Hoofdmenu openen

Abraham (Bram) Wassenaar (Noorddijk, 30 maart 1944) is een voormalige Nederlandse atleet, die gespecialiseerd was op de middellange en lange afstand. Hij werd Nederlands kampioen op de 1500 m en bij het veldlopen. Ook verbeterde hij de Nederlandse records op de 800 m en de 1500 m.

Bram Wassenaar
Bram Wassenaar, oktober 2009
Bram Wassenaar, oktober 2009
Volledige naam Abraham Wassenaar
Geboortedatum 30 maart 1944
Geboorteplaats Noorddijk
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Lengte 1,81 m
Gewicht 70 kg
Sportieve informatie
Discipline middellange + lange afstand
Trainer/coach Ed Soomers, Jo Moerman, Kees Koppelaar
Eerste titel Ned. kampioen veldlopen 1970
Extra Ned. recordhouder 800 m 1970-1971, 1500 m 1970-1973; indoorrecordhouder 1500 m 1970-1973
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

BiografieBewerken

Niet op zondagBewerken

In zijn jeugd speelde Wassenaar voetbal, maar op zestienjarige leeftijd stapte hij over naar atletiek. Hij zat op het gymnasium in Harderwijk, de toenmalige standplaats van zijn vader, die dominee was. Hij werd lid van AVVOG en trainde onder begeleiding van Ed Soomers. Zijn trainingen waren altijd op het lopen gericht. Hierin kon hij zich op alle dagen van de week uitleven, behalve op zondag, want dan mocht er in Harderwijk niet worden gesport. Wassenaar: "Niet dat mijn vader nu zo streng was, maar Harderwijk was een beetje een 'zware' gemeente."[1]
Toen hij achttien jaar was, maakte hij voor het eerst deel uit van het Nederlands jeugdteam op de 1500 m steeplechase tijdens een interland tegen België in Breda. Het probleem was alleen dat die wedstrijd op een zondag plaatsvond. "Het was op de zondag dat mijn vader afscheid nam van de gemeente in Harderwijk, met een dienst. Hij zei: als je zorgt dat je om vijf uur in de kerk bent, mag je meedoen. De club heeft toen een auto gehuurd en ik kwam – niet gedoucht, niks – om vijf voor vijf de kerk binnen, ha-ha-ha!", herinnert Wassenaar zich met veel plezier.[1]

Eerste successenBewerken

 
Bram Wassenaar in 1970.

Zijn eerste succes bij de senioren boekte Wassenaar in 1970 met het winnen van het NK veldlopen in Harderwijk. In datzelfde jaar werd hij ook Nederlands indoorkampioen op de 1500 m en won hij een zilveren medaille op dezelfde afstand bij de Nederlandse kampioenschappen atletiek. Ook verbeterde hij dat jaar de Nederlandse records op de 800 m en tweemaal op de 1500 m. Voor zijn sportieve prestaties werd hij uitgeroepen tot KNAU atleet van het jaar.
Het jaar erop werd hij Nederlands kampioen op de 1500 m. Het was zijn wraak op Haico Scharn, die hem het jaar ervoor de pas naar zijn eerste titel op de buitenbaan had afgesneden met een snoeiharde eindsprint op het laatste rechte stuk, waarmee hij Wassenaar op 60 meter voor de finish klein had gekregen. Dat liet Wassenaar zich geen tweede maal gebeuren. Het resultaat was, dat in 1971 opnieuw een zeer felle eindsprint tussen Scharn en Wassenaar plaatsvond, die dit keer in het voordeel van de laatste uitviel. De scherpe tijden van 3.45,8 voor Wassenaar en 3.46,1 voor Scharn waren er de voornaamste oorzaak van, dat beiden vervolgens werden uitgezonden naar de Europese kampioenschappen in Helsinki.

TeleurstellingBewerken

In Finland beleefde Wassenaar een fikse teleurstelling door in zijn 1500 meterserie in de laatste bocht voor de finish en liggend op een vierde plaats plotseling stil te vallen en nog door drie man te worden gepasseerd. "Onbegrijpelijk, wat mij is overkomen," aldus diens commentaar direct na afloop. "Het ging toch zo lekker. Ik heb alles gedaan om zo goed mogelijk aan de start te komen en tijdens de wedstrijd voelde ik mij echt prettig. In die bocht ging het ineens niet meer, ik zakte door mijn knieën en weg was ik."[2]

KeerpuntBewerken

In 1972 kwalificeerde hij zich voor de Olympische Spelen in München, maar trok zich, net als Wilma van den Berg en Jos Hermens, terug toen Palestijnse terroristen negen Israëli's hadden gegijzeld en bij een zelfmoordactie gedood. "Daar heb ik geen spijt van. Die Spelen hadden gewoon helemaal niet door moeten gaan."[1]

Het betekende het keerpunt in zijn loopbaan als atleet. Hij trainde nog wel door, deed zijn wedstrijden en verlegde zijn aandacht geleidelijk naar de 3000 en 5000 m. In 1974 en '75 werd hij nog tweemaal indoorkampioen op de 3000 m ook en waagde zelfs de sprong naar de 10 km en de marathon. Maar dat was niet, omdat hij zich nu nog zozeer op grote internationale toernooien richtte. "Ik wilde gewoon niet, dat München het eindpunt zou zijn."[1]

Bram Wassenaar was de eerste atleet die financiële steun kreeg van een sponsor. Eind 1972 trad hij in dienst van de Apeldoornse firma Spitsmans, die hem in staat stelde om zich in royale mate aan zijn sport te wijden.[3]

