Hoofdmenu openen

Brian Kidd (Collyhurst, 29 mei 1949) is een Engels voetbaltrainer en voormalig voetballer. Hij speelde als aanvaller.

Brian Kidd
Kidd in 2013
Kidd in 2013
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 29 mei 1949
Geboorteplaats Collyhurst, Engeland
Positie Aanvaller
Jeugd
1963–1967 Vlag van Engeland Manchester United
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1967–1974
1974–1976
1976–1979
1979–1980
1980–1982
1981
1982–1983
1984
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Engeland Arsenal FC
Vlag van Engeland Manchester City
Vlag van Engeland Everton FC
Vlag van Engeland Bolton Wanderers
Vlag van Verenigde Staten Atlanta Chiefs
Vlag van Verenigde Staten Fort Lauderdale
Vlag van Verenigde Staten Minnesota Strikers
203 0(52)
77 0(30)
98 0(44)
40 0(12)
43 0(14)
27 0(22)
44 0(33)
13 0(8)
Interlands
1970 Vlag van Engeland Engeland 2 0(1)
Getrainde clubs
1984–1985
1986
1988–1991
1991–1998
1998–1999
2000–2003
2003–2004
2006–2008
2009
2009
2009–
2013
Vlag van Engeland Barrow AFC
Vlag van Engeland Preston North End
Vlag van Engeland Manchester United (jeugd)
Vlag van Engeland Manchester United (assistent)
Vlag van Engeland Blackburn Rovers
Vlag van Engeland Leeds United (assistent)
Vlag van Engeland Engeland (assistent)
Vlag van Engeland Sheffield United (assistent)
Vlag van Engeland Portsmouth FC (assistent)
Vlag van Engeland Manchester City (jeugd)
Vlag van Engeland Manchester City (assistent)
Vlag van Engeland Manchester City (interim)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

SpelerscarrièreBewerken

Manchester UnitedBewerken

Kidd werd geboren in Collyhurst, in de buurt van Manchester. Hij sloot zich aan bij de jeugdacademie van Manchester United en stroomde er door naar het eerste elftal. Zijn eerste officiële wedstrijd in het eerste elftal van de club was een Charity Shield-wedstrijd tegen Tottenham Hotspur op 12 augustus 1967. Een week later mocht hij in Goodison Park tegen Everton FC ook zijn competitiedebuut maken voor Manchester United. Kidd kreeg in zijn debuutseizoen veel speelkansen en klokte af op 17 doelpunten, maar zijn belangrijkste doelpunt voor Manchester United scoorde hij in de Europacup I-finale van 1968 tegen Benfica. Nadat de wedstrijd na 90 minuten op 1-1 was geëindigd scoorde United drie keer in de verlengingen, Kidd scoorde de 3-1. Manchester United mocht zo voor de eerste keer in de clubgeschiedenis de Europacup I de lucht insteken.

Na het successeizoen 1967/68, waarin Manchester United in de First Division tweede was geëindigd, kende de club donkerdere jaren. Het begon met een povere elfde plaats in de competitie in het seizoen 1968/69, een seizoen waarin Kidd slechts vier keer kon scoren. Toen de club in 1969 trainer Matt Busby na 25 jaar zag vertrekken, werd het er niet beter op, met de degradatie uit de First Division in 1974 als gevolg. Kidd besloot de club daarop te verlaten. De aanvaller speelde 203 competitiewedstrijden voor Manchester United, waarin hij 52 keer scoorde.

Arsenal FCBewerken

Kidd werd voor 110.000 Britse pond aangetrokken door Arsenal FC, waar hij de naar Liverpool FC vertrokken Raymond Kennedy moest opvolgen. Kidd startte goed bij Arsenal door tijdens zijn debuut tegen Leicester City meteen aan het kanon te staan. In zijn eerste seizoen bij Arsenal scoorde hij 19 doelpunten in 40 wedstrijden, waarmee hij seizoenstopschutter van de club werd. In totaal scoorde Kidd 34 doelpunten voor Arsenal in 90 wedstrijden (alle competities inbegrepen). Het bleken belangrijke doelpunten, want hoewel Arsenal in 1971 nog landskampioen werd vocht het in de seizoenen 1974/75 en 1975/76 tegen de degradatie: in 1975 eindigde de club 16e op 22 ploegen, in 1976 zelfs maar 17e. Na twee seizoenen verkocht de club Kidd aan Manchester City voor 100.000 Britse pond.

