Hoofdmenu openen

Björn Phau (Darmstadt, 4 oktober 1979) is een tennisser uit Duitsland. Hij heeft nog geen ATP-toernooi gewonnen, maar al wel in een finale gestaan van een dubbelspeltoernooi. Hij deed ook mee aan enkele grandslamtoernooien, zowel in enkelspel als in dubbelspel. Hij heeft ook zeven challengers in het enkelspel en negen challengers in het dubbelspel op zijn naam staan.

Björn Phau
Björn Phau op de Australian open 2011
Björn Phau op de Australian open 2011
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitse
Geboorteplaats Vlag van Duitsland Darmstadt
Geboortedatum 4 oktober 1979
Woonplaats Vlag van Duitsland Keulen
Lengte 1,75 m
Gewicht 70 kg
Profdebuut 1999
Met pensioen 2014
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 2.189.473 US dollar
Coach Robert Orlik
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 80–138
Titels 0
Hoogste positie 59e (19 juni 2006)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2005-2006)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1e ronde (2000, 2005-2006, 2011-2012)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2012)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2001, 2005-2006, 2012)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 28–38
Titels 0
Hoogste positie 55e (23 april 2007)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2011)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2006)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2006)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2006)
Laatst bijgewerkt op: 26 juni 2013
Portaal  Portaalicoon   Tennis

JaarverslagenBewerken

1997Bewerken

Speelde in enkele Duitse Futures toernooien.

1998Bewerken

Maakte zijn ATP debuut met een Wildcard op het ATP-toernooi van Madras (verloor van Leander Paes). Bereikte twee halve finales in futures toernooien met een record van 11-8.

1999Bewerken

Won zijn eerste ATP-wedstrijd als een Wild card op het ATP-toernooi van Stuttgart (versloeg Adrian Voinea, verloor van Francisco Clavet). Hij kwalificeerde zich voor het ATP-toernooi van Washington, waar hij de derde ronde bereikte (versloeg Roger Federer en Laurence Tieleman, verloor van Andre Agassi). Won een futures toernooi in Decatur (versloeg Tom Chicoine). In het dubbelspel won hij een futures toernooi in Augsburg (met zijn partner Lars Uebel). Hij was finalist in de futures toernooi van Trier (met zijn partner Markus Wilsperger).

2000Bewerken

Speelde in vier ATP toernooien, inclusief zijn Roland Garros-debuut als een gekwalificeerde speler (verloor van Bohdan Ulihrach). Zijn beste challengers resultaat dit jaar was op Austin (verloor van: Xavier Malisse).

2001Bewerken

Kwalificeerde zich voor het ATP-toernooi van Adelaide en voor het US Open, in beide toernooien behaalde hij de tweede ronde. In Adelaide won hij van Todd Woodbridge maar verloor hij van Lleyton Hewitt, op de US open won hij van Thomas Enqvist maar verloor hij van Jiří Novák. Hij won de challenger van The Bronx (versloeg Andy Ram).

2002Bewerken

Won zijn eerste ATP master series wedstrijd op het ATP-toernooi van Hamburg (versloeg Albert Portas, verloor van Lleyton Hewitt). Hij was finalist in de challengers van Osaka (verloor van Takao Suzuki) en Eckental (verloor van Lars Burgsmüller). Hij maakten zijn ATP dubbelspel debuut op het ATP-toernooi van Hamburg (met zijn partner Philipp Petzschner).

2003Bewerken

Speelde zijn eerste Australian Open als een gekwalificeerde speler (verloor van Fabrice Santoro). Bereikte de tweede ronde op het ATP-toernooi van Tokio. Bereikte de finale van de challenger op Weiden (verloor van Tomas Behrend).

2004Bewerken

Had voor de eerste keer een positief winst-verlies record bij ATP toernooien, namelijk 5-4. Beste resultaat was de kwartfinale op het ATP-toernooi van Tokio (versloeg Tasuku Iwami, Andrei Pavel en Jan-Michael Gambill, verloor van Bohdan Ulihrach). Hij bereikte ook de tweede ronde op het ATP-toernooi van Stuttgart en op het ATP-toernooi van Delray Beach. Bereikte de finale van de challenger van Ljubljana (verloor van Jiří Vaněk). Had een record van 30-25 bij de challengers. Won in het dubbelspel de challenger van Istanboel (met zijn partner George Bastl).