TrainerBewerken

In 1976 vond Wassenaar, die na zijn gymnasium de Hoge Hotelschool in Scheveningen had gevolgd, dat hij wat meer met zijn hotelopleiding moest gaan doen. Hij woonde in die tijd in Oosterbeek, was getrouwd en kreeg een dochter. Tijd dus om aan serieuzere dingen te denken. Hij solliciteerde bij het Voedingscentrum in Den Haag en werd aangenomen. "Dat was een soort adviesfunctie. We zijn toen verhuisd naar Voorschoten. (...) Zo kwam ik bij De Bataven terecht. Daar ben ik in '80 als jeugdtrainer begonnen."[1]

Ook als trainer verwierf Wassenaar hierna faam, met name als begeleider van Kamiel Maase, Khalid Choukoud, Luc Krotwaar, Han Kulker, Kristijna Loonen, Marco Gielen, Marije te Raa en Simon Vroemen. Als trainer was hij aangesloten bij Haag atletiek en Leiden Atletiek, waar De Bataven na een fusie van de verschillende Leidse atletiekverenigingen in was opgegaan en begeleidde hij daarnaast een loopgroep in Amsterdam. Tussen 1983 en 1988 en van 2001 tot 2009 was hij bovendien als bondscoach werkzaam bij de Atletiekunie, de eerste periode op de middellange, de volgende op de lange afstand. In de jaren tachtig en negentig was hij ook conditietrainer van Feyenoord, AZ en het Nederlandse mannen hockeyteam.

Nu training gevend aan een groep atleten in Leiden en in Amsterdam (Bramstrdammers).

Contract beëindigdBewerken

Nadat hij zich kritisch had uitgelaten over de dopingaffaire rond Simon Vroemen, werd zijn contract door de Atletiekunie op 65-jarige leeftijd niet verlengd. De dopingautoriteit concludeerde, dat de Atletiekunie hierbij ernstig nalatig was geweest. Volgens Wassenaar was de zaak bewust in de doofpot gestopt. Technisch directeur Peter Verlooy had hem gevraagd zich te conformeren aan het verhaal, dat Vroemen ziek was geworden wegens een voedselvergiftiging. Over het illegale herstelinfuus moest worden gezwegen. De contractbeëindiging deed Wassenaar weinig. "Ze hadden eigenlijk wel gelijk. Laat iemand anders het nu maar eens doen."[1]

Nieuwe successenBewerken

Vooralsnog piekert de inmiddels gepensioneerde Wassenaar er echter niet over om op zijn lauweren te gaan rusten. Als individuele trainer van verschillende atleten blijft hij nog een tijdje volop actief. Want opnieuw zitten er veelbelovende talenten in zijn groep. Hij is ervan overtuigd dat hij hiermee in de toekomst nieuwe successen gaat boeken.[1]

Nederlandse kampioenschappenBewerken

Outdoor
Onderdeel Jaar
1500 m 1971
veldlopen (korte afstand) 1970
Indoor
Onderdeel Jaar
1500 m 1970, 1971, 1972
3000 m 1974, 1975

Persoonlijke recordsBewerken

Outdoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
800 m 1.47,5 16 juni 1971 Oosterbeek
1500 m 3.39,1 (ex-NR) 23 juni 1971 Aarhus
3000 m 8.02,1 1975
5000 m 13.48,00 1978[4] Papendal
10.000 m 29.06 april 1975 Arnhem
3000 m steeple 9.06,8 25 juni 1967 Utrecht
Indoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
3000 m 7.54,8 12 januari 1974 Arnhem

Nederlandse recordsBewerken

  • 800 m - 1.48,0 (1970)
  • 1500 m - 3.41,9 (1970)
  • 1500 m - 3.39,1 (1971)

PalmaresBewerken

1500 mBewerken

  • 1970:   NK indoor - 3.51,3
  • 1970:   NK - 3.48,2
  • 1971:   NK indoor - 3.44,4
  • 1971:   NK - 3.45,8
  • 1971: 7e in serie EK - 3.54,2
  • 1972:   NK indoor - 3.44,2
  • 1974:   NK - 3.42,59

3000 mBewerken

  • 1974:   NK indoor - 8.05,0
  • 1974: 6e in series EK indoor - 7.59,77
  • 1975:   NK indoor - 8.06,4

5000 mBewerken

  • 1978:   NK - 13.50,7

15 kmBewerken

20 kmBewerken

halve marathonBewerken

marathonBewerken

veldlopenBewerken

  • 1970:   NK (korte afstand) in Harderwijk - 15.40,5
  • 1971:   Mastboscross - onbekende tijd
  • 1974: 34e WK in Monza - onbekende tijd
  • 1975:   Sprintcross (Breda) - 24.34,1
  • 1975: 5e Warandeloop - 31.07
  • 1976: 4e NK in Amersfoort - 39.25
  • 1976: 23e Warandeloop - onbekende tijd
  • 1977: 6e NK in Westerhoven - onbekende tijd
  • 1977: 145e WK in Düsseldorf - 41.12
  • 1977: 17e Warandeloop - onbekende tijd
  • 1978:   Sprintcross (Breda) - 25.39,4
  • 1978:   NK in Stiphout - 38.09
  • 1978: 92e WK in Glasgow - 42.40
  • 1978: 15e Warandeloop - onbekende tijd
  • 1979: 11e NK in Beek - onbekende tijd
  • 1980: 8e Warandeloop - 28.35
  • 1981: 4e NK (lange afstand) in Den Haag - 40.27,9
  • 1981:   Sprintcross (Breda) - 27.06,3
  • 1981: 137e WK in Madrid - 37.17

OnderscheidingenBewerken