Hoofdmenu openen

Europees kampioenschap voetbal 1984

sportseizoen van een voetbalcompetitie
(Doorverwezen vanaf EK voetbal 1984)

Het Europees kampioenschap voetbal 1984 werd van 12 juni tot 27 juni 1984 gespeeld in Frankrijk.

Europees kampioenschap voetbal 1984
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum 12 juni 198427 juni 1984
Teams (van 1 confederatie)
Stadions (in 7 gaststeden)
Winnaar Vlag van Frankrijk Frankrijk (1e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 15
Doelpunten 41  (2,73 per wedstrijd)
Toeschouwers 599.669  (39.978 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Frankrijk Michel Platini
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Inhoud

KwalificatieBewerken

  Zie Europees kampioenschap voetbal 1984 kwalificatie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

België kwalificeerde zich in 1984 voor de eindronde. Door de winst in de eerste vier wedstrijden (op een totaal van zes), was het al snel zo goed als zeker van kwalificatie. Zwitserland en Oost-Duitsland werden de nummers twee en drie. Nederland stond met in totaal zes ruime overwinningen, een kleine nederlaag en een gelijkspel stevig bovenaan in de groep. De verwachting was dus dat het zich zou kwalificeren. Ook al zou Spanje vier dagen na Oranje's wedstrijd van Malta winnen, dan nog was het doelsaldo van Nederland (+16 tegenover +5) niet in te halen, zo was iedereen overtuigd. Het onwaarschijnlijke gebeurde echter: Spanje won met 12-1, kwam op een gelijk doelsaldo en ging verder op basis van het gemaakte aantal doelpunten (+24 tegen +22).

Land Kwalificatie als Eerdere deelnames aan EK1
  Frankrijk Gastland 1 (1960)
  België Winnaar groep 1 2 (1972, 1980)
  Portugal Winnaar groep 2 0 (debuut)
  Denemarken Winnaar groep 3 1 (1964)
  Joegoslavië Winnaar groep 4 3 (1960,1968, 1972)
  Roemenië Winnaar groep 5 0 (debuut)
  West-Duitsland Winnaar groep 6 3 (1972, 1976, 1980)
  Spanje Winnaar groep 7 2 (19641,1980)
1 Een vetgedrukt jaartal betekent een kampioenschap tijdens dat toernooi

GroepenBewerken

Groep A Groep B

  België
  Denemarken
  Frankrijk
  Joegoslavië

  Portugal
  Roemenië
  Spanje
  West-Duitsland

StadionsBewerken

Lens Nantes Lyon UEFA Euro 1984
Speelsteden en stadions
Stade Félix Bollaert
Capaciteit: 43.500
Stade de la Beaujoire
Capaciteit: 52.923
Stade Gerland
Capaciteit: 41.180
2 groepswedstrijden 2 groepswedstrijden 1 groepswedstrijd
Halve finale
Parc des Princes
Capaciteit: 48.400
Stade Geoffroy-Guichard
Capaciteit: 36.000
Stade de la Meinau
Capaciteit: 40.860
Stade Vélodrome
Capaciteit: 60.000
2 groepswedstrijden
Finale
2 groepswedstrijden 2 groepswedstrijden 1 groepswedstrijd
Halvefinale
Parijs Saint-Étienne Straatsburg Marseille

ScheidsrechtersBewerken

GroepsfaseBewerken

Groep ABewerken

Frankrijk werd op het laatste WK in de halve finale na strafschoppen uitgeschakeld door West-Duitsland. Het middenveld van dit team was opnieuw aanwezig op het EK, aangevuld met de meer verdedigend ingestelde Luis Fernández in plaats van Bernard Genghini. De doelpunten moesten vooral van de middenvelders komen, want de aanvallers scoorden weinig in de nationale ploeg. Verdedigend was Frankrijk aangevuld met een nieuwe doelman Joël Bats en de weer herstelde Patrick Battiston. In de eerste openingswedstrijd hadden de Fransen problemen met de Denen. Ze wonnen door een treffer van Michel Platini vlak voor tijd. De irritatie was hoog bij de Fransen en dat resulteerde in een wilde tackle van Yvon Leroux tegen Allan Simonsen, die zijn been brak en niet meer in actie kwam tijdens dit kampioenschap. In de slotfase kreeg Manuel Amoros rood na een kopstoot tegen Jesper Olsen. Hij werd voor drie wedstrijden geschorst.

