Ernst August II van Hannover (bisschop)

bisschop
Ernst August II van Hannover.

Ernst August II van Hannover (Osnabrück, 17 september 1674 - aldaar, 14 augustus 1728) was van 1715 tot aan zijn dood prins-bisschop van Osnabrück en hertog van York en Albany. Hij behoorde tot het huis Hannover.

LevensloopBewerken

Ernst August II was de jongste zoon van Ernst August van Brunswijk-Lüneburg, keurvorst van Hannover, uit diens huwelijk met Sophia, dochter van keurvorst Frederik V van de Palts. Hij was een broer van koning George I van Groot-Brittannië.

Hij volgde een militaire carrière in dienst van keizer Leopold I. Eerst vocht Ernst August mee in de Negenjarige Oorlog en daarna in de Spaanse Successieoorlog. In 1708 speelde hij een actieve rol bij het Beleg van Rijsel. Nadat zijn oudste broer George I in 1714 koning van Groot-Brittannië was geworden, werd Ernst August als regent belast met het bestuur van het keurvorstendom Hannover.

Na de dood van Karel Jozef van Lotharingen werd de protestantse Ernst August in december 1715 prins-bisschop van Osnabrück, wat hij bleef tot aan zijn dood. In Hilter am Teutoburger Wald bevorderde hij de steenkoolbergbouw. Op 5 juli 1716 werd hij door zijn broer George I eveneens benoemd tot hertog van York en Albany en graaf van Ulster. Twee dagen eerder werd hij als ridder toegelaten tot de Orde van de Kousenband.

De ongehuwd en kinderloos gebleven Ernst August overleed in augustus 1728 in het Slot van Osnabrück. Vermoed wordt dat hij homoseksueel was, waarbij correspondentie met Johann Franz von Wendt als bewijs wordt aangewend. Na zijn dood werd hij bijgezet in de kapel van het Leineslot van Osnabrück. Na de Tweede Wereldoorlog werd zijn kist overgebracht naar het Welfenmausoleum in Hannover.

Voorganger:
Karel Jozef van Lotharingen
Prins-bisschop van Osnabrück
1715-1728
Opvolger:
Clemens August I van Beieren