Hoofdmenu openen

Ernst Heinrich Weber

psycholoog uit Heilige Roomse Rijk (1795-1878)
Ernst Heinrich Weber

Ernst-Heinrich-Weber (Wittenberg, 24 juni 1795 - 26 januari 1878) was een Duitse arts die wordt beschouwd als een van de grondleggers van de experimentele psychologie.

Korte biografieBewerken

Weber studeerde medicijnen aan de universiteit van Wittenberg. In 1818 werd hij aangesteld als assistent Professor in de vergelijkende anatomie aan de universiteit van Leipzig. In 1821 kreeg hij daar de leerstoel Anatomie en fysiologie. Rond 1860 werkte Weber samen met Gustav Fechner aan de psychofysica. Gedurende deze tijd formuleerde hij de Wet van Weber. In 1866 ging Weber met emeritaat.

WerkenBewerken

De belangrijkste publicaties van Ernst Heinrich Weber zijn:

  • Anatomia comparata nervi sympathici (1817)
  • De aure et auditu hominis et animalium (1820)
  • Tractatus de motu iridis (1821)
  • Wellenlehre (1825)

Samen met zijn broers Wilhelm Eduard Weber en Eduard Friedrich Weber schreef hij daarnaast:

  • Zus├Ątze zur Lehre vom Bau und von der Verrichtung der Geschlechtsorgane (1846)
  • Die Lehre vom Tastsinn und Gemeingef├╝hl (185l)
  • Annotationes anatomicae et physiologicae (1851)