2005Bewerken

Eindigde dit jaar met zijn beste eindejaarsranking, namelijk no. 82, nadat hij tien wedstrijden won in ATP toernooien. Zijn hoogtepunt van dit seizoen was de halve finale op het ATP-toernooi van Tokio (versloeg no. 21 in de kwartfinale, Robby Ginepri, verloor van Mario Ančić). Hij bereikte de tweede ronde van Australian Open en US Open, beiden als een gekwalificeerde speler. Hij won ook één challenger toernooi. Op het Australian open won hij van Albert Costa, maar verloor van Mario Ančić. Op de US Open won hij van Alexander Popp, maar verloor van Jarkko Nieminen. Zijn challenger won hij in Busan.

2006Bewerken

Bereikte een persoonlijke record, met een hoge eindejaarsranking. Opende het seizoen met de kwartfinale in het ATP-toernooi van Madras (verloor van de latere finalist Carlos Moyà). Bereikte de kwartfinale in het ATP-toernooi van San José (verloor van Andy Roddick). Op het ATP-toernooi van Dubai won hij voor het eerst in zijn carrière van een top tien speler, dit namelijk in de tweede ronde (versloeg Andre Agassi, verloor in de kwartfinale van Rainer Schüttler). Met Dubai startte hij een serie op van zes toernooien waar hij ten minste in de tweede ronde van zat. In april op gravel bereikte hij zijn tweede halve finale van zijn carrière op het ATP-toernooi van Casablanca (verloor van Nicolás Massú). In de US Open versloeg hij in de eerste ronde Jeff Morrison, maar verloor in de tweede ronde van Xavier Malisse. Hij bereikte de kwartfinale van het ATP-toernooi van Tokio (verloor van Tomáš Berdych) en de finale in de challenger van Seoel (verloor van Lee Hyung-taik). In het dubbelspel bereikte hij de finale van het ATP-toernooi van München (partner Alexander Peya). Hij bereikte de halve finale van het ATP-toernooi van Madras (met zijn partner Lee Hyung-taik) en de kwartfinale op Roland Garros (partner Alexander Peya). Op Roland Garros wonnen ze zelfs van een top tien team, namelijk Fabrice Santoro en Nenad Zimonjić. Verdiende dit jaar US$ 348.695.

2007Bewerken

Bereikte dit jaar één finale in een challenger en twee halve finales in andere challengers.

2008Bewerken

Had een record van 34-22 in challengers, bereikte twee finales en vier halve finales in challengers. Zijn beste ATP-resultaat was de halve finale op het ATP-toernooi van Peking.

2009Bewerken

De Duitse veteraan won dit jaar twaalf ATP matchen en twaalf challengers matchen. Stond in de top 100 van 2 februari t/m 28 september. Opende het seizoen met een kwartfinale op het ATP-toernooi van Madras, gevolgd door een kwalificatie voor de Australian Open. In maar kwalificeerde hij zich voor de ATP masters toernooien van Indian Wells en Miami. Bereikte de halve finale op het ATP-toernooi van Houston. Won daarna geen matches meer tot augustus, wanneer hij de derde ronde bereikt van het ATP-toernooi van New Haven (verloor van Sam Querrey). Eindigde het seizoen met een kwartfinale op het ATP-toernooi van Sint-Petersburg (verloor van Serhij Stachovsky) en een halve finale op de challenger van Astana.

2010Bewerken

De Duitse veteraan eindigde dit jaar juist uit de top 100, met zijn tot nu toe beste resultaat op niveau van challengers. Hij won twee challengers op gravel op Italiaanse grond, namelijk in Biella (versloeg Simone Bolelli) en in Alessandria (versloeg Carlos Berlocq). Bereikte de kwartfinale of beter op acht challengers. Had een record van 27-14 in challengers en 9-13 in ATP toernooien, met daar zijn beste resultaat de kwartfinale op het ATP-toernooi van Boekarest (verloor van de latere winnaar van het toernooi, Juan Ignacio Chela).