Manchester CityBewerken

Na twee jaar afwezigheid keerde Kidd terug naar Manchester, zij het ditmaal wel naar stadsrivaal Manchester City. In zijn debuutseizoen (1976/77) scoorde hij 21 keer in de First Division, zijn hoogste aantal competitiedoelpunten in één seizoen. Daarmee droeg hij ertoe bij dat Manchester City tweede eindigde in de competitie met slechts één punt minder dan kampioen Liverpool FC. Kidd, die in het team van trainer Tony Book aan de zijde van aanvallers als Joe Royle, Dennis Tueart en Peter Barnes, was ook in het seizoen 1977/78 goed bij schot (20 doelpunten in 50 competitiewedstrijden). In het daaropvolgende seizoen liep het heel wat minder, met een teleurstellende 15e plaats voor Manchester City als gevolg. Toen de nieuwe trainer Malcolm Allison in de zomer van 1979 niet te hard leek te rekenen op Kidd, zat zijn avontuur bij Manchester City erop.

Everton, Bolton Wanderers en AmerikaBewerken

Manchester City verkocht de dertigjarige Kidd in de zomer van 1979 voor 150.000 Britse pond aan Everton FC. Het werd zijn laatste seizoen in de First Division, want na amper één seizoen ruilde hij The Toffees in voor Bolton Wanderers. Kidd lag tussen 1980 en 1982 onder contract bij The Trotters, die hem in tussentijd ook uitleenden aan het Amerikaanse Atlanta Chiefs. Kidd keerde later terug naar de Verenigde Staten om er zijn spelerscarrière af te sluiten bij Fort Lauderdale en Minnesota Strikers.

TrainerscarrièreBewerken

Na korte avonturen als hoofdtrainer bij Barrow AFC (1984-1985) en Preston North End (1986) legde Kidd zich toe op een functie als jeugdtrainer. In 1988 legde Manchester United hem vast voor die functie, waardoor Kidd met talentvolle jeugdspelers als David Beckham, Paul Scholes en Ryan Giggs mocht werken. Drie jaar later kreeg hij promotie: toen Archie Knox de functie van assistent-trainer bij Manchester United inruilde voor dezelfde functie bij Glasgow Rangers, haalde Alex Ferguson Kidd aan boord als assistent-trainer. Kidd werd van 1991 tot 1998 de rechterhand van de Schot. In die periode won de club vier landstitels (1993, 1994, 1996 en 1997), twee FA Cups (1994 en 1996) en een League Cup (1992). Kidd droeg als assistent van Ferguson een aardig steentje bij in de ontwikkeling van Fergie's Fledglings, een groep jongeren die in de jaren 90 vanuit de jeugd van Manchester United doorbraken in het eerste elftal.

Op 4 december 1998 trok Kidd na tien jaar de deur van Old Trafford achter zich dicht om bij Blackburn Rovers de ontslagen Roy Hodgson op te volgen als hoofdtrainer. Ondanks het feit dat er tijdens zijn bewind meer dan 20 miljoen Britse pond aan nieuwe spelers werd gespendeerd (onder andere Ashley Ward en Jason McAteer), eindigde Blackburn Rovers voorlaatste in de Premier League, waardoor de club vier jaar na de landstitel degradeerde. Kidd bleef aan als trainer, maar toen de club begin november 1999 slechts 19e stond in de First Division werd hij op de keien gezet.

Na zijn avontuur als hoofdtrainer bij Blackburn Rovers nam Kidd weer de functie van jeugdtrainer op bij Leeds United. Al snel werd hij er echter gepromoveerd tot assistent-trainer – eerst van David O'Leary, nadien van diens opvolgers Terry Venables en Peter Reid. Na drie jaar bij Leeds United werd hij op 22 januari 2003 de assistent van Engels bondscoach Sven-Göran Eriksson. In een groep met Turkije, Slowakije, Macedonië en Liechtenstein plaatste Engeland zich als groepswinnaar voor het EK 2004. Enkele weken voor dat toernooi moest Kidd echter de strijd staken vanwege prostaatkanker.

Na zijn herstel keerde Kidd in februari 2006 terug in het voetbal, ditmaal als assistent van Neil Warnock (en later Bryan Robson) bij Sheffield United. Wanneer ex-Manchester United-speler Robson de club in februari 2008 verliet, volgde Kidd het spoor van zijn ex-speler. Na een kort verblijf bij Portsmouth FC als assistent van Paul Hart kwam Kidd in september 2009 terecht bij Manchester City. Kidd werd aanvankelijk aangesteld als technisch directeur voor ontwikkelingswerk, maar toen trainer Mark Hughes in december 2009 werd ingeruild voor Roberto Mancini werd Kidd assistent-trainer. Kidd werkte drieënhalf seizoen lang samen met Mancini, nam even de rol van interim-trainer op na het vertrek van de Italiaan, en bleef vervolgens assistent onder Manuel Pellegrini en Josep Guardiola. Als assistent-trainer won Kidd met Manchester City drie landstitels (2012, 2014 en 2018), een FA Cup (2011), drie League Cups (2014, 2016 en 2018) en twee Community Shields (2012 en 2018).

ErelijstBewerken

Als speler

Competitie
Aantal Jaren
  Manchester United
Kampioen First Division 2x 1964/65, 1966/67
Charity Shield 2x 1965, 1967
Europacup I 1x 1967/68