Hoofdmenu openen
Cocktailnootjes

Een borrelnootje (ook wel cocktail-, knabbel- of partynootje) is een nootje (meestal een pinda) met een krokant laagje eromheen, meestal met een kruidensmaak.

Inhoud

HerkomstBewerken

Het bedrijf Go & Zoon (later Go-Tan) maakte in de jaren '50 pinda's met een krokant jasje.[1] Dat brachten zij op de markt als "Katjang Shanghai".[2] Dit familiebedrijf had de nootjes vanuit Indonesië geïntroduceerd waar nog altijd Katjang Pedis (pinda's met kruidenjas) worden gegeten.[3] De nootjes werden door andere bedrijven geïmiteerd.

In 1961 werd de term borrelnootje al gebruikt voor de macadamianoot.[4] Als merknaam werd Borrelnootje geïntroduceerd (in 1971 of eerder) door Calvé, maar dit bedrijf heeft in 1996 de naam en recept verkocht aan zoutjesfabrikant Duyvis. Alleen Duyvis mag deze nootjes dus verkopen onder de naam 'Borrelnootjes'. Door een reclamecampagne die direct daarna van start ging, waarin acteur Gerard Cox langs de deuren ging als notenverkoper, werden Duyvis en borrelnoten onlosmakelijk aan elkaar verbonden.

BereidingBewerken

Het laagje rond het borrelnootje bestaat voor een aanzienlijk deel uit zetmeel. Afhankelijk van het type noot zit de noot vaak los van het omringende laagje. Dit hangt samen met het bereidingsproces van de borrelnoot. Mogelijk treedt het verschijnsel op doordat het deegwaar om het nootje heen rijst, of dat het vocht in het deegwaar verdampt en daardoor in volume afneemt.

VariatiesBewerken

De borrelnoot is er in meerdere variaties:

  • Het eenvoudigste borrelnootje, met een wit laagje, waar vooral veel knoflook in zit. Oorspronkelijk werd dit eerste type sjanghainootje genoemd. De huidige borrel- en knabbelnoten zijn kleur- en smaakvariaties hierop.
  • Het tijgernootje: borrelnoot waarvan het krokante laagje meerdere kleuren heeft. Deze variatie is ontwikkeld halverwege de jaren negentig van de twintigste eeuw.
  • Het Japanse borrelnootje: nootje met een gladde, harde laag dat zich in Japanse mix bevindt. Deze zijn wat zoet van smaak.

Daarnaast zijn er in het begin van de eenentwintigste eeuw verpakkingen te koop met gemengde borrelnootjes in diverse smaken en kleuren. Deze verpakkingen hebben fantasienamen zoals "Cocktail".

  • Het "oriental Borrelnootje" met kerrie, komijn, ui, knoflook en koriander.

VoedingswaardeBewerken

Een gemiddeld borrelnootje heeft de volgende voedingswaarden per 100 gram:

  • 2210 kJoule
  • 14 gram eiwit
  • 44 gram koolhydraten, waarvan 5 gram suikers
  • 33 gram vet waarvan 8,5 gram verzadigd vet
  • 3,5 gram voedingsvezels
  • 1,7 gram zout