Hoofdmenu openen
Zie artikel Zie ook Carel Brendel

Carel Johan Brendel (Den Haag, 26 oktober 191525 juni 2007) was een Nederlandse radencommunist.

Brendel kwam al snel onder de indruk van links-socialistische bewegingen als het trotskisme. Hij sloot zich in 1934 aan bij de radencommunistische Groep Internationale Communisten.

Na de Tweede Wereldoorlog werkte hij als journalist in Utrecht. In 1952 sloot hij zich bij de Communistenbond Spartacus aan, waar hij met Anton Pannekoek samenwerkte. Vanaf 1965 was hij mede-uitgever van het tijdschrift 'Daad en Gedachte'.

Brendel heeft een aantal persoonlijke herinneringen geschreven in het tijdschrift Onvoltooid verleden.[1]

Cajo Brendel is de vader van Carel Brendel[2]

BibliografieBewerken

  • Anton Pannekoek : theoretikus van het socialisme. (Sunschriften ; 23). Nijmegen : SUN, 1970
  • Autonome Klassenkämpfe in England, 1945-1972. Berlin : Kramer 1974, ISBN 3-87956-037-4
  • Die "Gruppe Internationale Kommunisten" in Holland. Persönliche Erinnerungen aus den Jahren 1934-1939, in: Marxistische Revolutionstheorien (Jahrbuch Arbeiterbewegung ; Bd. 2) (Arbeiterbewegung - Theorie und Geschichte) (Fischer Taschenbücher ; 6606). Frankfurt am Main : Fischer Verlag, 1974, S. 253-263. ISBN 3-436-02074-5
  • Die revolutionären Aktionen der russischen Arbeiter und Bauern : die Kommune von Kronstadt. (mit Johannes Agnoli, Ida Mett), Berlin: Kramer, 1974, ISBN 3-87956-009-9
  • Thesen zur chinesischen Revolution. Edition Nautilus 1977
  • Revolutie en contrarevolutie in Spanje : een analyse. Baarn : Het Wereldvenster, 1977. ISBN 90-293-9647-4
  • Radencommunisme en zelfstandige arbeidersstrijd . Teksten van Cajo Brendel, Henk Canne Meijer, Paul Mattick, Anton Pannekoek, Charles Reeve, Otto Rühle, Henri Simon. Voorafgegaan door een inleiding van Henny Buiting en een interview met Cajo Brendel. Amsterdam : Rode Emma, 1998. ISBN 90-73249-31-7
  • Anton Pannekoek : Denker der Revolution. ça-ira 2001, ISBN 3-924627-75-4
  • Die Revolution ist keine Parteisache : Gesammelte Texte. Reihe: Dissidenten der Arbeiterbewegung. Unrast 2007, ISBN 978-3-89771-462-5 (Rezension)

Externe linkBewerken