij de Europese Radicale Alliantie. Na de verkiezingen van 1999 maakte de EVA deel uit van de fractie van De Groenen/Vrije Europese Alliantie, om in groter verband meer toegang te hebben tot parlementaire commissies. Op 26 maart 2004 werd EVA opgericht als politieke partij, overeenkomstig de nieuwe EU-richtlijn en op 13 oktober werd EVA door de Europese Unie als Europese politieke partij erkend.

Doel en programmaBewerken

De EVA staat voor "een Europa van vrije volkeren, gebaseerd op het principe van subsidiariteit, die geloven in solidariteit met elkaar en met de volken van de wereld."

Zij streeft de volgende doelen na:

  • de bescherming van mensenrechten en rechten van volkeren;
  • milieubescherming en een duurzame ontwikkeling;
  • de bouw van een rechtvaardige samenleving met politieke solidariteit die vooruitgang, sociale cohesie en gelijke kansen stimuleert;
  • de heroriëntatie van de Europese Unie, die te veel is beïnvloed door haar economische oorsprong en die te veel nadruk legt op liberalisatie, concurrentie en centralisatie;
  • het uitoefenen van democratische politieke activiteiten op een geweldloze wijze;
  • de afschaffing van kernenergie en de ontwikkeling van alternatieve energiebronnen;
  • het zeker stellen van de deelname van regio's met constitutionele bevoegdheden in de besprekingen van de Raad van de Europese Unie die betrekking hebben op zaken die onder de wettige competentie van die regio's vallen, teneinde de erkenning van historische naties en regio's te bevorderen;
  • een directe toegang voor historische naties en regio's tot het Hof van Justitie;
  • democratische hervormingen van de Europese instellingen en de versterking van de rol van het Comité van de Regio's;
  • het verdedigen en handhaven van de taalkundige en culturele verscheidenheid van de EU.

StructuurBewerken

(Voormalig) voorzittersBewerken

Tijdspanne Voorzitter
2004–2009   Nelly Maes
2010–2014   Eric Defoort
2014-2018   François Alfonsi
2018–heden   Lorena Lopez de Lacalle

De EVA kent een algemene vergadering, een bureau en een secretariaat.

De hoogste bevoegdheid ligt bij de algemene vergadering, waar elk volledig lid één stem heeft.

Uitsluitend politieke partijen kunnen volledig lid worden de EVA. Alleen zij hebben stemrecht in de algemene vergadering.

Een partij die zich bij de EVA wil aansluiten, moet eerst worden toegelaten als waarnemend lid. Na minimaal een jaar kan de partij worden toegelaten als volledig lid.

In principe wordt een natie/regio vertegenwoordigd door niet meer dan één politieke partij. Een andere partij uit dezelfde regio kan slechts lid worden met instemming van de partij uit die regio die reeds eerder lid was. In dat geval vormen deze partijen samen één delegatie, dus met een stem in de algemene vergadering, tenzij de algemene vergadering met een tweederdemeerderheid van de volledige leden anders besluit. (Huishoudelijk reglement, artikel 5).

Bij uitzondering worden individuele politici toegelaten als lid, maar deze hebben geen stemrecht.

Het bureau kan partijen en personen de status van "vrienden van de EVA" geven. Zij zijn dan geen lid van de EVA, maar wel met de EVA geassocieerd. Deze status kan bijvoorbeeld worden toegekend aan regionalistische partijen van buiten de Europese Unie, of aan vreedzame regionalistische activisten.

Geen lidBewerken

Andersom is de Partij voor het Noorden in gesprek met de Fryske Nasjonale Partij over het vormen van één nationale en Europese lijst en delegatie.

Het Fédéralistes Démocrates Francophones is niet als lid toegelaten, omdat deze partij zich cultuurimperialistisch opstelt, hetgeen niet in overeenstemming is met het programma van de EVA.

De Lega Nord is enige tijd lid geweest, totdat ze zich xenofoob ging opstellen. De Union für Südtirol moest de EVA in 2006 verlaten toen een verklaring tegen islamofobie niet ondertekend werd.

Fractie in het Europees parlementBewerken

Op 26 maart 2010 koos de algemene vergadering van de EVA Eric Defoort tot nieuwe voorzitter[1]. Defoort volgt Nelly Maes van de verdwenen Sociaal-Liberale Partij[2] op.