PalmaresBewerken

Palmares enkelspelBewerken

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score
Gewonnen challengers
1. 13 augustus 2001   Bronx Hardcourt   Andy Ram 6-2, 6-4
2. 31 oktober 2005   Busan Hardcourt   Simon Greul 6-1, 6-2
3. 10 mei 2010   Biella Gravel   Simone Bolelli 6-4, 6-2
4. 24 mei 2010   Alessandria Gravel   Carlos Berlocq 7-66, 2-6, 6-2
5. 20 juni 2011   Marburg Gravel   Jan Hájek 6-4, 2-6, 6-3
6. 23 januari 2012   Heilbronn Hardcourt (I)   Ruben Bemelmans 64-7, 6-3, 6-4
7. 13 februari 2012   Bergamo Hardcourt (I)   Aleksandr Koedrjavtsev 6-4, 6-4

Palmares dubbelspelBewerken

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score
verloren finales herendubbel
1. 7 mei 2006   ATP München Gravel   Alexander Peya   Andrei Pavel
  Alexander Waske
4-6, 2-6 details
Gewonnen challengers
1. 6 september 2004   Istanboel Hardcourt   George Bastl   Daniele Bracciali
  Fred Hemmes
6-1, 6-2
2. 24 oktober 2005   Seoel Hardcourt   Alexander Peya   Rik De Voest
  Łukasz Kubot
0-6, 6-4, [10-7]
3. 30 oktober 2006   Seoel Hardcourt   Alexander Peya   Florin Mergea
  Danai Udomchoke
6-4, 6-2
4. 6 november 2006   Busan Hardcourt   Alexander Peya   Sanchai Ratiwatana
  Sonchat Ratiwatana
63-7, 6-3, [10-6]
5. 8 oktober 2007   Rennes Hardcourt (I)   Philipp Petzschner   Filip Polášek
  Igor Zelenay
6-2, 6-2
6. 28 januari 2008   Dallas Hardcourt (I)   Benedikt Dorsch   Scott Lipsky
  David Martin
6-4, 6-4
7. 16 juni 2008   Recanati Hardcourt   Benedikt Dorsch   Xin-Yuan Yu
  Shao-Xuan Zeng
6-3, 7-5
8. 20 juni 2011   Marburg Gravel   Martin Emmrich   Federico Delbonis
  Horacio Zeballos
7-63, 6-2
9. 25 juli 2011   Dortmund Gravel   Dominik Meffert   Tejmoeraz Gabasjvili
  Andrej Koeznetsov
6-4, 6-3

Resultaten grote toernooienBewerken

EnkelspelBewerken

Toernooi 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 w-v
Grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R 2R 1R 1R 1R 1R 1R 2-8
Roland Garros 1R 1R 1R 1R 0-4
Wimbledon 1R 1R 1R 2R 1-4
US Open 2R 2R 2R 1R 1R 1R 1R 2R 4-8
Winst-verlies 0-1 1-1 0-0 0-1 0-0 2-4 2-3 0-2 0-1 0–3 0–1 0–2 2-4 0-1 7-24
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals 0-0
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 1R 1R 1R 2R 3R 3-6
Miami 2R 2R 3R 2R 3-4
Monte Carlo 0–0
Rome 0-0
Hamburg 2R 2R lager categorie 2-2
Stuttgart 1R geen toernooi 0-1
Madrid geen toernooi 0-0
Montréal/Toronto 1R 0–1
Cincinnati 1R 0-1
Sjanghai geen Masters 1000 0–0
Parijs 0-0
Olympische Spelen
Olympische Spelen geen toernooi geen toernooi geen toernooi g.t. 0-0
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Totaal winst-verlies 0-4 2-4 1-6 1-4 5-4 10-14 16-26 4-10 3-4 12-17 9-13 2-7 7-14 2-6 80-138
Eindejaarsranking 209 182 151 157 151 82 78 181 117 111 102 156 76 311 n.v.t.

MannendubbelspelBewerken

Toernooi 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 w-v
Grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 3R 2-3
Roland Garros KF 1R 2R 4-3
Wimbledon 0-0
US Open 2R 1R 1R 1-3
Winst-verlies 0–0 0–0 0-0 0-0 4-3 0-2 0-0 0-0 0-1 2-1 1-2 7-9
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals 0-0
ATP Masters 1000
Indian Wells 0-0
Miami 0-0
Monte Carlo 0–0
Rome 0-0
Hamburg 1R lager categorie 0–1
Madrid 0-0
Montréal/Toronto 0–0
Cincinnati 0-0
Sjanghai geen Masters 1000 0–0
Parijs 0-0
Olympische Spelen
Olympische Spelen geen toernooi geen toernooi geen toernooi 0-0
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Totaal winst-verlies 0-1 0-0 0-1 0-0 9-13 6-9 2-1 4-4 0-1 2-1 5-5 28-37
Eindejaarsranking 387 797 309 361 63 169 175 290 571 148 197 n.v.t.

Externe linksBewerken