Hoofdmenu openen

Emile Pierre Mulle de ter Schueren (Gent, 6 augustus 1798 - Nevele, 28 mei 1886) was een Belgisch edelman.

LevensloopBewerken

Emile-Pierre was de enige zoon van Pierre-Bernard Mulle (1755-1810) en van Marie-Josephine Delcambe (1773-1798), dochter van Pierre Delcambe, griffier van Tielt-ten-Hove en Hulswalle en in de Franse tijd vrederechter van het kanton Tielt. Ze overleed in het kinderbed. De familie Mulle, oorspronkelijk uit Sint-Eloois-Vijve, was politiek zeer actief en bepaalde het beeld van het 19de-eeuwse socioculturele leven in Tielt.

Emile trouwde in Dentergem in 1825 met Adélie van der Meulen (1803-1875) en ze hadden vijf kinderen. Ze woonden in hun herenhuis te Tielt. Hij werd onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden majoor van de Schutterij in Tielt. In 1830 werd hij secretaris van het kiescollege van het district Tielt voor de verkiezing van leden van het Nationaal Congres. Hij werd zelf voor het Congres verkozen, maar wees dit af.

In 1843 werd hij erkend in de erfelijke adel, of voor zoveel nodig, opgenomen in de Belgische adel. In 1870 kreeg hij vergunning om de ter Schueren aan de familienaam toe te voegen, naam van een heerlijkheid die vroeger aan de familie toebehoorde.

AfstammelingenBewerken

  • Emile Mulle de ter Schueren (1826-1903), diplomaat, trouwde in 1875 in Vlamertinge met Irma Malou (1848-1876). De echtgenote overleed in het kinderbed na de geboorte van een enige dochter, Emilie Mulle de ter Schueren (1876-1962).
  • Adile Eugène Mulle de ter Schueren (1827-1914), volksvertegenwoordiger en senator, kreeg in 1914 de titel baron, overdraagbaar bij eerstgeboorte.
    • Adile Jacques Mulle de ter Schueren (1857-1932), senator.
      • Louis Mulle de ter Schueren (1887-1957) trouwde in Drongen in 1914 met Marie-Louise Solvyns (1891-1985). Ze kregen vier kinderen, met afstammelingen tot heden.
  • Léonide Mulle de ter Schueren (1828-1896) trouwde in 1850 in Sint-Joost-ten-Node met Etienne de Vrière (1814-1864).

LiteratuurBewerken

  • Généalogie Mulle de ter Schueren, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1875.
  • A. J. MULLE DE TERSCHUREN, Une famille patricienne flamande. Etude sur la famille Mulle de ter Schueren, 1929.
  • Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, in: Annuaire de la noblesse belge, Annuaire 1995, Brussel, 1995.
  • R. OSTYN, De familie Mulle de Terschueren en haar woning in Tielt, in: De Roede van Tielt, 2002.