LedenBewerken

Tussen haakjes het Europese land of de landen waar de regio in ligt of de bevolkingsgroep in woont die de partij vertegenwoordigen wil:

Natie/regio Land Partij Europees Parlement (2014-2019)
  Vlaanderen   België Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) 4 zetels ECH
  Friesland   Nederland Fryske Nasjonale Partij (FNP) geen verkozenen
  Åland   Finland Ålands Framtid geen verkozenen
  Baskenland   Spanje Aralar geen verkozenen
  Valle d'Aosta   Italië Autonomie Liberté Participation Écologie (ALPE) geen verkozenen
  Beieren   Duitsland Bayernpartei geen verkozenen
  Galicië   Spanje Bloque Nacionalista Galego (BNG) 1 zetel Groenen/VEA
  Aragón   Spanje Chunta Aragonesista (Cha) geen verkozenen
  Oost-Friesland   Duitsland Die Friesen geen verkozenen
  Baskenland   Spanje /   Frankrijk Eusko Alkartasuna (EA) geen verkozenen
  etnische Slovenen in   Karinthië   Oostenrijk Enotna Lista (EL) geen verkozenen
  Catalonië   Spanje Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) 2 zetels Groenen/VEA
  etnische Sorben   Duitsland Lausitzer Allianz (LA) geen verkozenen
  Fiume   Kroatië Lista za Rijeku geen verkozenen
  Veneto   Italië Liga Veneta Repubblica (LVR) geen verkozenen
  etnische Hongaren   Slowakije Magyar Kereszténydemokrata Szövetség (LVR) geen verkozenen
  Cornwall   Verenigd Koninkrijk Mebyon Kernow (MK) geen verkozenen
  Moravië   Tsjechië Moravské zemské hnutí geen verkozenen
  Savoye   Frankrijk /   Italië Mouvement Région Savoie (MRS) geen verkozenen
  etnische Macedoniërs in Bulgarije   Bulgarije Omo Ilinden Pirin (Omo) geen verkozenen
  Andalusië   Spanje Partido Andalucista (PA) geen verkozenen
  Occitanië   Frankrijk Partit Occitan (PÒc) geen verkozenen
  Wales   Verenigd Koninkrijk Plaid Cymru 1 zetel Groenen/VEA
  Corsica   Frankrijk Partitu di a Nazione Corsa (PNC) geen verkozenen
  Sardinië   Italië Partito Sardo d'Azione (PSd'Az) geen verkozenen
  Balearen   Spanje Federació PSM-Entesa Nacionalista (PSM-Entesa) geen verkozenen
  etnische Macedoniërs in Grieks-Macedonië   Griekenland Florina geen verkozenen
  Silezië   Polen Ruch Autonomii Śląska (RAS) geen verkozenen
  etnische Slovenen in   Italië Slovenska Skupnost (SSK) geen verkozenen
  Schotland   Verenigd Koninkrijk Scottish National Party (SNP) 2 zetels Groenen/VEA
  Denen en   Noord-Friezen in   Sleeswijk-Holstein   Duitsland Südschleswigscher Wählerverband (SSW) geen verkozenen
  etnische Duitsers in Zuid-Jutland   Denemarken Schleswigsche Partei (SP) geen verkozenen
  Zuid-Tirol   Italië Süd-Tiroler Freiheit geen verkozenen
  Bretagne   Frankrijk Union démocratique bretonne (UDB) geen verkozenen
  Noord-Catalonië   Frankrijk Unitat Catalana (UC) geen verkozenen
  Elzas   Frankrijk Unser Land geen verkozenen

ObserveerdersBewerken

Natie/regio Land Partij Europees Parlement
  Valencia   Spanje Bloc Nacionalista Valencia (BLOC) 1 zetel Groenen/VEA
  etnische Russen in Letland   Letland Latvijas Krievu savienība (LKS) geen verkozenen
Zuid-Italië   Italië L'Altro Sud-UDS geen verkozenen
  Canarische Eilanden   Spanje Nueva Canarias (NC) geen verkozenen
  Yorkshire   Verenigd Koninkrijk Yorkshire First (YF) geen verkozenen

Externe linkBewerken