Hoofdmenu openen

Charlotte de Witte

Belgisch diskjockey

Charlotte de Witte (Evergem, 21 juli 1992), tegenwoordig ook wel bekend als de Techno Queen en vroeger bekend als Raving George, is een Belgische dj en producer. Anno 2017 is ze een van de bekendste Belgische techno-dj's.[1]

Charlotte de Witte
Toffler - Rotterdam
Toffler - Rotterdam
Algemene informatie
Volledige naam Charlotte Aloïs de Witte
Bijnaam Raving George
Geboren 21 juli 1992
Land Vlag van België België
Werk
Jaren actief 2010-heden
Genre(s) Techno, Electro, Underground Electrohouse
Beroep Diskjockey
Muziekproducent
Label(s) Bad Life
Portaal  Portaalicoon   Muziek

BiografieBewerken

Charlotte de Witte is geboren op 21 juli 1992 in Evergem, België. Op 10-jarige leeftijd was ze groot fan van Laïs, en was ook een tijd liefhebber van rockmuziek. Ze verhuisde naar Gent voor haar middelbare school waar ze in aanraking kwam met elektronische muziek. In die tijd is ze ook begonnen om met VirtualDJ plaatjes aan elkaar te mixen. Eerst voor zichzelf, maar later ook op Myspace. Ze zocht contact met vele discotheken om daar te mogen draaien, maar in het jeugdhuis van Evergem heeft zij op 17-jarige leeftijd haar eerste set gedraaid.[2] Ze besloot de artiestennaam "Raving George" te gebruiken, omdat deze naam verhulde dat ze een meisje was. Ze wilde namelijk niet beoordeeld worden op haar uiterlijk, maar op haar dj-vaardigheden. Charlotte de Witte begon met het draaien van voornamelijk electro en electrohouse-muziek en werd geïnspireerd door de muziek van The Bloody Beetroots, Brodinski en Crookers.[3]

Tijdens haar eerste set moest ze werken op andere apparatuur dan waar ze mee geoefend had, haar originele apparatuur bleek niet te werken. Na een scooterongeluk had de verzekering haar schade aanzienlijk vergoed, wat haar de kans gaf om betere apparatuur te kopen, dezelfde als die in de clubs gebruikt wordt. Hiermee heeft ze leren draaien, en was de start van haar professionele carrière.[1]

CarrièreBewerken

Na enkele maanden besloot ze zichzelf in te schrijven voor My set Rules van JIM. Een programma met vier jonge beginnende dj's die het gedurende de week tegen elkaar opnemen door elk een set van een kwartier lang te spelen. Het programma werd uitgezonden in Vlaanderen en leverde De Witte iets meer bekendheid op. In 2011 won Charlotte de Witte de Red Bull Elektropedia award in het Studio Brussel-programma Switch.[4] Hierdoor mocht ze de Main Stage van Tomorrowland in 2011 openen. Dit was een grote prestatie in haar carrière en leverde haar veel bekendheid op. Door de jaren heen begon De Witte meer en meer techno te spelen en minder electro. Ook begon ze met het producen van haar eigen muziek. Haar eerste ep Observe kwam uit in 2013 en omvatte 2 eigen nummers en 3 remixes.[5] In 2013 studeerde ze ook af in Event- en Projectmanagement aan de Artevelde Hogeschool in Gent. Door de jaren heen stond De Witte onder de naam Raving George meerdere malen op I Love Techno, Tomorrowland (5x), Pukkelpop (6x) en Laundry Day.[6] Ook is ze resident-DJ bij Studio Brussel in het programma Playground.

Begin 2015 bracht ze haar tweede ep Slaves / Alternate[7] uit en kondigde ze aan KNTXT[8] te gaan organiseren. Dit was een technofeestje in de Brusselse technoclub Fuse waar o.a. Sam Pagani draaide. Ze werd bekend bij het grote publiek door samen met Oscar and the Wolf het nummer You're Mine uit te brengen, al gaf ze later wel aan dat dit eigenlijk niet echt in haar genre lag.[1]

In 2019 werd ze voor een half jaar aangetrokken als dj voor het Britse BBC Radio 1.[9]

NaamsveranderingBewerken

In oktober 2015 maakte Raving George bekend dat ze voortaan zou optreden onder haar echte naam, Charlotte de Witte. Ze vond dat ze een goede reputatie opgebouwd had en er geen reden meer was om haar geslacht te verhullen met haar artiestennaam.[10] Eind 2015 kwam haar derde ep Weltschmerz uit. Dit was haar eerste ep die onder de naam Charlotte de Witte uitkwam, en niet langer Raving George.

MuziekstijlBewerken

Waar ze vroeger electro draaide, maakt ze tegenwoordig[wanneer?] duistere techno.

“Ik maak melancholische, harde en donkere muziek. Ik vind schoonheid in muziek die kaal en afgestroopt is. Less is more. Zware en weemoedige muziek zet mij gewoon meer aan het denken dan happy pop.”[11]