Hoofdmenu openen

BiografieBewerken

Ben Weyts is licentiaat in de politieke wetenschappen. Tijdens zijn studententijd in Gent was Weyts een van de heroprichters van de Vlaams Nationale Studentenunie (VNSU).

Weyts werkte voor de Volksunie. Van 1998 tot 1999 was hij stafmedewerker en in 1999 korte tijd directeur van het Vormingscentrum Lodewijk Dosfel. Vervolgens was hij van 1999 tot 2000 universitair medewerker van de VU-fractie in de Kamer van volksvertegenwoordigers en van 2000 tot 2001 partijwoordvoerder van de VU. Na het uiteenvallen van de partij was hij van 2001 tot 2004 woordvoerder van de N-VA.

Toen Geert Bourgeois na de Vlaamse verkiezingen van 2004 werd aangeduid als Vlaams minister, werd Weyts van 2004 tot 2005 zijn woordvoerder en adjunct-kabinetschef. Tussen 2005 en 2008 was hij woordvoerder en kabinetschef.

Kamerlid (2008-2014)Bewerken

Nadat Herman Van Rompuy in december 2008 de leiding nam van de regering-Van Rompuy, kwam Weyts als opvolger in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar hij bleef zetelen tot in 2014. Als Kamerlid legde Weyts zich toe op het werk in de commissie Binnenlandse Zaken. Ben Weyts profileerde zich als federaal parlementslid vooral op de communautaire problematiek, de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, de werking van de politie en deugdzaam en efficiënt bestuur. Hij kreeg in korte tijd het imago van een actief parlementslid en een communautaire hardliner.

Eind juli 2009 diende hij een wetsvoorstel in waardoor er nog maar één belangenconflict kan worden ingeroepen tegen één en dezelfde beslissing. Zodoende kan er geen carrousel meer ontstaan van opeenvolgende belangenconflicten van diverse parlementen. Weyts deed dit nadat het Grondwettelijk Hof zich eerder onbevoegd verklaarde in deze zaak.[5]

In augustus 2009 pleitte Weyts voor een aanpassing van het dotatiesysteem waarbij een onderscheid moet gemaakt worden tussen een persoonlijke vergoeding (bijvoorbeeld het loon van een minister) en een vergoeding voor de werkingskosten van de koning.[6]

Bij de verkiezingen van 13 juni 2010 werd hij in de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde verkozen als lijsttrekker voor N-VA. Op 20 juli 2010 werd hij door zijn collega-parlementsleden verkozen als eerste ondervoorzitter van de Kamer.

Op 18 oktober 2010 diende Ben Weyts een voorstel in voor de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. Binnen N-VA voerde hij de onderhandelingen over BHV. Hij kreeg van de Franstaligen, voor zijn onverzettelijkheid, de bijnaam 'Ben Laden'.

Eind januari 2011 kreeg Weyts de Franstalige media over zich door een wetsvoorstel in te dienen dat artsen en andere beoefenaars van een gezondheidsberoep verplicht om de taal te kennen van het gebied waar ze werken. Het voorstel zou er voor moeten zorgen dat artsen en verpleegkundigen in Brussel tweetalig zijn.[7]

Op 19 maart 2011 werd Weyts aangeduid als ondervoorzitter van N-VA, wat hij bleef tot in 2014.

In maart 2011 haalde hij meermaals het nieuws met de zaak-Koekelberg. Na financiële wantoestanden op een dienstreis naar Qatar vroeg Weyts namens N-VA het ontslag van Fernand Koekelberg, de commissaris-generaal van de federale politie.[8] De druppel was een omzendbrief die in 2008 werd verspreid naar alle directies van de federale politie met de bedoeling de instructies door te geven van boven naar beneden. Koekelberg maant in de omzendbrief aan tot "voorzichtigheid, gebaseerd op budgettaire discipline bij het plannen en uitvoeren van dienstverplaatsingen in binnen- en buitenland". Een regel die hij zelf met de voeten treedt.[9] Enkele dagen later nam Koekelberg ontslag.

Na een incident met ambassadeur Jan De Bruyne eind 2012 in Congo-Brazzaville waarbij tijdens een bijeenkomst van Flanders Investment and Trade enkel Nederlands zou zijn gesproken, sprak Ben Weyts over 'selectieve verontwaardiging'. Hij wees op de verzachtende omstandigheden en het feit dat er 'zelfs Belgische diplomaten te vinden zijn die geen Nederlands spreken'.[10]

In oktober 2012 werd Weyts verkozen tot gemeenteraadslid van Beersel, waar hij N-VA-fractieleider in de gemeenteraad werd.

Vlaams minister (2014-heden)Bewerken

 
Minister Ben Weyts tijdens de opening van een Dierenopvangcentrum in Zemst

Bij de Vlaamse verkiezingen van mei 2014 stond hij op de eerste plaats van de N-VA-lijst in Vlaams-Brabant. Hij werd naast Vlaams Parlementslid ook deelstaatsenator in de Belgische Senaat. Deze mandaten waren van korte duur, want in juli 2014 werd Weyts Vlaams minister van Mobiliteit, Openbare Werken, Vlaamse Rand, Toerisme en Dierenwelzijn in de regering-Bourgeois. Hij is de eerste Vlaamse minister die Dierenwelzijn als een aparte en volwaardige bevoegdheid beheert. Hij profileert zich ook sterk op het thema Verkeersveiligheid, en hamert op investeringen in de Oosterweelverbinding en de Ring rond Brussel.

In oktober 2014 werd het ontslag van Weyts als Vlaams minister geëist, omdat hij te gast was op een feest ter ere van de 90ste verjaardag van de omstreden Bob Maes. Maes verloor na de Tweede Wereldoorlog zijn burgerrechten, hoewel hij nooit veroordeeld werd. Hij was ook een van de oprichters van de Vlaamse Militanten Orde.[11]

In december 2014 werd een nieuw N-VA-partijbestuur verkozen. Weyts was niet langer ondervoorzitter van de partij.

Bij de lokale verkiezingen van 2018 was hij lijsttrekker voor zijn partij in Beersel.[12] De partij ging er een zetel op achteruit, maar trad toch toe tot het lokale bestuur. Weyts was met 1806 voorkeursstemmen de op één na populairste politicus in Beersel.

Externe linkBewerken