Voor Joegoslavië liep het in de eindronde mis, Het verloor kansloos van België en Denemarken, met 2-0 en 5-0. Bij België was de achttienjarige net genaturaliseerde Italiaan Enzo Scifo net doorgebroken bij zijn club RSC Anderlecht en was de uitblinker van de wedstrijd tegen Joegoslavië. Alle toenmalige spelers van Standard Luik waren geschorst, omdat ze twee jaren eerder onder dwang van trainer Raymond Goethals de spelers van Thor Waterschei hadden omgekocht om kampioen te worden (zaak-Bellemans). België miste ervaring in de verdediging: aanvoerder Erik Gerets en Walter Meeuws konden niet mee naar Frankrijk. In Nantes werden de Rode Duivels onder de voet gelopen door Frankrijk: 5-0 na een ruststand van 3-0. Michel Platini was de grote man met drie doelpunten.

België moest winnen van Denemarken om de halve finales te halen. Het kwam op een 2-0-voorsprong door doelpunten van Jan Ceulemans en Franky Vercauteren. Vlak voor rust maakte Frank Arnesen uit een strafschop de aansluitingstreffer. Vlak na rust werd de wedstrijd beslist: Erwin Vandenbergh kwam alleen voor de doelman te staan, maar faalde alleen voor Ole Qvist, in het dagelijks leven politieman in Kopenhagen. Vlak erna scoorde invaller Kenneth Brylle de gelijkmaker, waarna Denemarken de wedstrijd overheerste. Vlak voor het einde maakte Preben Elkjær Larsen aan alle twijfel een einde: 3-2 voor Denemarken. Alle Deense doelpuntenmakers waren in dienst van Belgische clubs. Op dezelfde avond won Frankrijk met 3-2 van Joegoslavië met weer drie doelpunten van Michel Platini: een intikker, een kopgoal en een vrije trap.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Frankrijk 3 3 0 0 9 2 7 9
  Denemarken 3 2 0 1 8 3 5 4
  België 3 1 0 2 4 8 –4 2
  Joegoslavië 3 0 0 3 2 10 –8 0

12 juni 1984
«onderlinge duels»
20:30 uur (UTC+2)
Frankrijk   1 – 0   Denemarken Parc des Princes, Parijs
Toeschouwers: 47.570
Scheidsrechter: Volker Roth ( } West-Duitsland)
Platini   78' Wedstrijdverslag

13 juni 1984
«onderlinge duels»
20:30 uur (UTC+2)
België   2 – 0   Joegoslavië Stade Félix Bollaert, Lens
Toeschouwers: 41.774
Scheidsrechter: Erik Fredriksson (  Zweden)
Vandenbergh   28'
Grün   45'
Wedstrijdverslag

16 juni 1984
«onderlinge duels»
17:15 uur (UTC+2)
Frankrijk   5 – 0   België Stade de la Beaujoire, Nantes
Toeschouwers: 51.359
Scheidsrechter: Robert Valentine (  Schotland)
Platini   4'  74' (pen.)  89'
Giresse   33'
Luis Fernández   43'
Wedstrijdverslag

16 juni 1984
«onderlinge duels»
20:30 uur (UTC+2)
Denemarken   5 – 0   Joegoslavië Stade de Gerland, Lyon
Toeschouwers: 24.736
Scheidsrechter: Augusto Lamo Castillo (  Spanje)
Arnesen   8'  69' (pen.)
Berggreen   16'
Elkjær   82'
Lauridsen   84'
Wedstrijdverslag

19 juni 1984
«onderlinge duels»
20:30 uur (UTC+2)
Frankrijk   3 – 2   Joegoslavië Stade Geoffroy-Guichard, Saint-Étienne
Toeschouwers: 47.589
Scheidsrechter: André Daina (  Zwitserland)
Platini   59'  62'  77' Wedstrijdverslag Šestić   32'
D. Stojković   84' (pen.)

19 juni 1984
«onderlinge duels»
20:30 uur (UTC+2)
Denemarken   3 – 2   België Stade de la Meinau, Straatsburg
Toeschouwers: 36.911
Scheidsrechter: Adolf Prokop (  Oost-Duitsland)
Arnesen   41' (pen.)
Brylle   60'
Elkjær   84'
Wedstrijdverslag Ceulemans   26'
Vercauteren   39'

