Hoofdmenu openen

Claudio Borghi

voetballer uit Argentinië

Claudio Daniel Borghi (Castelar, 28 september 1964) is een voormalig Argentijns voetballer die na zijn actieve carrière voetbalcoach werd.

Claudio Borghi
ClaudioBorghi.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Claudio Daniel Borghi Bidos
Bijnaam Bichi
Geboortedatum 28 september 1964
Geboorteplaats Castelar, Argentinië
Lengte 182 cm
Positie Aanvallende middenvelder
Clubinformatie
Functie Trainer
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1981–1987
1987
1987–1988
1988
1988–1989
1989–1990
1990–1991
1990–1991
1991
1992
1992–1993
1994
1995
1995–1998
1998–1999
Vlag van Argentinië Argentinos Juniors
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Italië Como
Vlag van Zwitserland Neuchâtel Xamax
Vlag van Argentinië River Plate
Vlag van Brazilië CR Flamengo
Vlag van Argentinië CA Independiente
Vlag van Argentinië Unión de Santa Fe
Vlag van Argentinië Huracán
Vlag van Chili Colo-Colo
Vlag van Argentinië Platense
Vlag van Mexico Correcaminos UAT
Vlag van Chili O'Higgins
Vlag van Chili Audax Italiano
Vlag van Chili Santiago Wanderers
39 (8)
0 (0)
7 (0)
? (?)
21 (1)
6 (0)
12 (1)
7 (1)
22 (1)
? (?)
12 (0)
? (?)
? (?)
? (?)
6 (0)
Interlands
1985–1986 Vlag van Argentinië Argentinië 9 (1)
Getrainde clubs
2004–2005
2006–2008
2008
2009–2010
2010
2011–2012
2014-...
Vlag van Chili Audax Italiano
Vlag van Chili Colo-Colo
Vlag van Argentinië CA Independiente
Vlag van Argentinië Argentinos Juniors
Vlag van Argentinië Boca Juniors
Vlag van Chili Chili
Vlag van Argentinië Argentinos Juniors
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Inhoud

ClubcarrièreBewerken

Borghi, bijgenaamd Bichi, speelde als aanvallende middenvelder en kwam in eigen land onder meer uit voor Argentinos Juniors en River Plate. In 1987 werd hij aangetrokken door het AC Milan van voorzitter Silvio Berlusconi, net als de Nederlanders Marco van Basten en Ruud Gullit. Maar omdat teams toentertijd slechts twee buitenlandse spelers in de selectie mochten hebben, werd hij uitgeleend aan Como Calcio voor het seizoen 1987-1988.

Het volgende jaar werd het maximale aantal buitenlandse spelers verhoogd tot drie, maar Milan-coach Arrigo Sacchi vroeg de clubleiding om een andere Nederlandse speler, verdediger/middenvelder Frank Rijkaard, aan te trekken, waardoor Borghi zijn geluk in Zwitserland ging beproeven bij Xamax Neuchâtel, alvorens terug te keren naar Zuid-Amerika.

Daar speelde voor River Plate, CR Flamengo en CA Independiente. Uiteindelijk belandde de middenvelder in Chili, waar hij met Colo-Colo de Recopa Sudamericana en Copa Interamericana win in 1992. Hij sloot zijn loopbaan in 1999 af bij Santiago Wanderers.

InterlandcarrièreBewerken

Borghi maakte deel uit van het Argentijns voetbalelftal dat in 1986 aan de hand van Diego Maradona de wereldtitel veroverde bij het WK voetbal in Mexico. Hij speelde in totaal zes interlands en scoorde één keer voor zijn vaderland. Zijn eerste en enige doelpunt maakte hij in de oefenwedstrijd tegen Israël op 4 mei 1986, toen Borghi de vierde treffer van de Argentijnen voor zijn rekening nam. Het vriendschappelijke duel onder leiding van de Zwitserse scheidsrechter Bruno Galler eindigde in een afgetekende 7-2-overwinning voor de latere wereldkampioen. De andere doelpuntenmakers waren Sergio Almirón (3), Diego Maradona (2) en Carlos Tapia.

TrainerscarrièreBewerken

Na zijn afscheid begon Borghi een carrière als trainer-coach in Chili; tussen 2004 en 2005 werkte hij als coach van Audax Italiano. In 2006 werd hij aangesteld als technisch eindverantwoordelijk van de topclub Colo-Colo. Hij leidde de ploeg naar vier opeenvolgende landskampioenschappen tussen 2006 en 2007 en bracht ook de club naar de finale van de Copa Sudamericana 2006. Op basis daarvan werd hij uitgeroepen tot Zuid-Amerikaans Coach van het Jaar (2006).

In juni 2008 keerde Borghi terug naar Argentinië om de 19e coach van Independiente in de laatste tien jaar te worden. Hij bleek echter niet in staat om aan de verwachtingen te voldoen en werd ontslagen op 5 oktober 2008 na een 1-0 nederlaag tegen Huracán.

In juni 2009 werd hij aangesteld als technisch eindverantwoordelijk van zijn oude club Argentinos Juniors na hun slechte optreden in de 2009 Clausura. Nadat hij de club naar de zesde plaats in de 2009 Apertura had geleid, volgde de titel in de Clausura 2010. Dit kampioenschap was Borghi's vijfde titel met de club, nadat hij vier titels met de club had gewonnen als speler in het midden van de jaren tachtig.

Op 21 mei 2010 stelde Boca Juniors hem aan als nieuwe hoofdtrainer. Zijn periode daar was van korte duur; zijn ontslag volgde op 17 november, na het behalen van slechts 17 punten in 14 officiële wedstrijden.

Borghi werd op 24 februari 2011 door de Chileense voetbalbond gepresenteerd als de nieuwe bondscoach, als vervanger van zijn landgenoot Marcelo Bielsa. Hij kreeg de opdracht om Chili naar het WK voetbal 2014 te loodsen. Op 9 november 2011 verwijderde Borghi vijf internationals uit zijn selectie in de aanloop naar de WK-kwalificatieduels tegen Uruguay en Paraguay. Het vijftal – Gonzalo Jara, Jorge Valdivia, Jean Beausejour, Carlos Carmona en Arturo Vidal – zou te laat zijn komen opdagen bij een training nadat zij dronken waren teruggekomen na een avondje vrijaf. "Drie kwartier later dan afgesproken en in een staat die niet bij een profvoetballer past", zei Borghi[1].

Op 14 november 2012 moest Borghi uiteindelijk opstappen na een reeks slechte prestaties, waaronder zes nederlagen op rij, waarvan drie in de WK-kwalificatiereeks. Hij had La Roja in totaal 27 duels onder zijn hoede: elf overwinningen, vijf gelijke spelen en elf nederlagen. Borghi werd opgevolgd door zijn landgenoot Jorge Sampaoli.

In januari 2014 nam hij terug de draad op als trainer van Argentinos Juniors

ErelijstBewerken

Zie ookBewerken