Hoofdmenu openen

Charles Leickert

kunstschilder uit België (1816-1907)

Charles Henri Joseph Leickert (Brussel, 22 september 1816Mainz, 5 december 1907) was een Belgische kunstschilder, gespecialiseerd in Hollandse landschappen.

Charles Leickert
Portret van Charles Leickert door Nicolaas Pieneman (1853)
Portret van Charles Leickert door Nicolaas Pieneman (1853)
Persoonsgegevens
Geboren Brussel, 22 sep 1816
Overleden Mainz, 5 dec 1907
Nationaliteit Vlag van België België
Beroep(en) kunstschilder
Oriënterende gegevens
Stijl(en) romantiek
Bekende werken Wintergezicht, Winter op het IJ voor Amsterdam, Winterlandschap
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Inhoud

Jeugd en opleidingBewerken

Leickert werd in Brussel geboren; zijn ouders waren aldaar aan het Hof verbonden. Zijn vader Henri Leickert, afkomstig uit Silezië, was in 1816 "Premier Valet de Chambre de Sa Majesté le Roi des Pays-Bas", zijn moeder Henriette Martilly was in Berlijn geboren. De jonge Leickert was al snel naar Den Haag gekomen voor zijn opleiding in schilderen; in 1827 stond hij al ingeschreven als leerling bij de Haagsche Tekenacademie.[1] Hij begon zijn schildersloopbaan bij B.J. van Hove en werd later leerling bij Nuijen; samen met Rochussen was hij slippendrager op de begrafenis van zijn jong gestorven leermeester. Hierna werkt hij als leerling op het atelier van Schelfhout en legde zich dan ook toe op landschappen (met name winter-landschappen), stadsgezichten en rivierlandschappen. De invloed van Schelfhout op zijn werk was in die jaren zo sterk dat er bij een tentoonstelling van zijn werken in c. 1842 werd opgemerkt: 'Zou het fraaije werk van Leickert niet meerder behagen, wanneer wij minder aan de wintergezichten van Schelfhout gewoon waren?' [2]

Leven en werkBewerken

Vanaf de tijd dat Leickert in Den Haag woonde was hij goede vrienden met Charles Rochussen; de laatste heeft in ieder geval één keer een werk van hem gestoffeerd: Rochussen schilderde dan figuurtjes in zijn reeds gemaakte schilderij.[3] Beide schilders vertrokken in 1849 naar Amsterdam om daar te gaan wonen en te werken. Kort na zijn aankomst schilderde hij verschillende gezichten op

 
het IJ

, vaak bedekt met sneeuw en ijs zoals hij dat van zijn leermeester Schelfhout had geleerd.[4] In 1856 werd Leickert tot lid benoemd van de Koninklijke Academie. Op eenenzeventigjarige leeftijd verhuisde hij nog in 1883 naar Mainz, in Duitsland, waar hij in 1907 overleed. Leickert is erg oud geworden; hij was ook een heel productieve kunstschilder.

Leickert specialiseerde zich in winterlandschappen, vaak in de vorm van een soort van 'straattafereel', maar dan gesitueerd op een bevroren rivier, meer of kanaal. De meeste van deze winter-schilderijen lieten veel bedrijvige activiteit zien, waarin de mensen schaatsten, ijs-visten, of sledes voortduwden over het ijs, beladen met spullen. Op allerlei wijzes wist hij zo de bevroren ijsvloeren als 'straat' te verbeelden, vol met beweging en activiteit; en niemand had last van de ijzige kou, zo te zien. Hij romantiseerde zijn scènes, vaak met torenhoge donkere wolken erboven en de figuren op het ijs gezien in schitterende dramatische belichtingen. Hij liet daarbij graag de 'snoepjes' van de architectuur zien met al hun texturen in baksteen, tegel en steen. Zijn gehele schilders-oeuvre bracht hij in evenwicht door ook vaak beelden van de zomer te schilderen. Deze werken toonden vergelijkbare rivier- of straattaferelen als zijn winter-schilderijen, maar dan in zomers weer geschilderd en meestal even uitgesproken dramatisch, met hevige luchten die bol stonden van de wolken.[5]

In zijn gedetailleerde landschappen vol figuren verwerkte hij allerlei motieven uit zijn schetsboeken. Na 1859 begon hij ook strandtaferelen en stadsgezichten te schilderen. De aantrekkelijkheid van zijn schilderijen wordt onder andere bepaald door de prachtige lichtval en de vele verhalende details; in tegenstelling tot de vele mooie bossen en watervallen die door andere Romantici werden geschilderd, koos Leickert voor de 'rustieke' thema's, zoals de dagelijkse landschappen in de nabijheid van een Nederlandse stad of dorp, of dorpsgezicht. Toch slaagde Leickert erin om in deze landschappen en stadsgezichten een Romantische sfeer op te roepen door eene subtiele lichtval weer te geven, met name het licht van de avondzon.[6]

Galerij van zijn werken (selectie)Bewerken

Externe linkBewerken