Groep BBewerken

In tegenstelling tot groep A vielen in deze groep nauwelijks doelpunten. Bij titelverdediger West-Duitsland werd vooral de komst van doelman Harald Schumacher met spanning tegemoet gezien na de veelbesproken botsing met Fransman Patrick Battiston op het WK in 1982. Schumacher werd constant uitgefloten, maar speelde een uitstekend toernooi. Dat was hard nodig, want met name op het middenveld ontbeerde Duitsland elke vorm van creativiteit, Breitner was gestopt, Schuster zou nooit meer voor de nationale ploeg uitkomen en Magath was gepasseerd. Door gebrek aan alternatief werd topaanvaller Karl-Heinz Rummenigge op het middenveld geposteerd, Rudi Völler nam zijn plaats over in de aanval. Tegen Portugal was de ploeg niet opgewassen tegen het sterke Portugese middenveld, waar de kleine dribbelaar Ferenando Chalana veel indruk maakte, maar omdat Portugal aanvallend niet veel voorstelde bleef het 0-0. Ook de wedstrijd tegen Roemenië was weinig verheffend, maar er werd in ieder geval met 2-1 gewonnen dankzij twee treffers van Völler en een prima redding van Schumacher aan het einde van de wedstrijd.

Omdat alle andere wedstrijden eindigden in een gelijkspel had West Duitsland in hun laatste wedstrijd tegen Spanje genoeg aan een gelijkspel. Duitsland speelde veel beter dan in de eerste twee wedstrijden en Hans-Peter Briegel en Andreas Brehme schoten op paal en lat. De beste kans was voor Spanje, maar Schumacher stopte een strafschop van Carrasco. In de tweede helft was er nog één geslaagde actie van Rummenigge, maar de Spaanse doelman Luis Arconada redde bekwaam. Omdat Portugal-Roemenië ook op 0-0 leek te eindigen, waren beide ploegen bij een eindstand van 0-0 geplaatst en deden het rustig aan. Plotseling scoorde de ervaren invaller Nené 1-0 voor Portugal en moest Spanje nu winnen om zich te plaatsen. Spanje ging strijden voor hun laatste kans en in de laatste minuut scoorde Maceda de winnende treffer. West-Duitsland was verslagen en bij terugkomst op het vliegveld in Frankfurt hing er een spandoek: "Derwall raus". Jupp Derwall werd ontslagen en opgevolgd door Franz Beckenbauer.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Spanje 3 1 2 0 3 2 1 4
  Portugal 3 1 2 0 2 1 1 4
  West-Duitsland 3 1 1 1 2 2 0 3
  Roemenië 3 0 1 2 2 4 –2 1

14 juni 1984
«onderlinge duels»
17:15 uur (UTC+2)
West-Duitsland   0 – 0   Portugal Stade de la Meinau, Straatsburg
Toeschouwers: 44.707
Scheidsrechter: Romualdas Yushka (  Sovjet-Unie)
Wedstrijdverslag

14 juni 1984
«onderlinge duels»
20:30 uur (UTC+2)
Roemenië   1 – 1   Spanje Stade Geoffroy-Guichard, Saint-Étienne
Toeschouwers: 16.972
Scheidsrechter: Alexis Ponnet (  Belgische voetbalbond)
Bölöni   35' Wedstrijdverslag Carrasco   22' (pen.)

17 juni 1984
«onderlinge duels»
17:15 uur (UTC+2)
West-Duitsland   2 – 1 Roemenië   Stade Félix Bollaert, Lens
Toeschouwers: 31.787
Scheidsrechter: Jan Keizer (  Nederland)
Völler   25'  66' Wedstrijdverslag Coraş   46'

17 juni 1984
«onderlinge duels»
20:30 uur (UTC+2)
Portugal   1 – 1   Spanje Stade Vélodrome, Marseille
Toeschouwers: 24.364
Scheidsrechter: Michel Vautrot (  Frankrijk)
Sousa   52' Wedstrijdverslag Santillana   73'

20 juni 1984
«onderlinge duels»
20:30 uur (UTC+2)
West-Duitsland   0 – 1   Spanje Parc des Princes, Parijs
Toeschouwers: 47.691
Scheidsrechter: Vojtěch Christov (  Tsjecho-Slowakije)
Wedstrijdverslag Maceda   90'

20 juni 1984
«onderlinge duels»
20:30 uur (UTC+2)
Portugal   1 – 0   Roemenië Stade de la Beaujoire, Nantes
Toeschouwers: 24.464
Scheidsrechter: Heinz Fahnler (  Oostenrijk)
Nené   81' Wedstrijdverslag

In vergelijking met het vorige EK plaatsten geen enkel land zich opnieuw voor de halve finales, West Duitsland werd door zowel Spanje als Portugal uitgeschakeld, België door Frankrijk en Denemarken. Italië en Tsjecho-Slowakije vielen ook af.

