Hoofdmenu openen

Wikipedia β

Ereveld Loenen

bouwwerk in Apeldoorn

Nationaal Ereveld Loenen is een erebegraafplaats gelegen in Loenen nabij Apeldoorn, die op 21 maart 1949 in gebruik werd genomen en op 18 oktober 1949 door prinses Wilhelmina officieel werd geopend. Er liggen bijna 4000 Nederlandse oorlogsslachtoffers.

Nationaal Ereveld Loenen
Het kapelletje
Het kapelletje
Voor slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog
Inhuldiging 18 oktober 1949
Locatie Loenen, Nederland
Verantwoordelijke Oorlogsgravenstichting

Inhoud

InrichtingBewerken

 
Elk graf heeft een liggende steen...

De inrichting van dit ereveld is zeer kenmerkend. De graven liggen in rijen langs paden die slingeren door een bosgebied met een totale oppervlakte van 17 hectare. Ook zijn er geen rechtopstaande stenen of kruisen te vinden. Elk graf heeft een liggende witte steen van uniform formaat en achter iedere steen staat voor zover bekend de geschiedenis van de overleden persoon.

Op het ereveld liggen niet alleen militairen, maar ook veel verzetsstrijders, politieke gevangenen, Engelandvaarders en slachtoffers van gedwongen tewerkstelling (Arbeitseinsatz) in nazi-Duitsland.

Jaren tachtigBewerken

Sinds de jaren tachtig is het ereveld niet alleen meer een rustplaats voor gesneuvelde soldaten uit de Tweede Wereldoorlog. Ook militairen die zijn omgekomen tijdens VN-missies kunnen hier begraven worden, of zelfs later herbegraven. De Nederlandse overheid is momenteel bezig om soldaten die in 'vijandelijke' bodem een veldgraf hebben gekregen te herbegraven op het ereveld.

ArbeitseinsatzBewerken

Een aantal maanden na de Nederlandse overgave aan het nazi-Duitsland werd door de Duitse overheid de Arbeitseinsatz ingesteld. Dit had tot gevolg dat in het verloop van de oorlog zo'n 500.000 Nederlandse mannen gedwongen moesten werken voor het Duitse rijk[1]. Zo'n 29.000 hebben het niet overleefd waarvan een deel werd begraven op het ereveld.

Kapel en monumentenBewerken

Centraal op dit ereveld bevindt zich een kapel. In deze kapel staat een eikenhouten schrijn met 42 gedenkboeken. In deze boeken staan de namen van circa 125.000 Nederlandse oorlogsslachtoffers waarvan de graflocatie niet bekend of niet aanwijsbaar is. Op deze manier worden deze personen toch herdacht. De opzichter van het ereveld slaat iedere dag een pagina van een boek om. Aan de wand van de kapel hangt een bord met de namen van de Engelandvaarders die zijn omgekomen. Velen van hen stierven onderweg en hebben een zeemansgraf gekregen.

Links naast de kapel staat het monument 'De vallende man' van beeldhouwer Cor van Kralingen. Bij dit monument vindt ieder jaar op 4 mei een kranslegging plaats.

Op 19 januari 2012 werd op het ereveld een monument onthuld ter nagedachtenis aan KNIL-militairen die op 19 januari 1942 waren omgebracht door Japanse militairen na capitulatie bij de Strijd om Tarakan (1942). Het monument was een initiatief van Wieteke van Dort.

DNA-onderzoek naar de 28 onbekende dodenBewerken

In mei 2009 is gestart met DNA-onderzoek betreffende de achtentwintig onbekende doden op het ereveld. Al deze Nederlanders waren op de Waalsdorpervlakte gefusilleerd en in Loenen begraven als onbekende.

  • In 2010 kon door DNA-onderzoek het stoffelijk overschot van Gerard Putter worden geïdentificeerd. In februari 2010 werd in het bijzijn van Putters familie een steen op het graf gezet met zijn naam erop.
  • In 2015 werd door DNA onderzoek de identiteit van twee Amsterdammerse verzetsstrijders vastgesteld: Douwinus Janse (31) en Karel Walet (28). Tegelijkertijd kon door historisch onderzoek ook de nationaliteit worden vasgesteld van Eliazer Pachter (30), zij werden alle drie op dezelfde dag gefusilleerd.[2][3].

Enkele bekende namen op Nationaal Ereveld LoenenBewerken

AfbeeldingenBewerken

LiteratuurBewerken

  • J.Heerze - Ereveld Loenen laatste rustplaats van Nederlandse oorlogsslachtoffers
  • Henk Berends - Woeste Hoeve 8 maart 1945 - ISBN 90 297 1241 4
  • Corrie ten Boom - Vader ten Boom man Gods

Zie ookBewerken

Externe linkBewerken