Knock-outfaseBewerken

  halve finale finale
             
23 juni – Marseille
   Frankrijk 3  
   Portugal 2   27 juni – Parijs
       Frankrijk 2
24 juni – Lyon      Spanje 0
   Denemarken 1 (4)
   Spanje 1 (5)  

Halve finalesBewerken

In de halve finale tegen Portugal speelde Didier Six voor zijn eigen publiek (Marseille): ook hij presteerde matig, spitsen scoorden niet in deze ploeg. Wel scoorde de op het laatste moment bij de selectie toegevoegde verdediger Domerque uit een vrije trap. Portugal bleef in de wedstrijd dankzij een paar goede reddingen van hun doelman Bento. Op het middenveld had het veelgeprezen middenrif van Frankrijk het zwaar tegen de Portugezen, vooral de kleine besnorde dribbelaar Chalana leefde zich uit. Portugal begon steeds meer risico's te nemen en zette de twee aanvallers Nenė en Gomes naast de alleenstaande aanvaller Jordão in. Dat loonde zich uit, want Jordão scoorde een kwartier voor in tijd de gelijkmaker na eem voorzet van Chalana en in de verlenging gebeurde precies hetzelfde: 1-2 voor Portugal. Frankrijk leek verslagen, pas zes minuten voor tijd scoorde opnieuw Domerque de gelijkmaker, waarna de wedstrijd op strafschoppen leek af te stevenen. In de laatste minuut scoorde de voor de rest onzichtbare Michel Platini na goed doorzetten van Jean Tigana. Voor twee hoofdrolspelers was het de laatste keer, dat ze in de schijnwerpers stonden: Domerque verloor na het WK zijn basisplaats weer aan de toen geschorste Manuel Amoros, Chalana verdiende door zijn glansrol een transfer naar Girondins de Bordeaux, waar hij ook door veel blessures nooit zijn belofte kon waarmaken. De wedstrijd is de geschiedenis in gegaan als een van de beste EK-wedstrijden aller tijden.

De andere halve finale was een botsing van twee stijlen: het avontuurlijke Deense - tegen het berekenbare Spaanse voetbal. In de eerste helft kwam Denemarken op voorsprong: doelman Arconada kon een kopkans Preben Elkjaer Larsen half verwerken, waarvan Søren Lerby profiteerde. Denemarken was in de eerste helft beter, waarbij Frank Arnesen de lat raakte. In de tweede helft kwam Spanje steeds beter in de wedstrijd en halverwege de tweede helft maakte Maceda de gelijkmaker. In de verlenging bleef het kansen regenen voor beide teams, waarbij Klaus Berggreen bij Denemarken de rode kaart ontving. In de strafschoppenserie miste uitgerekend een van de beste spelers van het toernooi Preben Elkjaer Larsen als enige. Spanje haalde de finale, maar zou in deze wedstrijd twee van hun beste spelers missen vanwege een tweede rode kaart: Maceda en Gordillo waren geschorst voor de finale


23 juni 1984
«onderlinge duels»
20:00 uur (UTC+2)
Frankrijk   3 – 2
(nv)
  Portugal Stade Vélodrome, Marseille
Toeschouwers: 54.848
Scheidsrechter: Paolo Bergamo (  Italië)
Domergue   24'  114'
Platini   119'
Wedstrijdverslag Jordão   74'  98'

24 juni 1984
«onderlinge duels»
20:00 uur (UTC+2)
Spanje   1 – 1
(nv)
  Denemarken Stade de Gerland, Lyon
Toeschouwers: 47.843
Scheidsrechter: George Courtney (  Engeland)
Maceda   67' Wedstrijdverslag Lerby   7'
  Strafschoppen  
Santillana  
Señor  
Urquiaga  
Víctor Muñoz  
Sarabia  
5 – 4   Brylle
  Olsen
  Laudrup
  Lerby
  Elkjær

FinaleBewerken

  Zie Finale Europees kampioenschap voetbal 1984 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

27 juni 1984
«onderlinge duels»
20:00 uur (UTC+2)
Frankrijk   2 – 0   Spanje Parc des Princes, Parijs
Toeschouwers: 47.368
Scheidsrechter: Vojtěch Christov (  Tsjecho-Slowakije)
Platini   57'
Bellone   90'
Wedstrijdverslag
UEFA Europees kampioenschap voetbal
Winnaar 1984
 
 
FRANKRIJK
1ste titel

DoelpuntenmakersBewerken